دو هفته پس از بازگشائی دانشگاهها، دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی نگران از حرکتهای دانشجوئی در سال تحصیلی جاری و گسترش آن به بیرون دانشگاهها، دست به اقدامات پیشگیرانه ای زده اند. در این رابطه گزارشهای رسیده از دانشگاههای مختلف در تهران و شهرستانها حاکی است که با آغاز سال تحصیلی جدید موجی از احضار فعالان دانشجویی توسط نهادهای امنیتی آغاز شده است. ایرنا، خبرگزاری رسمی ایران، در گزارشی که روز گذشته انتشار داد، از «موج احضار» دانشجویان در آغاز سال تحصیلی جدید خبر میدهد. دانشجویان بازداشت شده در جریان اعتراضات دیماه گذشته و در جریان موج دوم این اعتراضات در ماههای بهمن و اسفند، با احکام سنگین قضایی روبرو شدند. از آن هنگام تا کنون، احضار فعالین دانشجویی توسط نهادهای امنیتی مداوما ادامه داشته است.
چندی پیش ده نشریه دانشجوئی دانشگاههای تهران، گزارش مشترکی از دستگیریها و فشارهائی که بر دانشجویان اعمال می شود منتشر نمودند. در این گزارش آمده بود: « اعتراضات دیماه بهترین فرصت برای تسویه حساب با فعالان دانشجویی بود؛ در فاصله کمتر از یک ماه، ده‌ها دانشجو به بهانه های مختلف فقط در دانشگاه تهران بازداشت شده و در دیگر دانشگاه های تهران مانند دانشگاه علامه طباطبایی، دانشگاه امیرکبیر، دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه صنعتی شریف نیز تعدادی دیگر از دانشجویان دستگیر شدند. البته این برخوردها محدود به دانشگاه های شهر تهران نبود و در بسیاری از دانشگاه های شهرهای دیگر نیز تعداد قابل توجهی از دانشجویان بازداشت شدند. پرونده های بسیاری از دانشجویان بازداشتی با صدور قرار جلب، به دادرسی و کیفرخواست به دادگاه رفته و برای بسیاری از دانشجویان، احکام حبس های طولانی مدت و یا حتی شلاق در دادگاه بدوی صادر شده است. روند پرونده سازی های جدید و احضار قضایی دانشجویان نیز متوقف نشده و همچنان برای برخی دانشجویان و فعالان دانشجویی پرونده قضایی تشکیل شده و احضار می شوند.»
روند اعمال فشار بر دانشجویان در شرایطی شدت گرفته است که جمهوری اسلامی خیزشهای توده ای گسترده ای را در سطح جامعه و در بیرون دانشگاهها انتظار می کشد. از آنجا که جمهوری اسلامی برای مقابله با بحران همه جانبه ای که دامنگیرش شده است، راهی جز تشدید فشار و سرکوب نمی شناسد، می خواهد به خیال خود از پیش راه را بر پیوستن دانشجویان مبارز به صفوف توده های معترض در بیرون دانشگاهها سد کند. آنچه که جمهوری اسلامی را بیش از پیش نگران می سازد نفس اعتراضات صنفی و حتی سیاسی دانشجویان در دانشگاهها، تحمل كردن يا تحمل نكردن اعتراضات دانشجويي نيست، بلكه رژيم نگران تاثير حرکات دانشجوئی در فضاي ملتهب كنونی جامعه است. از یک طرف رژيم ظرفيتهاي بالای سياسي جنبش دانشجوئی را مي شناسد و فضاي عمومي جامعه را به ويژه از لحاظ فشارهاي شديد اقتصادي كه زندگي كارگران و اقشار تهيدست و كم درآمد جامعه را در منگنه قرار داده است، ملتهب تر از آن مي داند كه از هم اكنون شكل گيري كانونهاي زنده و الهام بخش مبارزاتي را در محيطهاي دانشجويي پيش بيني نكند و در تدارك رويارويي با آن نباشد. از طرف دیگر، واقعيت اين است كه جنبش دانشجويي ايران نیز نيرو، انرژی و ظرفيتهاي مبارزاتي بالاي خود را از وضعيت عمومي جامعه، از مبارزاتی که در جریان است، از تجارب غنی که در فراز و نشیبهای چند دهه گذشته اندوخته است، می گیرد. بنابراین یک کشاکش واقعی در جریان است. ملزومات کسب دستآوردهای بزرگ در این کشاکش، برای جنبش دانشجوئی فراهم است.
رویدادهای یک سال گذشته و رویاروئی رژیم با کارگران و توده های محروم در صحنه های مختلف، زمينه هاي يك تحول عمیق و امید بخش را در جنبش دانشجويي به وجود آورده است. رژيم نشانه های این تحول را مشاهده می کند. صدور احکام سنگین برای دانشجویان بازداشتی، سیاستی است که رژیم برای ارعاب دانشجویان بکار می گیرد. از اینرو خنثی کردن این سیاست جمهوری اسلامی از اهمیتی حیاتی برخوردار است. نباید اجازه داد دانشجویان را به بهانه های واهی از ادامه تحصیل محروم کنند. نباید اجازه داد که صدور احکام سنگین زندان برای دانشجویان معترض تثبیت و به روال عادی تبدیل شود. رژیم اگر بتواند این مرحله را از سر بگذراند، با کینه ای که از جنبش رادیکال دانشجوئی به دل دارد و با ترسی که از درآمیختن این جنبش با مبارزات حق طلبانه کارگران و مردم محروم دارد، فشارهای خود بر جنبش دانشجوئی و بر دانشجویان پیشرو و مبارز را تشدید خواهد کرد. از اینرو در شرایطی که توازن قوای مبارزاتی به نفع جبهه مردم تغییر کرده است، بایستی به سرعت برای نجات دانشجویان در بند، دست بکار شد. ضروری است که محور اصلی اعتراضات دانشجوئی در این مرحله آزادی دانشجویان زندانی، بازگشت دانشجویان محروم شده از تحصیل به دانشگاه، خروج نهادهای امنیتی رژیم از دانشگاه، باز شدن فضای سیاسی دانشگاه، پایان دادن به احضارها و تهدیدهای روزمره باشد. امروز شرایط عمومی جامعه ایران به گونه ای است که این امکان از لحاظ عینی بوجود آمده است که باردیگر دانشگاههای ایران به کانونهای پر جوش و خروش مباحثات سیاسی و حرکتهای مبارزاتی رادیکال و پیشرو تبدیل شوند. نباید اجازه داد رژیمی که از هر سو تحت فشار قرار گرفته است، دانشگاه را به عنوان حلقه ضعیف تصور کند و زهر خود را در آنجا بریزد.
شنبه – ۱۴ مهر – ۱۳۹۷ , 06 – 10 – 2018
منبع: آرشیو حزب کمونیست ایران