<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	 xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" >

<channel>
	<title>شمس الدین  امانتی &#8211; کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</title>
	<atom:link href="https://komalah.org/writer/shami/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://komalah.org</link>
	<description>سایت رسمی کومه‌له، سازمان کردستان حزب کمونیست ایران؛ اخبار و تحلیل‌های سیاسی و اجتماعی</description>
	<lastBuildDate>Sat, 07 Nov 2026 16:30:35 +0000</lastBuildDate>
	<language>fa-IR</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	

<image>
	<url>https://komalah.org/storage/2021/06/komalaicon.png</url>
	<title>شمس الدین  امانتی &#8211; کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</title>
	<link>https://komalah.org</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>همبستگی تنها سلاح کار مبارزه علیه وضعیت کنونی است.  برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران در سال ۱۳۷۰.</title>
		<link>https://komalah.org/%d9%87%d9%85%d8%a8%d8%b3%d8%aa%da%af%db%8c-%d8%aa%d9%86%d9%87%d8%a7-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d8%ad-%da%a9%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%b2%d9%87-%d8%b9%d9%84%db%8c%d9%87-%d9%88%d8%b6%d8%b9%db%8c/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25d9%2587%25d9%2585%25d8%25a8%25d8%25b3%25d8%25aa%25da%25af%25db%258c-%25d8%25aa%25d9%2586%25d9%2587%25d8%25a7-%25d8%25b3%25d9%2584%25d8%25a7%25d8%25ad-%25da%25a9%25d8%25a7%25d8%25b1-%25d9%2585%25d8%25a8%25d8%25a7%25d8%25b1%25d8%25b2%25d9%2587-%25d8%25b9%25d9%2584%25db%258c%25d9%2587-%25d9%2588%25d8%25b6%25d8%25b9%25db%258c</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[شمس الدین  امانتی]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 07 Nov 2026 16:30:35 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مطالب رسیده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://komalah.org/?p=257708</guid>

					<description><![CDATA[<p>هیچ نشانی از کاهش فقر و فلاکتی که سالهاست کارگران با آن دست به گریبانند وجود ندارد. صدها هزار نفر از فرزندان و برادران و خواهرانمان که هر ساله وارد بازار کار میشوند، از بدست آوردن کوچکترین امکان شغلی محروم اند. ابتدایی ترین نیاز انسانی شان یعنی جزئی از جامعه فعال شدن بی پاسخ مانده و بار معیشت شان بر دوش پدران و مادرانشان سنگینی میکند.</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d9%87%d9%85%d8%a8%d8%b3%d8%aa%da%af%db%8c-%d8%aa%d9%86%d9%87%d8%a7-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d8%ad-%da%a9%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%b2%d9%87-%d8%b9%d9%84%db%8c%d9%87-%d9%88%d8%b6%d8%b9%db%8c/">همبستگی تنها سلاح کار مبارزه علیه وضعیت کنونی است.  برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران در سال ۱۳۷۰.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1" dir="rtl">تقدیم به: زنان و مردان کارگری که روز بروز به زندگی در شرایط فقر مطلق رانده میشوند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">شمس الدین<span class="Apple-converted-space">  </span>امانتی ۵ / ۱۱ / ۲۰۲۶</p>
<p class="p1" dir="rtl">هیچ نشانی از کاهش فقر و فلاکتی که سالهاست کارگران با آن دست به گریبانند وجود ندارد. صدها هزار نفر از فرزندان و برادران و خواهرانمان که هر ساله وارد بازار کار میشوند، از بدست آوردن کوچکترین امکان شغلی محروم اند. ابتدایی ترین نیاز انسانی شان یعنی جزئی از جامعه فعال شدن بی پاسخ مانده و بار معیشت شان بر دوش پدران و مادرانشان سنگینی میکند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">بر بپیشانی بخش اعظمی از زنان هم طبقه ایمان داغ بیکاری دائمی نهاده اند و کاری که آنها انجام میدهند یعنی بازتولید بخش اصلی نیروی کار شاغلین، کار به حساب نمی آیند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">بیش از پنج میلیون نفر از کسانی که با معیارهای سود جویانه، تبعیض جنسی و ملی، تنگ نظرانه و غیر واقعی سرمایه داران آماده بکار محسوب میشوند با هیولای بیکاری دست و پنجه نرم میکنند. این ارتش وسیع ذخیره نیروی کار در بدترین شرایط معیشتی بسر میبرد و اصلی ترین فکر و مشغله اش «غم نان» است. بخش وسیعی از آنان که از دریچه دنیای جهنمی بیکاران در «بهشت موعود اشتغال» جای گرفته اند، روزبروز به زندگی در شرایط فقر مطلق رانده میشوند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">دستمزد ها کفاف بازتولید قوای روحی و جسمی دیروز را نمی دهد و با هزار جان کندن، اضافه کاری، شغل دوم و سوم فرط غبطه به روزهای گذشته است که برجای می ماند. ساعات کار طولانی نزول تدریجی عزرائیل است که روح و جسم کارگران را تباه می سازد.</p>
<p class="p1" dir="rtl">اجازه بدهید گوشه ای از این زندگی لعنتی را از زبان حسینقلی برجی کارگر کارخانه «ایران فریز» یکی از خوشبختان شاغل بشنویم «با ۱۲ سال سابقه کار و ۷ سر عائله روزی ۲۰۰ تومان میگیرم حتی اگر اضافه کاری کنم این حقوق تکافوی زندگی را نمیکند. وقتی بچه هایم می گویند چی خریدی؟ خجالت میکشم.»</p>
<p class="p1" dir="rtl">وقتی بنا به آمار، آنان که به هیچ ترتیب جدا از سهمیه کالاهای دولتی قدرت خرید نداشته اند و در صورتی که خودشان را نفروخته باشند به هر نفر در سال ۶۷، روزانه فقط ۳۴/۶ گرم برنج، ۴ گرم پنیر و ۱/۲ گرم صابون رسیده است این یک امر عادی است که آسان در خانه های کارگران کمینگاه سوال «چی خریدی بابا؟» شکم های چشم براه لقمه نان باشند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">بیا بیائید فقر و فلاکت کارگران را در سیمای آفرینش هزاران و هزاران محصول تولیدی و سرمایه است تماشا کنیم. «من الان ۶۵ سال دارم، بازنشسته هستم، ۲۲ سال سابقه پرداخت حق بیمه دارم، در کارخانه شیر پاستوریزه کار میکردم، الان هر ماه ۲۹۰۰ تومان به من میدهند، از کار افتاده ام، زانوها و کمرم ساییده است، به ما رسیدگی نمی کنند. این پول فقط پول نهار است. هنوز یک میوه حسابی یک ناهار بیرون نمی توانم بخورم، همیشه نان خالی است.»</p>
