اعتراضات مردمی علیه شرایط غیرقابل تحمل معیشتی که جمهوری اسلامی بر دوش مردم ایران نهاده است، اکنون وارد ششمین روز خود شده و به جنبشی گسترده و حقطلبانه تبدیل گشته است. آنچه از بازارهای تهران آغاز شد، به سرعت به بیش از پانزده شهر ایران سرایت کرد و اقشار مختلف مردم، از جمله دانشجویان، به این موج اعتراضی پیوستند. این جنبش، بازتاب خشم عمومی از فقر، تورم، بیکاری فساد و نابرابری است که سالهاست مردم ایران را در چنگال خود اسیر کرده است.
مردم کردستان نیز از همان رنجها و محرومیتهایی بهرهمند هستند که سایر نقاط ایران را به لرزه درآورده است. بلکه باید افزود که کردستان در دهههای اخیر همواره پیشتاز جنبشهای اجتماعی و اعتراضی در ایران بوده است. از انقلاب زن، زندگی، آزادی گرفته تا بسیاری از حرکتهای مدنی و سیاسی، مردم کردستان بارها نشان دادهاند که در برابر ستم و استبداد سر فرود نمیآورند.
در این شرایط حساس تاریخی، ابراز همبستگی مردم کردستان با هم سرنوشتان خود در سراسر ایران یک ضرورت سیاسی و استراتژیک است. وحدت طبقات کارگر و زحمتکشان، فراتر از مرزهای ملی و جغرافیایی، تنها راه رهایی از سلطه سرمایهداری و استبداد دینی است.
جمهوری اسلامی در مواجهه با این موج اعتراضی، بار دیگر چهره فریبکارانه خود را نشان داد. از یک سو، با بهانههای واهی چون سرما و بحران انرژی، تعطیلات عمومی را اعلام کرد تا بتواند فضای اعتراضی را کنترل کند و از گسترش بیشتر جنبش جلوگیری نماید. (این تعطیلات تحمیلی روز یکشنبه به پایان میرسد.) از سوی دیگر سران رژیم با لحنی ریاکارانه اعلام کرده اند که گویا خواستههای مردم را درک میکنند و اعتراضات را بر حق میدانند. اما در همان حال، دستگاه سرکوب رژیم بیوقفه در حال فعالیت بود. نیروهای امنیتی به خیابانها ریختند، بازداشتها آغاز شد، و خشونت علیه معترضان صورت گرفت و مبارزینی جانباختند. این دوگانگی، نشاندهنده ترس عمیق رژیم از قدرت مردم و عجز آن در مقابله با خواستهای مشروع تودههای محروم است.
فرصت تاریخی: اعتصاب عمومی میلیونی در کردستان
اکنون که تعطیلات ریاکارانه رژیم رو به پایان است، فرصتی استثنایی پیش روی مردم کردستان قرار دارد. این فرصت، زمان مناسبی است برای سازماندهی یک اعتصاب عمومی میلیونی است که بتواند قدرت و اراده انقلابی مردم کردستان را به تمام ایران و جهان نشان دهد.
چنین اعتصابی میتواند جایگاه کردستان را به عنوان یکی از سنگرهای محکم انقلاب آتی ایران تثبیت کند و پیامی روشن به رژیم بفرستد: مردم کردستان در کنار همه مردم ایران ایستادهاند و از مبارزه برای عدالت، آزادی و برابری دست نخواهند کشید.
قدرت اعتصاب سیاسی
تجربههای پیشین، به ویژه در دوران انقلاب زن، زندگی، آزادی، به روشنی نشان داد که اعتصاب عمومی سیاسی چگونه میتواند نیروهای سرکوبگر حکومت را فلج کند. وقتی کارگران، کسبه، دانشجویان و مردم عادی همزمان دست از کار می کشند ماشین سرکوب رژیم قادر به حرکت نیست و زمین گیر خواهد شد.
اعتصاب عمومی نه تنها یک ابزار مبارزاتی، بلکه نمایشی از قدرت جمعی و همبستگی مردم محروم و هم سرنوشت است. این حرکت نشان میدهد که زمانی که مردم متحد شوند، هیچ قدرتی نمیتواند در برابرشان بایستد.
