سیزدهمین گرد همآئی دو روزه سران بیست از لحاظ اقتصادی قدرتمند جهان، موسوم به "جی 20" روز شنبه دهم آذرماه ، اول دسامبر به پایان رسید. این اجلاس تجمعی از نوزده کشور و اتحادیه اروپاست. علاوه بر آنها رئیس صندوق بین المللی پول ،رئیس بانک جهانی ، رئیس کمیسیون جهانی ارز و رئیس بانک مرکزی اروپا در اجلاس حضور مییابند. کشورهای شرکت کننده در جی بیست تقریبا دوسوم جمعیت جهان را تشکیل داده وهشتاد وپنج درصد قدرت اقتصادی جهان را در دست دارند. هدف اجلاس ، تبادل نظر در اوضاع اقتصادی و مالی جهان است و ظاهرا برای این بوجود آمده که راه حلی برای بحرانهای اقتصادی واجتماعی بیابد.ولی در واقعیت امر، شرکت کنندگان در اجلاس چه در قامت دولتها وچه در قامت مؤسسات مالی ، خود عامل این بحرانها هستند. رقابتها ومنافع اقتصادی و ژئوپولیتیکی متفاوت همواره مهر خود را براجلاس "جی بیست "زده و خود موجب هرج ومرج ، نا آرامی ، جنگهای نیابتی ومنطقه ای ، گسترش فقر و نابودی محیط زیست گردیده است. آنوقت قرار است که آنان، راه حل هائی برای این بینظمی جهانی بیابند.
دستکم اجلاس سران هفت کشور صنعتی در تابستان امسال در کانادا نشان داد که تضادها وتقابل حتی بین این هفت کشور که سنگ بنای "جی بیست" هستند ، عمیقتر از آن چیزی است که در بیانیه های رسمی عنوان میشوند.شکست تلاشهای آنان در دوسال گذشته باعث گردیده است که هم چنان مسئله تجارت آزاد جهانی در مقابل سیاسیت اقتصادی حمایتی ترامپ سایه خود را براین اجلاس بیفکند.
توسعه پایدار ،توزیع مواد غذائی ،تغییرات اقلیمی ، زیرساخت های کشورهای در حال توسعه ، نتایج حاصل از موج بعدی اتوماتیزاسیون در بازار کار، مباحثی بودند که می بایست مورد تبادل نظر قرار گیرند. اگر چه این مباحث بدون تردید از مهمترین معضلات حاکم بر جهان هستند ولی عملا بحران تجارت آزاد جهانی و تشنجات موجود بین روسیه واکرائین و به زبانی دیگرروسیه وغرب به موضوعات اصلی اجلاس تبدیل گشتند. آمریکا وغرب میخواستند در مورد تشنجات در دریای سیاه با پوتین گفتگو کنند هرچند که ترامپ برنامه ملاقاتش با پوتین را لغو کرده واین امر را به عهده سایرین گذاشت ،اردوغان میخواست در مورد قتل خاشقجی به بحث بنشیند ، محمد بن سلمان به عکس، خواهان به فراموشی سپردن این قتل بود، چین میخواست در مورد جنگ تجاری موجود با آمریکا به رایزنی بپردازد و در این میان آنچه که گم شد همان موضوعات اصلی اجلاس بود. بیانیه پایانی هم چیزی جز لفاظیهای همیشگی و جملاتی که تنها کارکردشان این است که تضادها را در پرده نگه دارند، در بر نداشت. مدافعین نظم مبتنی بر تجارت آزاد حتی نتوانستند جمله ای در تقبیح اقتصاد حمایتی ترامپ در بیانیه بگنجانند. ترامپ بارها وبارها اعلام کرده است که برای او " آمریکا اول " مهمتر از همه چیز است . او آشکارا اعلام کرده است که پای بند هیچ توافق وقرارداد جهانی نیست. او ار توافقنامه اقلیمی پاریس بیرون آمد ،او از برجام وقراردادتجاری نفتا خارج شد و مهمتر از همه اینکه او هم به متحدین غربی اش و هم رقیبان شرقی اش اعلام جنگ تجاری نمود. والبته " آمریکا اول " او نه نانی است برای سفره میلیونها کارگر و محرومان جامعه ، نه التیامی است برزخم کشنده تبعیض علیه رنگین پوستان ومهاجرین و نه رها کردن جامعه از راسیسم وسکسیسم عریان. " آمریکا اول" سیاستی است برای سرمایه آمریکائی که ترامپ خود بخشی از آنرا در اختیار دارد.
