از کابل تا تهران، مرگ بر طالبان

به مناسبت سالگرد سلطه طالبان بر افغانستان
نیروهای اسلامی طالبان در ۱۵ اوت ۲۰۲۱، برابر با ۲۴ مرداد ۱۴۰۰، حمله به کابل، پایتخت افغانستان، را شروع و بدون هیچگونه مقاومتی آنرا تصرف کردند. پس از بیست سال از حضور نظامی آمریکا و هم پیمانان او در افغانستان،  بیلانِ جنگ تنها برای آمریکا، کشته شدن 2400 سرباز آمریکائی و معلول شدن چند برابر این تعداد و صَرف حدود یک هزار میلیارد دلار از هزینه مردم آمریکا بوده است. بیلان مردم افغانستان در این جنگ به مراتب از این هم دردناک تر وفاجعه بار تر است. کشته شدن چند صد هزار سرباز و صدها هزار تن از مردم بیدفاع، صدها هزار معلول و آسیب دیده جنگی، مردمی غرق در فقر و دولتی غرق در فساد.
تصرف افغانستان توسط این نیروی اسلامی و فوق ارتجاعی بر اساس موافقتنامه ای انجام گرفت که پس از دو سال مذاکره میان طالبان و حکومت امپریالیستی آمریکا در دوحه، پایتخت قطر، بدست آمده بود. آن مذاکرات از سال ۲۰۱۸ و زمانی آغاز شد که دولت های عضو ناتو و در راس آنها دولت آمریکا شکست خود در افغانستان را پذیرفته بودند. سرعت متلاشی شدن نیروهای نظامی تربیت شده آمریکا برای صاحبان قدرت در آن کشور قابل پیش بینی نبود. به همین جهت فرماندهان نیروهای نظامی علیرغم توافقات قبلی نتوانستند یک عقب نشینی منظم را سازمان دهند. آنها و بویژه غیرنظامی های آمریکائی و خدمتگزاران افغانستانی آنها با پریشانی، شتابزده و شرم آوار افغانستان را ترک کردند. ارتش شکست خورده آمریکا در آن عقب نشینی مفتضح، بیش از 7 میلیارد اسلحه و تجهیزات برای طالبان بجای گذاشتند. بطوریکه فروش سلاح و مهمات در کنار فروش مواد مخدر به یکی از منابع مهم درآمد طالبان در آمد.
زندگی زنان، کودکان، کارگران و زحمتکشان تحت حکومت دو ساله طالبان بر افغانستان فاجعه بار بوده است. بر اساس اطلاعات موجود از جمعیت 40 میلیونی آنکشور حدود 80 درصدشان در فقر مطلق زندگی میکنند. این آمار قبل از بازگشت طالبان 50 در صد برآورد شده بود. در چنین شرایطی پدیده هائی چون فروش اعضای بدن ، فروش کودکان، بویژه فروش دختران بالای هفت سال، رواج پیدا کرده است. میزان خودکشی در میان سرپرستان زن و مرد خانواده ها رو به افزایش است.
بیش از 3 میلیون کودک افغانستانی در سن مدرسه از تحصیل بازمانده‌اند که ۶۰ درصد آنها دختر هستند. اکثریت قریب به اتفاق این کودکان به بازار کار پرت شده اند.
عده ای از خانواده ها اگر شانس بیاورند کودکانشان را به مدارس دینی می فرستند تا حداقل تغذیه ای داشته باشند. این مدارس در 5 سال گذشته 5 برابر شده و به شش هزار و هشتصد و سی مدرسه رسیده است. در این مدارس مغزشوئی اسلامی کودکان برای پیوستن به نیروهای نظامی، اطلاعاتی و مبلغین خرافه پرور تربیت می شوند.
در میان جمعیت افغانستان حقوق سیاسی، اجتماعی و معیشتی زنان بیش از سایر اقشار توسط حکومت طالبان پایمال شده است. محدودیت حضور یا فعالیت در فضای عمومی، ممنوعیت دخالت در امور سیاسی محدودیت در حق شغل وکسب و کار. زنان پیشرو در افغانستان به طور مداوم علیه این بی حقوقی ها در خیابان ها تظاهرات و اعتراض کرده اند. عکس العمل طالبان در مقابل زنان مبارز ضرب و شتم، بازداشت، تیراندازی هوائی، و در مواردی تیراندازی زمینی بوده است. برای نمونه مزدوران طالبان در ۷ سپتامبر ۲۰۲۱ به زنان معترض، در شهر هرات تیراندازی کردند. در نتیجه آن تیراندازی های جنایتکارانه ۳ زن مبارز جان باخته و۷ تن دیگر زخمی شدند.
بعد از زنان، این جوانان دختر و پسر افغانستانی، و از جمله تحصیل کرده هایشان، هستند که بیشترین آسیب را از حکومت طالبان دیده اند. بخش قابل توجهی از آنان برای فرار از جهنمی که در کشور حاکم شده به میلیون ها پناهجویانی پیوسته اند که در پاکستان، ایران، ترکیه و کشورهای اروپائی با مصیبتِ استثمار، تحقیر، دیپورت، شکنجه، غرق در دریاهای مدیترانه و اژه و یا کانال مانش روبرویند.
در کنار آنان باید به روزنامه نگاران و فعالین تلویزیون، سینما و نظایر آنها نیز اشاره کرد. طالبان در دو سال گذشته 40 درصد رسانه تعطیل کرده است.
اکثریت مردم افغانستان پیوند های نزدیک تاریخی وفرهنگی با مردم ایران دارند. میلیون ها کارگری که در این کشور برای سالها کار و زندگی کرده اند به استحکام این پیوند یاری رسانده اند. معترضان افغانستانی و بویژه زنان پیشرو، از همان ابتدای شروع انقلاب “زن، زندگی، آزادی” به حمایت از آن برخاستند. زنان در بعضی از اکسیون های خود ژینا را الهامبخش اعتراضات خود خواندند. شماری از شاعران، نویسندگان وروزنامه‌نگاران جوان افغانستان در بیانیه‌ای از خیزش انقلابی ایران حمایت کرده ومبارزه را تنها راه رهایی از بنیادگرایی و افراطی‌گری خواندند. شعار «از کابل تا تهران، مرگ بر طالبان» که این دو جریان اعتراضی در ایران وافغانستان را همسو می‌کند نیز در میان فعالان ومعترضان زن افغانستان دست به دست شده است. بدون شک شعله ور شدن دوباره انقلاب ژینا مبارزه برای رهائی افغانستان از سلطه طالبان، استمارگران وامپریالیست ها الهامبخش خواهد بود.