اعتصابات و اعتراضات سراسری، پدیدههای پویا و تاریخسازی هستند که میتوانند جامعه را به سوی تغییرات عمیق و بنیادین سوق دهند. این حرکتها با تأثیرگذاری بر ابعاد مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، قابلیت دگرگون ساختن ساختار جامعه را دارند.
اعتصاب عمومی سیاسی، فراتر از یک اقدام صنفی یا اقتصادی است. این حرکت، با هدف وحدت اقشار مختلف جامعه در کنار یکدیگر و در راستای اهداف مشترک، افراد را به همبستگی و همکاری بیشتر فرا میخواند. چنین اتحادی میتواند نیروی عظیمی برای تغییر ایجاد کند و راه را برای برپایی جامعهای عادلانهتر و برابرتر هموار سازد.
ابعاد تأثیرگذاری اعتصاب
تأثیرات اعتصاب عمومی در ابعاد مختلفی قابل مشاهده است. از بعد اقتصادی، تعطیلی کسبوکارها و توقف چرخه تولید، نشان میدهد که با نهادینه شدن این همبستگی، و با تداوم آن نظام قادر به ادامه حیات نیست.
از بعد سیاسی، اعتصاب عمومی میتواند رژیم را به عقبنشینی و پذیرش خواستههای مردم وادار کند. تاریخ نشان داده است که بسیاری از دستاوردهای دموکراتیک و اجتماعی، محصول اعتصابات و اعتراضات گسترده بودهاند.
از بعد فرهنگی و اجتماعی نیز، این حرکتها به بیداری آگاهی جمعی، تقویت حس همبستگی و شکلگیری فرهنگ مقاومت کمک میکنند. مردمی که در کنار هم میایستند و برای حقوق خود میجنگند، دیگر به راحتی قابل فریب و سرکوب نیستند.
در دوران معاصر، توانایی اطلاعرسانی و ارتباطات از طریق رسانهها و شبکههای اجتماعی اهمیت بیبدیلی دارد. این ابزارها به سرعت گسترش اطلاعات، ارتباط مستقیم با تودههای مردم، تشکیل جوامع مجازی و جلب حمایت بینالمللی کمک میکنند.
استفاده هوشمندانه از این رسانهها میتواند به هماهنگی بهتر اقدامات اعتراضی، افشای سرکوب رژیم و بسیج حمایتهای جهانی منجر شود. هرچند رژیم تلاش میکند اینترنت و ارتباطات را سانسور کند، اما تجربه نشان داده که مردم همواره راههایی برای شکستن این محاصره پیدا کردهاند.
نتیجه نهایی اعتصابات و اعتراضات، بستگی به عوامل متعددی دارد: شرایط محلی و جهانی، استراتژیهای مورد استفاده، سطح سازماندهی، و واکنش رژیم. اگرچه این حرکتها میتوانند به دستاوردهای مهمی منجر شوند، اما راه پیش رو پر از چالش است.
ضروری است که جنبش اعتراضی با آگاهی، سازماندهی محکم و استراتژی روشن پیش برود. همچنین باید از تجربیات گذشته درس گرفت و از اشتباهات پرهیز کرد. وحدت، همبستگی و پایداری، کلیدهای موفقیت در این مسیر هستند.
فراخوان نهایی
به مردم کردستان، به کارگران، کسبه، دانشجویان، زنان و مردان آزادیخواه: فرصت تاریخی پیش روی ماست. با سازماندهی یک رشته اعتصاب عمومی میلیونی، در روزهای معینی میتوانیم نشان دهیم که کردستان همچنان پیشتاز مبارزات انقلابی ایران است.
بیایید دست در دست هم، در همبستگی کامل با همه مردم ایران که برای نان، کار ،آزادی و عدالت به پا خاستهاند، قدم برداریم. بیایید با در پیش گرفتن تاکتیک سیاسی اعتصاب عمومی پیامی روشن به رژیم بفرستیم: دیگر تحمل نداریم و برای حقوق خود تا آخرین نفس خواهیم جنگید.
کردستان، سنگر مبارزه! ایران، سرزمین انقلاب!
اعتصاب عمومی، سلاح مردم!