<p class="p1" dir="rtl">اما این همه واقعیت نیست حرص سودآوری سرمایه داری زندگی سگی را هم از سر کارگران زیادی میداند و برای سودآوری بیشتر مراکز تولیدی و کارخانه ها را به کارگاههای جنایت تبدیل کرده است. شرایط کار بحدی سخت و غیر انسانی و شدت کار بدرجه ای بالا است که هر روز و هر ساعت ماشین آلات و دستگاههای تولیدی ابراهیم وار کارگران را در آستان خدای سرمایه قربانی میکنند، با این تفاوت که اگر خدای ابراهیم جهل ابدی قوم پیامبر را به قربانی شدن اسماعیل ترجیح داد خدای سرمایه از قربانی فرزندان کارگران نیز ابایی ندارند. یکی از کارگران کارخانه داروسازی ابوریحان در این رابطه می گوید «من شش سال است که در این کارخانه کار میکنم و دچار عارضه هورمونی شده ام و تاثیر آن روی بچه ام هم مشهود بود طوری که یک روز بعد از تولد فرزندم او فوت کرد &#8230;.. »</p>
<p class="p1" dir="rtl">اجازه بدهید آمار سازمان تامین اجتماعی از ۲۰۰ هزار کارگر کارخانجات سالانه ۶۰ هزار نفر دچار حادثه میشوند و ۴۰ هزار نفر آنها معلول شده اند. وقتی میگوییم سرمایه مراکز تولیدی را به کارگاههای جنایت تبدیل کرده است عین واقعیت را بیان کرده ایم. دچار حادثه شدن یک کارگر از هر سه کارگر صنعتی و معلول شدن دو سوم آسیب دیدگان صحت این ادعا است، بگذریم از اینکه سالانه هزار نفر از کارگران بر اثر سانحه و شرایط ناایمن کار جان خود را از دست میدهند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">این، آن زندگی غیر انسانی و ضد بشری است که صاحبان ثروت به تولیدکنندگان تحمیل کرده اند. روی دیگر سکه را بنگریم، هر روز و هر ساعت مقامات ریز و درشت دولتی و سرمایه داران، رفسنجانی و عادلی و محمد غرضی و امثالهم از رشد درآمد ملی، افزایش چند میلیارد دلاری درآمد نفت، رشد درآمد ناشی از مالیاتها، بکارگیری تمام ظرفیت مالیاتها، بکارگیری ظرفیت تولیدی، افزایش سرمایه های بانکی و غیره صحبت میکنند. به بخشی از این صحبتها و ارقام توجه کنید: «مجموع دارایی سه بانک(ملی، تجارت و صادرات)در سال ۱۹۸۹ نسبت به سال قبل معادل ۲۴/۶۶ درصد افزایش داشته و متوسط رشد درآمد آنها ۶۱/۱۰ درصد بوده است (ژوئن ۹۰ نشریه EUROMONEY). و یا اینکه مجله اقتصاد نشریه بانک مرکزی ایران مینویسد: «صدور کالاهای غیرنفتی از گمرک بوشهر در سه ماهه اول سال ۶۹ نسبت به سال ۶۸ از لحاظ مقدار ۵۲ درصد و از لحاظ ارزش ۴۲ درصد افزایش یافته است.» و یا آن حرف محمد غرضی را به خاطر آوریم که گفت: «درآمد نفتی در ماههای اخیر بالغ بر یک میلیارد دلار نسبت به سال گذشته افزایش داشته است،» اجازه بدهید حرف آخر را از دهان رفسنجانی در مقام رئیس جمهور در سفر اخیرش به استان فارس بشنویم. «ما بویژه در یک ساله اخیر از پیشرفت و رشد بسیار خوبی برخوردار بوده ایم و اکنون جهانیان خصوصا اروپاییها با توجه به این رشد علاقه زیادی به گسترش رابطه با ما دارند.» بله! رشد درآمد صنعتی و تجاری و بانکی و فقر و فلاکت کارگران دو روی سکه را از زاویه درآمد سرانه کشور نیز تماشا کنیم. بنا به آمار موجود «سهم نزدیک به نیمی از جمعیت کشور یک دهم درآمد سرانه و سهم یک درصد از جمعیت بیش از ۲۰ برابر درآمد سرانه میباشد. «یعنی درآمد حدود نیم میلیون نفر از جمعیت بیش از ۲۰۰ برابر بیشتر از درآمد ۲۵ میلیون نفر و درآمد یک نفر از اقلیت دارا حدود ده هزار برابر درآمد یکی از کارگران میباشد و این هم یعنی آنکه اگر مثلا یکی از آن شاغلین خوشبختی که شرایط زندگی اش را از نظر گذراندیم ماهانه ۵۰۰۰ تومان و سالانه ۶۰ هزار تومان از درآمد سرانه کشور سهم داشته باشد آقای سرمایه دار تن پروری که تمام هنرش موعظه کار و تلاش بیشتر است حدودا ماهانه ۵۰ میلیون تومان و سالانه ۶۰۰ میلیون تومان از درآمد سرانه کشور سهم خواهد داشت.</p>
<p class="p1" dir="rtl">همین حساب سر انگشتی فاصله عمیق میان دو روی سکه، فاصله میان زندگی کارگران و سرمایه داران را نشان میدهد، بگذریم از اینکه در میان آن نیم میلیون سرمایه دار سهم چاق و چله ترین شان بسیار بیشتر از این خواهد بود. فاصله دو روی سکه جامعه کنونی فاصله دو دنیایی است که دره عمیق آن دو را از هم جدا کرده است، دنیای سرمایه داران و دنیای کارگران! فقیر و فلاکت کارگران در کنار رفاه و سود آوری سرمایه داران واقعیت جامعه کنونی است و فاصله این دو دنیا از زمین تا آسمان و بی نهایت است در جامعه کنونی سهم کارگران درد و رنج سهم سرمایه داران گنج است، گنج آنان از قبل رنج کارگران گنج آنان است، رنج گنج ساز است و گنج رنج زا.</p>
<p class="p1" dir="rtl">کارگران! این وضعیت غیر قابل تحمل است، دنیای گنجی که بر دوش دنیای رنج بنا نهاده شده</p>
<p class="p1" dir="rtl">است باید واژگون شود! دگرگونی وضعیت کنونی خواست قلبی اکثریت آحاد این جامعه است. عزم جزم گام اول تغییر این وضعیت است، اما این قدم بدون برداشتن گام های بعدی راه به جایی نمی برد. باید با همه کسانی که از وضعیت کنونی به تنگ آمده اند، همه آنهایی که صبح و شب شان در آرزوی تغییر این وضعیت میگذرد، با همه آن «دل نگرانیهای نان امروز و فردا،» با تمام قربانیان این وضعیت در مورد این گامها صحبت کرد. این تودهٔ جان به لب رسیده که اکنون شقه شقه و تکه پاره دنبال خلاصی از این اوضاع است باید بداند که چارهٔ دردش و دوای این سیه روزی اش چیست؟ به آنان که دست به آسمان برده اند، به آنان که سر نماز از خدا طلب یاری میکنند، به آنان که اسیر توهمات رشد و پیشرفت کشورند، به آنان که منتظر معجزه و راهی نجات ناگهانی هستند، بگویید که از آسمان و قهرمان، از منجی غیبی و رشد مام وطن، دستی بسوی شما دراز خواهد شد این به زانو افتادن ها و نیایش های خودشکنانه این دست روی دست گذاشتن ها و خُرافه پرستی، آخرین نیرویتان را در هم میشکند. این ها راه حل نیست، دوای درد نیست، جاهایی است که صاحبان ثروت و سرمایه برای تضعیف نیرویتان، پیش پای شما گذاشته اند. همانهایی که دنیای ظلم و نابرابری شان بر جهل و خرافهٔ شما پابرجاست. در این چند ساله باقی مانده ترین کارگران هم به بی ثمر بودن راه حل «گلیم خود را از آب درآوردن» و راه حل های فردی پی برده اند. دریغ از این همه تباهی روحی و جسمی!</p>
