اعتراضات ۵۰۰۰ نفر از کارگران بخشهای مختلف نیشکر هفت تپه همچنان ادامه دارد و کارفرمایان و دولت در خصوص تامین حقوق کارگران و بازشستگان این شرکت همچنان سرسختانه مقاومت می کنند. یکی از مدیران شرکت صراحتا گفته که به خاطر وضع بد اقتصادی کشور، نمی‌توان بابت پرداخت مطالبات قولی داد. دور جدید اعتصاب کارگران و کارکنان نیشکر هفت‌تپه از اواسط دی‌ماه ۹۶ شروع شد. کارگران بخشهای کشاورزی، بازرگانی، خدمات و کارگران رسمی بخش تجهیزات را در بر گرفت. راهیمائی روز هفتم فروردین ماه ۹۷ نشان داد که اقدامات رژیم و تهدیدات مداوم نتوانسته است، توده کارگران را از پیگری مطالبات حق طلبانه خود باز بدارد. اما رژیم که تا کنون نتوانسته است توده کارگران را در مقابل اقدامات ضد کارگری مرعوب بکند، این بار مستقیما رهبران این حرکت را هدف گرفته است.
مطابق آخرین خبرها در ادامه سرکوب، احضار و بازداشت کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، در حالیکه رژیم ۲۴ تن از کارگران بازداشتی را با سپردن تعهد مبنی بر شرکت نکردن در اعتراضات کارگری، آزاد کرده است در همان حال فشارهای خود را متوجه رهبران این حرکت کارگری کرده است. در همین رابطه خبر می رسد که اسماعیل بخشی یکی از نماینده های کارگران این مجتمع بزرگ کشت و صنعت نیز توسط پلیس امنیت از طریق تماس تلفنی احضار و عصر روز یکشنبه 12 فروردین ماه در محل این نهاد امنیتی مورد بازجوئی قرار گرفته است. بنا به دستور دادستانی شوش، وی تا اطلاع ثانوی به شرکت ممنوع الورود و احضاریه ای کتبی نیز مبنی بر حضور او در دادسرای شهرستان شوش در روز سه شنبه 14 فروردین ماه به وی ابلاغ گردیده است. احضار و بازجوئی اسماعیل بخشی در حالیست که قبلا نیز برای وی پرونده ای تشکیل شده است و بر اساس آن ایشان به برپائی تجمعات غیر قانونی و تشویش اذهان عمومی متهم گردیده است.
اعتصاب کارگران شرکت نیشکر هفت تپه و پرونده سازی برای رهبران آن در شرایطی انجام شد که کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری در روزهای اخیر از ۳۳۱ سندیکا و اتحادیه عضو خود در ۱۶۳ کشور خواسته بود نسبت به آزار و اذیت فعالان کارگری و نقض سیستماتیک حقوق کارگران، به سفارتخانه‌های جمهوری اسلامی ایران اعتراض کنند.
کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری خواستار آن شد که سندیکاها و اتحادیه‌های کارگری عضو این کنفدراسیون از مقام‌های جمهوری اسلامی ایران بخواهند تمام اتهام‌های امنیتی علیه کارگران و فعالان کارگری را لغو کنند، تمامی فعالان کارگری و صنفی زندانی را آزاد کنند، دستمزدها و مزایای کارگران بازنشسته نیشکر هفت‌تپه را بپردازند، سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه را به رسمیت بشناسند، کارگران اخراجی این شرکت را به سر کارشان برگردانند.
مطالبات کارگران نیشکر هفت تپه از کارفرما و دولت در این دوره ساده و ابتدائی و در عین حال برای کارگران حیاتی و غیر قابل سازش است. کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه خواستار پرداخت به موقع دستمزدها، پرداخت دستمزدهای عقب افتاده، تمدید دفترچه های بیمه تامین اجتماعی به رسمیت شناخته شدن سندیکای کارگران این شرکت به عنوان نماینده کارگران، بازگشت به کار به کارگران اخراج شده و نیز کوتاه کردن دست مالکیت این مجتمع از تجاوز هر روزه به حقوق کارگران است. واقعیت این است که از طرفی کارگران این مجتمع برای دست یابی به خواسته هایشان هیچ راهی جز تداوم این مبارزه ندارند و از طرفی دیگر برای پیروز شدن در این مبارزه به پشتیبانی بخش های دیگر جنبش کارگری نیاز دارند.
کارگران بخش های مختلف شرکت نیشکر هفت تپه پیشینه مبارزاتی طولانی در مبارزه برای تحقق خواست هایشان دارند. "سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه" از جمله نهادهای کارگری رزمنده ای است که تجارب ارزشمندی در دست و پنجه نرم کردن با دولت سرمایه داران برای به دست آوردن حق تشکل به گنجینه تجربیات طبقه کارگر ایران افزوده است. اما مبارزه کارگران نیشکر هفت تپه با همه رزمندگی و پیگیریش تاکنون نتوانسته است حداقل خواست های خود را به مدیران شرکت تحمیل کند. اگر این فشار کارگری به اندازه کافی پر قدرت نباشد، سرمایه داران با وعده و وعید و فریب و یا با سرکوب آن را از سر خواهند گذراند. اما فشار کارگران در صورتی کوبنده خواهد بود که مبارزات بخش های مختلف با هم هماهنگ گردند. طی ماههای اخیر گذشته شاهد چندین صحنه مبارزه کارگری در همین شهرها و مراکز صنعتی جنوب ایران بوده ایم. اما ناهمزمانی و ناهماهنگی و عدم ارتباط آنها با هم موجب شده است تا دولت و کارفرمایان از ناحیه این حرکت های کارگری احساس فشار جدی نکنند.
2018-04-3 | ۱۳۹۷-۰۱-۱۴
منبع: آرشیو حزب کمونیست ایران