بنا به گزارش شبکه تلویزیونی العربیه، دادگاه جزایی ریاض روز سه شنبه 16 آذر 15 نفر را به اتهام "تشکیل یک هسته جاسوسی" برای ایران و نقض امنیت ملی و تمامیت ارضی عربستان سعودی به اعدام محکوم کرده است. این افراد جزو 32 نفری هستند که در سال 2013 میلادی به اتهام جاسوسی برای رژیم جمهوری اسلامی ایران دستگیر شده بودند. منابع خبری عربستان دوم اسفند ماه سال گذشته اعلام کرده بودند که دادگاه ویژه جنایی ریاض 32 نفر را به اتهام "تشکیل هسته جاسوسی برای ایران" محاکمه کرده است. تلویزیون العربیه به نقل از دادگاه جزایی ریاض، اتهام این افراد را "تشکیل یک هسته جاسوسی" اعلام نموده که با سازمان اطلاعات ایران همکاری می‌کرده، اطلاعات سری و حساس را در مورد تأسیسات نظامی عربستان در اختیار جمهوری اسلامی قرار می‌داده، نقشه عملیات خرابکاری علیه تأسیسات نظامی و اقتصادی عربستان را در دستور داشته و امنیت ملی و تمامیت ارضی عربستان سعودی و نیروی نظامی آن را به خطر می‌انداخته است.
به دنبال انتشار این گزارش بهرام قاسمی سخنگوی وزارت امور خارجه رژیم اسلامی در ایران شب گذشته اعلام کرد که " جمهوری اسلامی ایران هیچ گونه فعالیت مغایر با مقررات بین المللی و اصول دیپلماتیک در عربستان نداشته و چنین اتهام زنی هایی بی اساس و با اغراض سیاسی صورت می گیرد." وی اضافه کرد: " در شرایطی که جهان اسلام و منطقه نیازمند وحدت و اجتناب از طرح مسائل تنش آفرین است، جعل و انتشار اتهامات واهی و به دور از حقیقت، به مصلحت هیچ یک از کشورهای منطقه نیست."
بر کسی پوشیده نیست که این نوع تنش ها در مناسبات حکومت ریاض با رژیم اسلامی ایران بازتاب کشمکش های اساسی تری در سطح منطقه هستند و تازگی ندارد. برای نمونه دوازدهم دی ماه سال گذشته بعد از آنکه حکومت پادشاهی عربستان اعلام کرد که 47 زندانی و از جمله یک روحانی شیعه به نام شیخ نمر النمر را اعدام کرده است، جمعی از عوامل رژیم که حسن روحانی آنها را خودسر خواند با چشم پوشی نیروهای امنیتی به سفارتخانه عربستان در تهران و کنسولگری این کشور در مشهد حمله کرده و این دو مکان را به آتش کشیدند و روابط آنها تیره تر شد. این تنش ها در حالی ادامه دارند که دو رژیم حاکم در ریاض و تهران در کانون های بحران خاورمیانه با تمام قدرت جنگ های نیابتی علیه یکدیگر را پیش می برند. بنابراین تردیدی نیست که هر کدام از این حکومت ها از امکاناتی که دارند برای بی ثبات کردن سلطه یکدیگر استفاده می کنند. حکومت ریاض با اعلام حکم اعدام 15 نفر به اتهام جاسوسی برای رژیم اسلامی ایران در همانحال که مرعوب کردن مخالفین در داخل مرزهای عربستان را هدف قرار داده، سازش ناپذیری خود در مقابله با رژیم جمهوری اسلامی را نیز به نمایش گذاشته است.