<p class="p1" dir="rtl">رفقای کارگر! راه حل برون رفت از این وضعیت، چارهٔ دردتان اتحاد و همبستگی کارگری است کارگر منفرد در جامعهء سرمایه داری از انگشت هم ضعیف تر است.</p>
<p class="p1" dir="rtl">نیروی شما در یکی بودن و یکی شدنتان نهفته است. کارگر متحد مشت است، بهم بافته شوید! دست میلیونها قربانی این وضعیت باید بهم گره بخورد، دستان بهم بافته، زنجیر دست ها، جمع شدن مشتها، همبستگی و اتحاد چاره درد کارگران است. ابتدایی ترین تجمع تان را به کانون برادری و رفاقت کارگری تبدیل نمایید!</p>
<p class="p1" dir="rtl">همبسته و متحد عزم جزم کنید که مجامع عمومی مستقل کارگری را منظم و مداوم برگزار کنید! با نزدیک شدن «اول ماه مه» در گسترش «جنبش مجامع عمومی» هم پیمان شوید!</p>
<p class="p1" dir="rtl">هر گام در مستحکم تر کردن اتحاد و همبستگی تان قدمی است که در تغییر این وضعیت فلاکت بار برداشته خواهد شد.</p>
<p class="p1" dir="rtl">زنده باد اتحاد و همبستگی کارگری!</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d9%87%d9%85%d8%a8%d8%b3%d8%aa%da%af%db%8c-%d8%aa%d9%86%d9%87%d8%a7-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d8%ad-%da%a9%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%b2%d9%87-%d8%b9%d9%84%db%8c%d9%87-%d9%88%d8%b6%d8%b9%db%8c/">همبستگی تنها سلاح کار مبارزه علیه وضعیت کنونی است.  برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران در سال ۱۳۷۰.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>جنبش جهانی علیه جنگ خلیج را دست قدرتمند کارگران باید رهبری کند.  برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران در دی ماه سال ۱۳۶۹.  تقدیم به: کارگران عزیز و مبارز در اعتراضات اخیر.</title>
		<link>https://komalah.org/%d8%ac%d9%86%d8%a8%d8%b4-%d8%ac%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%b9%d9%84%db%8c%d9%87-%d8%ac%d9%86%da%af-%d8%ae%d9%84%db%8c%d8%ac-%d8%b1%d8%a7-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d9%82%d8%af%d8%b1%d8%aa%d9%85%d9%86-2/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25d8%25ac%25d9%2586%25d8%25a8%25d8%25b4-%25d8%25ac%25d9%2587%25d8%25a7%25d9%2586%25db%258c-%25d8%25b9%25d9%2584%25db%258c%25d9%2587-%25d8%25ac%25d9%2586%25da%25af-%25d8%25ae%25d9%2584%25db%258c%25d8%25ac-%25d8%25b1%25d8%25a7-%25d8%25af%25d8%25b3%25d8%25aa-%25d9%2582%25d8%25af%25d8%25b1%25d8%25aa%25d9%2585%25d9%2586-2</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[شمس الدین  امانتی]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 26 Oct 2026 10:25:18 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مطالب رسیده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://komalah.org/?p=257114</guid>

					<description><![CDATA[<p>چند ماه از تهدید آمریکا و متحدانش و تصویب قطعنامه جنگ از جانب سازمان ملل و ۸ روز از آغاز این جنگ ویرانگر میگذرد و در مقابل آن مخالفت و اعتراض علیه این جنگ هم در ابعاد جهانی شروع و روز به روز گسترش می یابد. اعتراض جهانی به جنگ آمریکا و متحدانش در خلیج در شرایطی آغاز شد و اوج میگیرد که دول سرمایه داری به اتفاق آراء لشکرکشی و جنگ را تایید کرده و بر هیزم این آتش خانمانسوز می افزاید.</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%ac%d9%86%d8%a8%d8%b4-%d8%ac%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%b9%d9%84%db%8c%d9%87-%d8%ac%d9%86%da%af-%d8%ae%d9%84%db%8c%d8%ac-%d8%b1%d8%a7-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d9%82%d8%af%d8%b1%d8%aa%d9%85%d9%86-2/">جنبش جهانی علیه جنگ خلیج را دست قدرتمند کارگران باید رهبری کند.  برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران در دی ماه سال ۱۳۶۹.  تقدیم به: کارگران عزیز و مبارز در اعتراضات اخیر.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1" dir="rtl">
<p class="p1" dir="rtl">شمس الدین – امانتی ۲۵ / ۱۰ / ۲۰۲۶</p>
<p class="p1" dir="rtl">چند ماه از تهدید آمریکا و متحدانش و تصویب قطعنامه جنگ از جانب سازمان ملل و ۸ روز از آغاز این جنگ ویرانگر میگذرد و در مقابل آن مخالفت و اعتراض علیه این جنگ هم در ابعاد جهانی شروع و روز به روز گسترش می یابد. اعتراض جهانی به جنگ آمریکا و متحدانش در خلیج در شرایطی آغاز شد و اوج میگیرد که دول سرمایه داری به اتفاق آراء لشکرکشی و جنگ را تایید کرده و بر هیزم این آتش خانمانسوز می افزاید. حتی سازمان ملل که قرار بود پاسدار امنیت و صلح در جهان باشد خود به پیش قراول این لشکرکشی و حمله تبدیل شد و شیپور جنگ را با امضا قطعنامه اش، زد.</p>
<p class="p1" dir="rtl">یعنی در واقع سازمان صلح و رئیس آن پرز دکوئیار که خود را مرد صلح می نامند بجای تلاش برای جلوگیری از جنگ خود به ژاندارم منطقه تبدیل گردید. و این نشان میدهد پزها و ژست ها و ارگانهای سرمایه داری حتی بنام صلح و در عالیترین سطح آن سازمان ملل، چقدر در برابر منافع سرمایه داری در جهان پوشالی و بی خاصیت اند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">گفتیم اعتراض جهانی به جنگ خلیج در این شرایط شروع شده و گسترش می یابد. حال که مدتی از کشتار مردم بی دفاع، کشتار کودکان، از بمبارانهای وحشیانه شهرها می گذرد این سوال مطرح میشود که راه گسترش هر چه بیشتر اعتراض به جنگ و راه سراسری شدن و همبسته و متحد شدن این مبارزه کدام است. امروز هر کارگر و زحمتکش و هر انسان شریف و آزادیخواهی در جهان از خود میپرسد چکار باید کرد تا این اعتراض و مبارزه جهانی علیه جنگ قاطع تر، همبسته تر و موثرتر واقع بشود؟</p>
<p class="p1" dir="rtl">چکار باید کرد تا سرمایه داران و دول امپریالیستی را از جنایت بیشتر باز داشت؟ چکار باید کرد تا ادامه این جنگ برای سرمایه داران غیر ممکن شود و عامل اعتراض توده ای به مانع جدی بر سر راه امپریالیستها تبدیل شود؟</p>