چگونه میشد انتظار داشت که با شخصی که خطر انهدام محیط زیست را افسانه میخواند و مهاجرین در مرز آمریکا با مکزیک را مورد تهاجم نیروی وحشی مرزی خود قرار میدهد ، در مورد تغیییرات اقلیمی ویا بحران مهاجرت به گفتگو نشست. بیانیه مشرک نشان میدهد که درهمه این موارد اختلافات عمیق بین شرکت کنندگان موجود است. زمانیکه حتی اتحادیه اروپا بر سر بحران مهاجرت قادر به اتخاذ یک سیاست واحد نیست و زمانیکه صدر اعظم آلمان جهت حفظ آزادی عمل کمپانیهای اتومبیل سازی مانع جدی بر سر راه هرگونه توافق حتی اندکی برای محدود کردن آزادی عمل این کمپانیهاست ، در اینصورت تعجب آور نیست که بیانیه اجلاس همه این مسائل را در پرده ای ازابهام باقی بگذارد.
البته برای رئیس جمهور نئولیبرال آرژانتین هم مسئله مرکزی این نبود که این موضوعات چه ارتباطی با زندگی روزمره مردم آرژانتین دارد. این عناوین تابلوئی برای پنهان کردن اهداف اصلی او بودند. برای او مهم این بود که آرژانتین کدام نقش را باید در تقسیم کار جهانی عهده دار شود و کدام نقش میتواند در خدمت صادرات مواد اولیه و تولیدات کشاورزی ودامی آرژانتین قرار گیرد. برای او مهم بود که به شرکت کنندگان بگوید که آرژانتین به یکی از مراکز کارگر ارزان تبدیل شده است. بیجهت نبود که اولین اقدامات او کاهش مالیات زمینداران بزرگ وصاحبان معادن از سوئی و در خواست وام های عظیم برای جبران این بخشش ها از سوی دیگر بود. اما زمانی که دولت برای بازپرداخت این وامها با مشکلات روبرو شد در یک چشم بهم زدنی ارزش پول آرژانتین سقوط کرده واو مجبور شد که دست به دامن صندوق بین المللی پول شده وتن به طرح های ریاضت اقتصادی بدهد . با وجود تعمیق بحران اقتصادی دولت اعلام کرده است که همچنان از سال آینده میلادی سیاست بیکارسازی ، افزایش قیمت کالاها وکاهش خدمات دولتی را دنبال خواهد کرد. در شرایطی که قیمت کالاها ساعت به ساعت بالا میرود کارگران و کارمندان واقعا نمیدانند که در آخرماه چه مزدی را دریافت خواهند کرد. همان امری که در جریان سقوط ارزش ریال در ایران اتفاق افتاد. درست در این شرایط آرژانتین میزبان اجلاسی است که صدها میلیون دلار هزینه آن بر دوش مردم خواهد بود.
از یکسال پیش دولت خود را برای برگذاری این اجلاس آماده کرده بود. آنان روز جمعه را تعطیل عمومی اعلام کرده واز مردم خواستند که سه زوز آخر هفته از شهر خارج شده وبه مسافرت بروند. دولت نمیخواست تصاویری نظیر تصاویر مبارزات سال گذشته علیه "جی 20" در هامبورگ آلمان، میدیای جهانی راتسخیر کند. به همین خاطر از نیمه شب پنجشنبه شهر بونیس آیریس به پادگان نظامی تبدیل شده بود. سی هزار پلیس وسرباز باید امنیت اجلاس را فراهم میاوردند. نه تنها وسایل حمل ونقل شخصی بلکه تاکسی ها ، اتوبوسها ومتروها اجازه ورود به مرکز شهر را نداشتند. فرودگاههای غیر نظامی برای روزهای جمعه وشنبه مسدود شده و آسمان آرژانتین توسط نیروی هوائی آمریکا کنترل میشد. طرح آنها در واقع اعمال کامل حکومت نظامی در شهر بود.اما تفاوت بونیس آیریس با هامبورگ در این است که در اولی به راحتی انسان میتواند هدف گلوله ای قرار گیرد که معلوم نیست توسط چه کسی شلیک شده است.
با وجود این حکومت نظامی اعلام نشده برای روزهای پنجشنبه وجمعه ائتلافی تحت عنوان " جی بسیت ، صندوق بین المللی پول گم شوید " فراخوان به راه پیمائی داده بود. ائتلافی مرکب از جنبش های اجتماعی ، مجمع هنرمندان ،سازمانهای حقوق بشر ،فعالین جنبش روستائیان بی زمین وبیکاران ، اتحادیه های بومیان وکشاورزان ، احزاب سیاسی و بالاخره سازمانهای بین المللی.
آنان همگی بر این امر توافق داشتند که " کشورهای جی بست هیچگونه سیاستی در ارتباط با دفاع از حقوق انسانی ندارند " و این البته بیان یک واقعیت تلخ وآشکاری است که نظم سرمایه داری حاکم بر جهان معاصر اعمال میکند.
دوشنبه – ۱۲ آذر – ۱۳۹۷ , 03 – 12 – 2018
منبع: آرشیو حزب کمونیست ایران