واقعیت این است که حکومت عربستان هم در داخل و هم در سطح منطقه خود را در معرض خطر بی ثباتی می بیند. در عربستان سعودی منبع اصلی قدرت بر سلطنت مطلقه آل سعود متکی است. شاه و شاهزادگان در این کشور از قدرت و آزادی عمل گسترده ای برخوردار هستند. رهبران و مراجع مذهبی در جوار حکومت، دست اندرکار مشروعیت دادن به قوانین آل سعود هستند. در چنین شرایطی اگر چه عربستان سعودی تاکنون از خطر تحولات انقلابی سالهای اخیر در منطقه جان سالم به در برده است، اما نظام حکومتی آن به دلیل ساختار کهنه عشیرتی و ناکارآمدی که دارد و به دلیل شکاف های عمیق طبقاتی و فضای بسته و مختنق سیاسی و مؤلفه های تازه ای که در منازعات منطقه ای وارد عمل شده اند، همواره خود را در معرض خطر اعتراضات توده ای و فروپاشی می بیند. حکومت سلطنتی در این کشور اساسا با تکیه بر صدها میلیون دلاری که روزانه از راه فروش حدود ده میلیون بشکه نفت به دست می آورد، با اتکاء به استثمار شدید کارگران مهاجر و دادن سهم ناچیزی از محصول این استثمار به مردم بومی و سپردن دلارهای نفتی به بانک های آمریکایی و یاری رساندن به دولت آمریکا برای تخفیف بحران اقتصادی توانسته خود را سرپا نگاه دارد. حکومت عربستان به دنبال تحولات سال های اخیر در منطقه به شدت نگران کاهش نفوذ آمریکا در منطقه و همچنین روند سازش آمریکا با رژیم جمهوری اسلامی است. از اینرو با بدگمانی نسبت به سیاست های این دولت در قبال مسائل خاورمیانه می نگرد. دولت عربستان با تکیه بر دلارهای نفتی تلاش می کند که مستقل از آمریکا در کشمکش های منطقه ای نقش ایفا کند و از این طریق بقای خود را در داخل کشور تضمین نماید و مهر خود را به نظم امپریالیستی جدید در حال تولد در این منطقه بکوبد. دولت عربستان با اینکه می داند که جریان های سلفی و وهابی بهیچوجه نمی توانند به آلترناتیو حکومتی در کشورهای منطقه تبدیل شوند اما سرمایه های عظیمی را به گسترش نفوذ خود در میان این جریان ها حتی شاخه های افراطی آن بطور مشخص در سوریه و عراق اختصاص داده است. دولت عربستان سعی می کند از این جریان ها بعنوان ابزاری برای پیشبرد رقابت های منطقه ای و بده و بستان در معادلات و تقویت موقعیت خود در داخل و در کل منطقه استفاده کند. تنش اخیر بین حکومت عربستان سعودی و رژیم جمهوری اسلامی بر سر صدور احکام اعدام برای متهمین به جاسوسی برای رژیم اسلامی ایران در واقع بازتاب همین کشمکش ها و رقابت این دو قدرت منطقه ای برای کسب موقعیت برتر در خاورمیانه است. حکومت سلطنتی عربستان، رژیم جمهوری اسلامی و مداخله گری های آن در منطقه را عامل ایجاد بی ثباتی در کشورهای هم پیمان خود می بیند. این دو قطب ارتجاعی هم اکنون در بحران سوریه، یمن، عراق و بحرین در مقابل هم قرار گرفته اند. در سوریه حدود پنج سال است که یک جنگ نیابتی علیه یکدیگر را پیش می برند، در یمن حکومت آل سعود برای جلو گیری از به قدرت رسیدن جریان شیعه طرفدار جمهوری اسلامی وارد یک جنگ تمام عیار شده است. تشدید تنش های اخیر گوشه ای از رقابت های این دو قطب ارتجاع سرمایه داری برای کسب موقعیت برتر در منطقه است که تاکنون غیر از کشتار و آوارگی انسان ها و ویرانگری چیز دیگری به دنبال نداشته است.
تردیدی نیست که این توده های محروم مردم سوریه، یمن، و عراق هستند که در آتش جنگ و کشمکش های ارتجاعی می سوزند و این مردم محروم ایران و عربستان هستند که با تحمل فقر و فلاکت اقتصادی هزینه آن را می پردازند. هر دو طرف این منازعه با جاه طلبی های منطقه ای که دارند، خود را در معرض خطر برپایی خیزش های توده ای می بینند و با دامن زدن به این تنش ها می خواهند توجه افکار عمومی در جامعه را از مسائل اساسی مربوط به کار و زندگی شان منحرف نمایند. آنچه برای کارگران و مردم ستمدیده ایران و منطقه و جبهه آزادیخواهی اهمیت دارد درک این حقیقت است که ماهیت واقعی کشمکش میان رژیم سلطنتی سعودی و رژیم جمهوری اسلامی مانند دو قطب سرمایه داری در منطقه کاملا ارتجاعی است و هیچ ربطی به منافع آنان ندارد.
2016-12-07 | ۱۳۹۵-۰۹-۱۷
منبع: آرشیو حزب کمونیست ایران