<p class="p1" dir="rtl">جواب این سوال روشن است. می بینیم که نیروی اصلی، موثر و تعیین کننده در اوضاع و احوال کنونی هم همان طبقه کارگر است. نیروئی که یکپارچه و تعیین کننده آن انکار ناپذیر است.</p>
<p class="p1" dir="rtl">طبقه ایکه اگر به میدان بیاید کل چرخ های ماشین جنگی سرمایه را متوقف میکند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">اگر عامل و مادر همه جنگها و لشکرکشی ها و قهر بورژوازی را عامل اقتصادی و ثروت سود اندوزی بدانیم که اینطور است ـ رگ حیات اقتصادی بورژوازی در دست همین طبقه کارگر است. اگر چرخهای ماشین جنگی بورژوازی را تولیدات نظامی و اقتصادی می چرخاند، و اگر کلیه این تولیدات در دست کارگر قرار دارد با توقف تولید این چرخ ها می ایستند. بنا بر این شکی نیست که نیروی اصلی و تعیین کننده برای توقف جنگ امپریالیستی امروز، طبقه کارگر جهانی است. همانطوریکه در کلیه عرصه های مبارزه برای آزادی و رهایی و در انقلابات هم همینطور است.</p>
<p class="p1" dir="rtl">انقلاب اکتبر و دور نرویم انقلاب ۵۷ ایران را با بستن شیرهای نفت و توقف کار در صنعت نفت به سرانجام رساند و تکلیفش را تعیین کرد.</p>
<p class="p1" dir="rtl">پس ما باید منتظر این تحرک جهانی طبقه کارگر باشیم و برای آن بکوشیم. نمیتوان و نباید میدان جنبش جهانی جنگ را به اقشار غیر کارگر، بورژواهای لیبرال، کلیساها، آخوندها و حتی سازمانهایی که پرچم سبز بورژوازی را در دست دارند و صلح را از امپریالیستها و دولت های سرمایه داری گدایی میکنند، سپرد. نباید برای قطع جنگ به پزها و نطق ها و دیدارهای ریا کارانه بورژوازی، چه در منطقه و چه در جهان، چه مذهبی و غیر مذهبی آن چشم امید داشت. امروز اعتراض به این جنگ، در جبهه بورژواها و دولتهایشان جز گرفتن همین پزهای ریا کارانه نیست.</p>
<p class="p1" dir="rtl">امروز اعتراض به جنگ و مخالفت با جنگ اینها نه بخاطر دلسوزی بحال زنان و مردان و کودکان بی گناهی است که مورد حمله بمب افکن های آمریکایی و انگلیسی و فرانسوی اند، بلکه برای اظهار وجود و به وسیله ای برای تصفیه حسابهای درونی بورژوازی در داخل کشور ها و با همدیگر در این یا آن کشور تبدیل شده است. این جز ریاکاری پست و بی مایه چیز دیگری نیست. جناح های درون هیئت حاکمه اسلامی ایران را نگاه کنید. در حالیکه جناح حاکم و مسلط پز بی طرفی و گاهی به نعل و گاهی به میخ زدن را گرفته و در واقع سرگردانی و درماندگی خود را از اینکه در بحران کنونی نقشی ندارند و آدم به حساب نمی آیند و منزوی و منفعل گشته است، را به نمایش میگذارد. از طرف دیگر آخوند محتشمی و خلخالی زوزه میکشند که چرا جمهوری اسلامی در برابر مسلمان کُشی آمریکا ساکت است و دخالت نمیکند، چرا فرمان جهاد نمیدهد. این هم روی دیگر سکه ریاکاری و بی شرمی این جناح بورژوازی درون حکومت اسلامی است!</p>
<p class="p1" dir="rtl">جنایتکارانی که خود تا دیروز علیه همین مردم بقول خودشان مسلمان اعلان جهاد میکردند و بیشتر از یک میلیون کارگر و زحمتکش و مردم محروم و ستمدیده منطقه را به کُشتن دادند و بی خانه و آواره کردند حالا مدافع همین مردم شده اند. اما قضیه امام دوستی و مسلمان دوستی این جنایتکاران نیست، اصل مساله استفاده از موقعیت کنونی برای تحکیم مطرح کردن خود در جریان کشمکش های درون خانوادگی خودشان است. قضیه برای حزب الله جبران مافات است. حزب الله و رهبرانش که در جنگ قدرت به رفسنجانی و متحدانش باخته اند حالا می خواهند ابتکار اعتراض بجنگ را به شیوه خود و با اتکا به گله پراکنی و بی خاصیت گشته حزب الله شان بدست بگیرند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">جمع آوری آخوند ها و طلبه های فیضیه قم برای راهپیمایی و اعتراض به جنگ و یا فراخوان تظاهرات علیه جنگ در تهران چیزی جز نمایش وقیح و ریاکارانه جنگ قدرت و تصفیه حسابهای درونی بین جناحها نیست. نیروی عظیم و دلسوز بحال بشریت و مخالف واقعی جنگ در جای دیگر است. در درون طبقه کارگر ایران و توده های محروم و ستمکشی است که هیچگاه پشت سر آخوند محتشمی و خلخالی صف نمی کشند و قاطی حزب اللهی های قمه کش و آلت دست جناح بندیهای حکومت نمی شوند. از این بگذریم در بعضی از کشورهای دیگر سرمایه داری قضیه کمابیش به این منوال است.</p>
<p class="p1" dir="rtl">گروههای مذهبی و قومی و عشیرتی و جناح بندیهای درون بورژوازی در این یا آن کشور عین همین ریاکاری بورژوازی را به اشکال متنوع به نمایش میگذارند سرهنگ قذافی که همچون برادرش رفسنجانی یکی به نعل و یکی به میخ میزند و معلوم نیست بالاخره خواهان خروج عراق از کویت است یا لشکر کشی و کشتارهای امپریالیستها را محکوم میکند و خواهان قطع فوری جنگ است، در پیشاپیش مردم لیبی رژه میرود. معلوم نیست بالاخره خواهان خروج عراق از کویت است یا لشکر کشی و کشتارهای امپریالیستها را محکوم میکند و خواهان قطع فوری جنگ است، در پیشاپیش مردم لیبی رژه میرود. معلوم نیست بالاخره اینها آزادی کویت را میخواهند یا قطع فوری جنگ را و اگر همانطور که خودشان میگویند آزادی کویت را می خواهند</p>
<p class="p1" dir="rtl">پس مخالفتشان با جنگ چیست؟ آمریکا بقول خودش خواست آنها را برآورده کند. همه این نمایشهای ریاکارانه ثابت میکند که نیروی واقعی و اصلی و تعیین کننده مبارزه علیه جنگ و برای قطع فوری آن نه جبهه بورژوازی، لیبرالها، کلیساها، آخوندها، سبزها و غیره بلکه <span class="s1">جبهه واقعی کارگران و توده های محروم جهان است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl">کارگران و توده های زحمتکش برای اعتراض و مخالفتشان علیه جنگ به دودوزه بازی و ریاکاری</p>
