حمله به کمپهای غیرنظامی بیدفاع در اقلیم کردستان، مصداق روشن جنایت جنگی است
حمله دوباره جمهوری اسلامی به کمپهای غیرنظامی حزب دموکرات کردستان ایران در اقلیم کردستان، یک بار دیگر ماهیت جنایتکارانه سیاستی را آشکار کرد که سالهاست جان مردم بیدفاع، پناهندگان سیاسی و خانوادههای فعالان کرد را در اقلیم کردستان هدف گرفته است. بنا بر خبری که بعدازظهر روز جمعه در وبسایت حزب دموکرات کردستان ایران منتشر شد، جمهوری اسلامی ایران برای چندمین بار طی دو ماه گذشته با استفاده از موشک و پهپاد به اردوگاههای غیرنظامی این حزب در اقلیم کردستان حمله کرده است. در نتیجه این حمله، شاهین آذربرزین جان باخت و نادر آذربرزین، پدر او، بهشدت مجروح شد. ما ضمن ابراز تأسف عمیق و تأثر این اقدام جنایتکارانه را با قاطعیت محکوم میکنیم. جانباختن شاهین آذربرزین را به بازماندگانشان و به حزب دموکرات کردستان ایران تسلیت میگوییم و برای نادر آذربرزین آرزوی بهبودی کامل را داریم.
همچنین خبر می رسد که در رویدادی دیگر گروهی از پیشمرگان حزب دموکرات کردستان در مکانی دیگر هدف حمله قرارگرفته اند. در این حمله دو پیشمرگه زن، ندا میری و سمیرا اللهیاری، جان باخته اند و چند نفر دیگر نیز زخمی شده اند. ما ضمن ابراز همدردی با خانواده های این جانباختگان به حزب دموکرات و همرزمان این دو جانباخته تسلیت می گوئیم و برای مجروحان این حملات آرزوی بهبودی فوری داریم.
حمله به کمپهای غیرنظامی، محل سکونت خانوادههای پیشمرگان و پناهندگان سیاسی، نه یک «اقدام امنیتی» بلکه مصداق روشن و آشکار جنایت جنگی است. این کمپها نه پایگاههای مخفی نظامیاند، نه اهداف جنگی. این اردوگاهها بهطور رسمی و در چهارچوب توافق با دولت عراق و حکومت اقلیم کردستان تأسیس شدهاند و در هماهنگی با نهادهای ذیربط، از جمله امور پناهندگان سازمان ملل، محل اسکان خانوادههای فعالان سیاسی کردستان ایران بودهاند. در این کمپها زندگی جریان دارد؛ کودکان، زنان، سالمندان، خانوادهها و پناهندگانی زندگی میکنند. فعالیتهای سیاسی، فرهنگی و مدنی در این مکانها انجام میشود و همین واقعیت، ماهیت غیرنظامی آنها را روشنتر از آن میکند که بتوان با هیچ بهانهای آن را انکار کرد.
در چنین شرایطی، هدف قرار دادن این مناطق با موشک و پهپاد، حمله مستقیم به مردم بیدفاع است. حمله به خانهها، محلهای اقامت، مراکز تجمع مدنی و کمپهای پناهندگان، هیچ توجیه سیاسی، نظامی یا امنیتی ندارد.
نکته مهم دیگر این است که این حملات در شرایطی ادامه یافته که حتی فروکش موقت جنگ و رویارویی مستقیم میان جمهوری اسلامی از یکسو و آمریکا و اسرائیل از سوی دیگر، کوچکترین تأثیری در توقف این اقدامات نداشته است. این واقعیت بهروشنی نشان میدهد که هدف جمهوری اسلامی صرفاً واکنش به یک وضعیت جنگی منطقهای نیست، بلکه پیگیری مستمر سیاستی است که بر مبنای ارعاب، خانوادهها و پناهندگان بنا شده است. یعنی حتی وقتی سطح تنش در عرصه بینالمللی بهطور نسبی کاهش مییابد، ماشین سرکوب رژیم همچنان بر فراز آسمان اقلیم کردستان به کار خود ادامه میدهد.
تا آنجا که به حمله به کمپهای غیرنظامی مربوط می شود، حمله به حق پناهندگی، به امنیت انسانی، به حق زیستن و به ابتداییترین موازین حقوقی و اخلاقی است. جمهوری اسلامی با این حملات میخواهد این پیام را بدهد که مخالفانش حتی در تبعید، حتی در اردوگاههای رسمی و شناختهشده، حتی در میان خانوادههای خود نیز از تعرض و ترور در امان نیستند. این همان منطق تروری است که باید در برابر آن ایستاد..
از اینرو، مسئولیت دولت عراق، حکومت اقلیم کردستان و نهادهای بینالمللی، بهویژه سازمان ملل متحد، در این میان بسیار سنگین است. سکوت، بیعملی و اکتفا به ابراز نگرانی، عملاً راه را برای تکرار این جنایات باز میکند. این حملات باید بیدرنگ و بهصراحت محکوم شوند، و سازوکارهای عملی برای حفاظت از جان پناهندگان سیاسی و ساکنان این کمپها فراهم گردد..
حمله به کمپهای غیرنظامی بیدفاع در اقلیم کردستان، حمله به انسانهای بیپناه و مصداق روشن جنایت جنگی است. این جنایت نه فراموش خواهد شد و نه باید بیپاسخ بماند. دفاع از جان پناهندگان، خانوادههای فعالان سیاسی و مردم بیدفاع، یک وظیفه فوری انسانی و سیاسی است.