<p class="p1" dir="rtl">اجتماعی ندارند طبقه کارگر با شعار آزادی کویت و قطع جنگ هر دو با هم در یک ترازو و تزلزل و ریاکاری بورژواهای لیبرال را نشان نمیدهند. کارگران از همان روز اولش مخالف لشکرکشی آمریکا به منطقه بوده و هستند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">طبقه کارگر جهانی هدف از لشکرکشی امپریالیستی را افشا کرده و گفته است که این لشکرکشی برای تسلط آمریکا و تحکیم او بر جهان است. برای سرکوب جنبش های کارگری و آزادی خواهانه در جهان است. برای آقایی و سروری امپریالیسم بر جهان است. آمریکا بعد از جنگ سرد در حالی که رقیب خود شوروی و شرق را از میدان بدر کرده حالا یکه تازی و قُلدری و سروری بر جهان را مد نظر دارد و <span class="s1">این خطر بزرگ و اساسی ایست که طبقه کارگر جهانی و آزادی و امنیت بشری را تهدید میکند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl">برای طبقه کارگر قطع فوری جنگ و انسان کُشی اساسی و حیاتی است. شعار طبقه کارگر قطع فوری جنگ و تخلیه فوری منطقه از لشکرها و زرادخانه های امپریالیستی آمریکا و متحدانش است. حل مسٔله کویت هم در صلاحیت کارگران و توده های مردم منطقه است و هم توانایی آن را دارند. مردم منطقه به قیم و وکیل و وصی نیاز ندارند. مردم منطقه به رهبری آقای بوش و ژنرالهای آمریکایی و انگلیسی و فرانسوی و ایتالیایی احتیاجی ندارند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">این موضوع و حرف روشن و قاطع و بدون کلک طبقه کارگر و مردم محروم جهان است. قطع فوری جنگ و تخلیه منطقه از لشکرهای امپریالیستی شرط و شروط نمی خواهد و به خواست این یا آن دولت و قُلدر سرمایه داری بستگی ندارد. جنگ را قطع کن و بی زحمت برو مسائل منطقه را بگذار همین جا حل و فصل شود.</p>
<p class="p1" dir="rtl">اگر بخواهم خلاصه بکنم و نتیجه بگیرم، این است افکار عمومی جهان و بشریت متمدن امروز بحق علیه جنگ و کشتار است این فضا را نباید گذاشت با دودوزه بازیها و ریاکاری های بورژوازی این و آن جناح سرمایه داری و مذهبی و فرقه ای آلوده گردد.</p>
<p class="p1" dir="rtl">بطور قطع اگر اعتراضات جهانی امروز علیه جنگ توسط این نیروها پیش برود، نه خواست روشن را پیش پا خواهند گذاشت و نه خواهند توانست توده های عظیمی را بسیج کنند. قدرت بسیج گیری این ها به همان اندازه محدود نگری مذهبی و فرقه ای و لیبرالی بورژوازی شان است، نه بیشتر از آن. و یا حتی اگر این جنبش جهانی علیه جنگ خودبخودی پیش برود باز هم نیروی عظیمی ممکن است هدر برود و نتیجه قاطعی گرفته نشود.</p>
<p class="p1" dir="rtl">بنابراین تنها راه حل اساسی و تعیین کننده این است که رهبری این جنبش ضد جنگ و برای صلح و آزادی و امنیت بدست توانای کارگران بیفتد. وقتی ۲ میلیون کارگر اسپانیایی دست از کار میکشند و توده های مردم صلح خواه را برای اعتراض و تظاهرات علیه جنگ فراخوان می دهند معلوم میشود که قدرت واقعی در کجا است و این همان کاریست که در همه جا باید بشود و این آن چیزیست و آن رهبری است که ما میخواهیم. یا وقتی کارگران بارانداز بندر فرانسه از عبور کشتی با محموله تسلیحات برای خلیج جلوگیری می کنند و یا آن را متوقف میکنند باز یک گوشه کوچک دیگر این قدرت واقعی است.</p>
<p class="p1" dir="rtl">میتوان گفت اکنون کارگران در بعضی از کشورها مثل آلمان، اسپانیا، فرانسه و آمریکا برای این کار میکوشند و می خواهند در مرکز این جنبش قرار گیرند؟ این امید و خواست ماست.</p>
<p class="p1" dir="rtl">اکنون وقت آن رسیده است که کمیته های هماهنگی بین المللی کارگری برای یکپارچه کردن و فراخواندن نیروی عظیم طبقه کارگر جهانی در همه کشورها تشکیل شود. اگر طبقه کارگری جهانی امروز صاحب حزب سراسری خود یعنی بین الملل کارگری بود این کار یعنی همبستگی یکپارچه مبارزه یکروزه انجام میشد.</p>
<p class="p1" dir="rtl">وقت آنست در همه کشورها قطعنامه های کارگری کشوری و بین المللی علیه جنگ صادر شود. وقت آنست که اعتراض علیه جنگ در سطح بین المللی سازمان یابند و بهم متصل گردند و با هم هماهنگ شوند. وقت آنست که رهبری کارگران همانطور که اتحاد کارگری در سطح اروپا برای سال ۹۲ مدنظر دارند، اتحاد کارگری و کمپین کارگری متحد را علیه جنگ هدایت و رهبری کنند. جبهه سراسری کارگری و توده ای محروم علیه جنگ باید سرنوشت این جنگ را فورا تعیین کند والا زوزه های آخوندها و کلیساها و فرقه های مختلف سرمایه داری اهداف خود را دارند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">ما کارگران و توده های مردم آزادیخواه ایران به صف و جبهه بین المللی کارگران و آزادیخواهان تعلق داریم.</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%ac%d9%86%d8%a8%d8%b4-%d8%ac%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%b9%d9%84%db%8c%d9%87-%d8%ac%d9%86%da%af-%d8%ae%d9%84%db%8c%d8%ac-%d8%b1%d8%a7-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d9%82%d8%af%d8%b1%d8%aa%d9%85%d9%86-2/">جنبش جهانی علیه جنگ خلیج را دست قدرتمند کارگران باید رهبری کند.  برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران در دی ماه سال ۱۳۶۹.  تقدیم به: کارگران عزیز و مبارز در اعتراضات اخیر.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>سرمایه داران ایران خود را برای جنگ با کارگران آماده می کنند، کارگران چکار می کنند؟</title>
		<link>https://komalah.org/%d8%b3%d8%b1%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%87-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d9%88%d8%af-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%ac%d9%86%da%af-%d8%a8%d8%a7-%da%a9%d8%a7/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25d8%25b3%25d8%25b1%25d9%2585%25d8%25a7%25db%258c%25d9%2587-%25d8%25af%25d8%25a7%25d8%25b1%25d8%25a7%25d9%2586-%25d8%25a7%25db%258c%25d8%25b1%25d8%25a7%25d9%2586-%25d8%25ae%25d9%2588%25d8%25af-%25d8%25b1%25d8%25a7-%25d8%25a8%25d8%25b1%25d8%25a7%25db%258c-%25d8%25ac%25d9%2586%25da%25af-%25d8%25a8%25d8%25a7-%25da%25a9%25d8%25a7</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[شمس الدین  امانتی]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 15 Oct 2026 06:57:57 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مطالب رسیده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://komalah.org/?p=255553</guid>

					<description><![CDATA[<p>در این روزها رادیو تهران اعلام کرد که خامنه ای فرمانده کل قوا تصویب کرده است که نیروی زمینی سپاه پاسداران لازم است تا سه برابر ظرفیت کنونی گسترش و تجدید سازمان یافته و تقویت گردد. فرمانده های سپاه اسلام اعلام کرده اند که سپاه پاسداران ۲ هدف اساسی دارد ۱ـ «دفاع در برابر تهدید و تجاوز خارجی ۲ـ مقابله با بحران داخلی ایران»!</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%b3%d8%b1%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%87-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d9%88%d8%af-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%ac%d9%86%da%af-%d8%a8%d8%a7-%da%a9%d8%a7/">سرمایه داران ایران خود را برای جنگ با کارگران آماده می کنند، کارگران چکار می کنند؟</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1"><strong><span style="color: #ff0000;"><span class="s1">&#x270d;&#xfe0f;</span><span class="s2">: شمس الدین – امانتی</span></span></strong></p>
<p class="p1" dir="rtl"><strong> ۱۳ / ۱۰ / ۲۰۲۶ </strong></p>
<p class="p1" dir="rtl"><strong>برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران، در آبان ماه ۱۳۶۹.</strong></p>
<p class="p1" dir="rtl"><strong>تقدیم به: کارگران اخراجی پتروپارس در هویزه خوزستان</strong>.</p>
<p class="p1" dir="rtl">در این روزها رادیو تهران اعلام کرد که خامنه ای فرمانده کل قوا تصویب کرده است که نیروی زمینی سپاه پاسداران لازم است تا سه برابر ظرفیت کنونی گسترش و تجدید سازمان یافته و تقویت گردد. فرمانده های سپاه اسلام اعلام کرده اند که سپاه پاسداران ۲ هدف اساسی دارد ۱ـ «دفاع در برابر تهدید و تجاوز خارجی ۲ـ مقابله با بحران داخلی ایران»!</p>
<p class="p1" dir="rtl">عنوان این مطلب که هدف از تقویت سپاه پاسداران دفاع در برابر تجاوز خارجی است، حرف تازه ای نیست و تمام دولتهای سرمایه داری، ارتش و نیروهای مسلح حرفه ای خود را تحت نام دفاع در برابر هجوم نیروهای خارجی سازمان میدهند. ولی روشن است که همه آنها دروغ میگویند و هدفشان از سازمان دادن نیروهای مسلح، ارتش، سپاه و پلیس اساسا به خاطر مقابله با اعتراضات و مبارزات کارگری و سرکوب انقلاب است.</p>
<p class="p1" dir="rtl">این مطلب در این خبر رادیوئی هم، تاکید بر هدف دوم یعنی مقابله با بحران داخلی و سرکوب اعتراضات کارگران و توده های مردم زحمتکش است! جمهوری اسلامی با اعلام علنی این مساله آشکارا به کارگران و مردم زحمتکش می گوید که خود را برای مقابله با اعتراضات و مبارزات آنها آماده می کند و به این ترتیب علنآ مبارزه و انقلاب را مورد تهدید قرار می دهد.</p>
<p class="p1" dir="rtl">همه بیاد داریم که پاییز و زمستان سال ۶۸ در مراکز صنعتی ایران اعتصابات نسبتا نیرومند کارگری بر پا شد که بدنبال آن، در تعداد زیادی از شهرهای ایران، علیه رژیم و حاکمیت سیاهش، چند هزار نفری برپا گردید و بطور واقعی لرزه بر جان سردمداران جمهوری اسلامی افتاد.</p>
<p class="p1" dir="rtl">در آن هنگام، سران حکومت و شورای امنیت و فرماندهان با تعجیل فراوان تشکیل جلسه داده و سمیناری برگزار کردند و در برابر اعتصابات و تظاهرات به بحث و مشورت و چاره جویی پرداختند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">سرانجام این جلسه منتج به صدور فرمان و دستورالعملی شد که طبق آن، آماده باش فوری به نیروهای نظامی مخصوص سپاه پاسداران در سراسر ایران اعلام گردید. آنها در آن موقع در دستورالعمل ها یشان بر این نکته تاکید داشتند که برای سرکوب مردم باید از نیروی مسلح استفاده نمایند و همین حالا هم که مشغول سازماندهی نیروهای سرکوبگر شان هستند، سپاه پاسداران را بیشتر مورد توجه قرار می دهند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">هدف رژیم از نیرومند کردن سپاه و افزایش ظرفیت فعلی این است که او می داند، بعد از اعلام صلح بین ایران و عراق، هر کارگر و زحمتکشی بیش از پیش خواستهایش را مطالبه می نماید، کارگر بیکار بیمه بیکاری می خواهد، کارگر شاغل دستمزد بیشتر و ساعت کار کمتر و خواستهای دیگرش را مطرح می کند و مردم گرسنه و تنگدست هم خواسته های خود را مطالبه می کنند!</p>
<p class="p1" dir="rtl">رژیم میداند اکنون که جنگ در مرزها به اتمام رسیده، جنگ اصلی با کارگر و زحمتکش معترض و ناراضی کماکان و با شدت بیشتر ادامه دارد، او در این جنگ اصلی می خواهد هر چه بیشتر آمادگی داشته باشد، چرا که میداند کارگر و زحمتکش به آسانی دست از سرش بر نمی دارند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">در بهار سال ۱۳۶۸، رژیم با ترکیب نیروهای شهربانی، ژاندارمری و کمیته، سازمان انتظامی یکپارچه ای را ایجاد کرد و همان وقت هم اعلام کرد که کار اصلی این نیرو، مقابله با اعتراضات و مبارزات کارگران و مردم است.</p>
<p class="p1" dir="rtl">از قرار معلوم رژيم حالا بیشتر خود را آماده می کند و به این خاطر هم هست که این بار ظرفیت نیروی زمینی سپاه پاسداران را ۳ برابر افزایش میدهد. او میخواهد به کمک این نیرو و با نیروی یکپارچه ژاندارمری و کمیته و شهربانی، آمادگی بیشتری جهت مقابله با مبارزه و گسترش اعتراضات مردم بدست آورد و در برابر مبارزات قدرتمند کارگران و مردم ستمدیده غافلگیر نشوند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">روشن است که برنامه رژیم بعد از صلح هم، ادامه همان سیاست بازسازی اقتصاد سرمایه داری ایران است که اگر خرج و مخارج ارتش و سپاه هم کم شود، بودجه باقیمانده در خدمت اجرای این سیاست قرار می گیرد و نه در خدمت تامین رفاه و نیازمندیهای مردم! و به این ترتیب رژیم در برابر عدم جوابگوئی به خواستهای کارگران و مردم زحمتکش می خواهد نیروی مسلح و درنده ای را سازمان دهد که در به راحتی کارش را بکند و کسی نتواند برایش مزاحمت ایجاد نماید.</p>
<p class="p1" dir="rtl">البته بخشی از منظور رژیم در اعلام علنی آمادگی نیروهای مسلح برای مقابله با بحران داخلی و سرکوب انقلاب، به این خاطر است که به سرمایه داری و سرمایه دارانی که نگران امنیت داخلی ایران و گسترش مبارزات و اعتراضات هستند، اطمینان خاطر بدهد تا سرمایه هایشان را بکار بیندازند و بهمین ترتیب سرمایه داری غرب هم مطمئن شود که جمهوری اسلامی تثبیت شده و آرامش برقرار است و سرمایه گذاری در ایران مقرون به صرفه و امکان پذیر است!</p>
<p class="p1" dir="rtl">آیا واقعا نیروی مسلحی که جمهوری اسلامی می خواهد از نو آن را سازماندهی و آماده نماید، قادر است از مبارزه و انقلاب جلوگیری نماید؟ آیا رژیم می تواند برای بکار انداختن سرمایه ها و بخاطر پیشبرد سیاست بازسازی اقتصادیش، جزیره آرامشی را برای سرمایه تثبیت نماید؟</p>
<p class="p1" dir="rtl">جواب این سوالات به این گره خورده که آیا توده های کارگر و زحمتکش جدی تر و سازمان یافته تر از پیش به میدان مبارزه و اعتراض خواهند آمد؟ آیا اعتراضات کارگران و مردم زحمتکش همین طور پراکنده و غیر متشکل خواهد بود و آیا کارگران تشکل هایشان را مانند اتحادیه و شورا بوجود خواهند آورد یا نه؟</p>
<p class="p1" dir="rtl">آیا کارگران در به میدان کشاندن توده های زحمتکش و مبارز مردم موفق خواهند بود؟</p>
<p class="p1" dir="rtl">آیا توده های مردم همدوش کارگران و حول نیروی یکپارچه و متحد و پیشاهنگ کارگران برای خواسته های رفاهی و معیشتی و برای زندگی بهتر و انسانی به میدان خواهند آمد؟</p>
<p class="p1" dir="rtl">بله، موفقیت و یا عدم موفقیت رژیم در ممانعت از اعتراض و سرکوب مبارزات در پاسخ به این سوالات نهفته است! اگر کارگران شاغل و بیکار متحد با هم به میدان آمده و جدی تر از آنچه که تا حال انجام داده اند دست بکار برپا کردن تشکل هایشان شوند، رژیم با سازماندهی نیروی سپاه و نیروهای سرکوب دیگرش نمی تواند هیچ غلطی بکند.</p>
<p class="p1" dir="rtl">اگر کارگران کمونیست و پیشرو به وظایف خود عمل نمایند و کارگران و مردم زحمتکش و آزاده را به اعتراضات و مبارزات متحد و نیرومند سوق دهند و این مبارزات را سازمان دهند و کارخانه و کارگاه و اداره و محله و خیابان و هر مرکز کارگری دیگر را به میدان مبارزات کارگری و توده ای تبدیل نمایند، نیروی سرمایه داران در برابر نیروی متحد و سازمان یافته کارگران و توده های مردم یارای مقاومت ندارند و کاری از دست سرمایه داران ساخته نیست.</p>
<p class="p1" dir="rtl">کارگران کمونیست و پیشرو در این زمینه باید جدی تر از همیشه وظایفشان را انجام داده و نقش خویش را ایفا نمایند!</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%b3%d8%b1%d9%85%d8%a7%db%8c%d9%87-%d8%af%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d9%88%d8%af-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%ac%d9%86%da%af-%d8%a8%d8%a7-%da%a9%d8%a7/">سرمایه داران ایران خود را برای جنگ با کارگران آماده می کنند، کارگران چکار می کنند؟</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران، در مهر ماه ۱۳۶۹.</title>
		<link>https://komalah.org/%d8%a8%d8%b1%da%af%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%aa%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%ae-%d8%a8%d8%b1%da%af%d8%b1%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%db%8c%d8%a7%d9%85-%d9%86%d8%b4%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%b5%d8%af-6/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25d8%25a8%25d8%25b1%25da%25af%25db%258c-%25d8%25a7%25d8%25b2-%25d8%25aa%25d8%25a7%25d8%25b1%25db%258c%25d8%25ae-%25d8%25a8%25d8%25b1%25da%25af%25d8%25b1%25d9%2581%25d8%25aa%25d9%2587-%25d8%25a7%25d8%25b2-%25d9%25be%25db%258c%25d8%25a7%25d9%2585-%25d9%2586%25d8%25b4%25d8%25b1%25db%258c%25d9%2587-%25d8%25b5%25d8%25af-6</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[شمس الدین  امانتی]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 10 Oct 2026 06:42:58 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مطالب رسیده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://komalah.org/?p=255286</guid>

					<description><![CDATA[<p>تقدیم به: کارگران کارخانجات پشم بافی ایران برک، که ۱۹ ماه است حقوق آنها عقب افتاده.</p>
<p>۴۲ ماه بیمه آنها پرداخت نشده و از ابتدای سال ۱۴۰۵بلاتکلیف هستند.</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%a8%d8%b1%da%af%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%aa%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%ae-%d8%a8%d8%b1%da%af%d8%b1%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%db%8c%d8%a7%d9%85-%d9%86%d8%b4%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%b5%d8%af-6/">برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران، در مهر ماه ۱۳۶۹.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1"><strong><span class="s1" style="color: #ff0000;">&#x270d;&#xfe0f;</span><span class="s2"><span style="color: #ff0000;">: </span><span style="font-size: 16px;"><span style="color: #ff0000;">شمس الدین &#8211; امانتی.</span><br />
</span></span></strong></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">تقدیم به: کارگران کارخانجات پشم بافی ایران برک، که ۱۹ ماه است حقوق آنها عقب افتاده.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">۴۲ ماه بیمه آنها پرداخت نشده و از ابتدای سال ۱۴۰۵بلاتکلیف هستند.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;"><br />
</span><span style="font-size: 16px;">وقتی فریاد میزنیم «مسکن نداریم!!»</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">دولت میگوید، در حساب پس انداز بانک پول بریزید تا ۱۰- ۱۲ سال دیگر به شما خانه بدهیم.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">وقتی میگوییم، فرزندانمان گرسنه اند!</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">دولت میگوید «تامین زندگی کودکان بر عهده خانواده است.»</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">وقتی نعره میزنیم کار نداریم و دستمزد کم است.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">جواب میدهند «صبر انقلابی داشته باشید، اسلام در خطر است!!»</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">ما هر روز و هر لحظه با تمام وجودمان طعم تلخ نداری، بدبختی و مرگ تدریجی را مزمزه میکنیم و آنها را با تکیه بر مسند دولت و میلیاردها تومان پول ما جواب حاضر و آماده ای را از کیسه شان در می آورند، جنجال تبلیغاتی به راه می اندازند و رسواترین گداها و دزدها که دار و ندارشان از خون و عرق پیشانی ما بدست آمده به دروغ، اشک می ریزند و ما را مستضعف، فقرا و بینوایان خطاب میکنند.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">وقتی به خاطر امرار معاش مان، بخاطر زندگی کردن در جنگل جمهوری اسلامی، دست بلند می کنیم و حق خودمان را میخواهیم، زندان شلاق و حد و تعزیر را وسط میکشند و بر چوبه عبرت اسلام بر دارمان می کشند.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">این وضع دیگر قابل قبول و تحمل نیست، کاسه صبر لبریز شده است، دولت سرمایه داران مسئول تمام بدبختیها، تمام نداری ها و تمام فلاکتی است که بر ما و هم طبقه ایمان روا میشود.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">گدایان کاسه لیسان و مستضعفین واقعی هستند، آنهائی که حتی یک روز بدون کار ما، امکان زندگی کردن ندارند، بیشرف هایی که بجز زورگویی، بجزٔ دزدی و بجزٔ عیش و عشرت و خوشی هیچ کاری ندارند.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">ما مستضعف و گوسفند قربانی نیستیم، ما خالق تمام نعمات و ثروت این جامعه هستیم.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">کارگران!</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">قدرت حقیقی ما هستیم، آنها از پراکندگی صفوف ما، از تفرقه کارگران سود می برند، «تفرقه بیانداز و حکومت کن» این شعار صدها سال سرمایه داران است.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">متحد شویم، درد را با مُسکن نمیشود درمان کرد، ریشه مصائب و بدبختیها را باید کند.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">دست در دست هم، زن و مرد، پیر و جوان، شاغل و بیکار، کنتراتی و رسمی متحد شویم، حرفمان را یکی کنیم و فریاد بزنیم، ما نان و مسکن میخواهیم، ما از بین رفتن نابرابریها و تبعیض را میخواهیم. ما خواهان آزادی، برابری و حکومت کارگری هستیم.</span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 16px;">۸ / ۱۰/ ۲۰۲۶ </span></strong></p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%a8%d8%b1%da%af%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%aa%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%ae-%d8%a8%d8%b1%da%af%d8%b1%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%db%8c%d8%a7%d9%85-%d9%86%d8%b4%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%b5%d8%af-6/">برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران، در مهر ماه ۱۳۶۹.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران، در شهریور ماه ۱۳۶۹.  به یاد رفیق جانباخته غلام حق بیان و همه زندانیان سیاسی اعدام شده در شهریور ماه ۱۳۶۷.</title>
		<link>https://komalah.org/%d8%a8%d8%b1%da%af%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%aa%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%ae-%d8%a8%d8%b1%da%af%d8%b1%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%db%8c%d8%a7%d9%85-%d9%86%d8%b4%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%b5%d8%af-5/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25d8%25a8%25d8%25b1%25da%25af%25db%258c-%25d8%25a7%25d8%25b2-%25d8%25aa%25d8%25a7%25d8%25b1%25db%258c%25d8%25ae-%25d8%25a8%25d8%25b1%25da%25af%25d8%25b1%25d9%2581%25d8%25aa%25d9%2587-%25d8%25a7%25d8%25b2-%25d9%25be%25db%258c%25d8%25a7%25d9%2585-%25d9%2586%25d8%25b4%25d8%25b1%25db%258c%25d9%2587-%25d8%25b5%25d8%25af-5</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[شمس الدین  امانتی]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 05 Oct 2026 10:11:40 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مطالب رسیده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://komalah.org/?p=255010</guid>

					<description><![CDATA[<p>مقاومت قهرمانانه رفیق غلام حق بیان در سال ۱۳۶۶ در سیاه چالهای رژیم در شهر سنندج، زبانزد همه مردم بود. فشار و شکنجه رژیم و مزدورانش نتوانست روحیه، انقلابی این مبارز کمونیست را در زندان در هم بشکند. او علیرغم شکنجه و آزار، چند حرکت اعتراضی زندانیان را نسبت به وضع زندان سازماندهی نمود و به این ترتیب نفرت و بیزاری عمیقش را نسبت به این نظام پُر از محنت و حاکمان اسلامی آن و عشق و اعتقادش به کمونیسم و حکومت کارگر را به نمایش گذاشت.</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%a8%d8%b1%da%af%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%aa%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%ae-%d8%a8%d8%b1%da%af%d8%b1%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%db%8c%d8%a7%d9%85-%d9%86%d8%b4%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%b5%d8%af-5/">برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران، در شهریور ماه ۱۳۶۹.  به یاد رفیق جانباخته غلام حق بیان و همه زندانیان سیاسی اعدام شده در شهریور ماه ۱۳۶۷.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p2" dir="rtl"><span style="color: #ff0000;"><span class="s1">&#x270d;&#xfe0f;</span><span class="s2"><b>: <span style="font-size: 16px;">شمس الدین – امانتی.</span></b></span></span>.</p>
<p class="p2" dir="rtl">مقاومت قهرمانانه رفیق غلام حق بیان در سال ۱۳۶۶ در سیاه چالهای رژیم در شهر سنندج، زبانزد همه مردم بود. فشار و شکنجه رژیم و مزدورانش نتوانست روحیه، انقلابی این مبارز کمونیست را در زندان در هم بشکند. او علیرغم شکنجه و آزار، چند حرکت اعتراضی زندانیان را نسبت به وضع زندان سازماندهی نمود و به این ترتیب نفرت و بیزاری عمیقش را نسبت به این نظام پُر از محنت و حاکمان اسلامی آن و عشق و اعتقادش به کمونیسم و حکومت کارگر را به نمایش گذاشت.</p>
<p class="p2" dir="rtl">چهرهٔ غلام نمونهٔ عزم راسخ یک نسل از انسانهائی است که سر تا پا ی وجودشان اعتراض به این نظام و کوشش و مبارزه برای برپائی حکومت کارگری و آزادی و برابری است.</p>
<p class="p2" dir="rtl">آری غلام جزو این نسل از انسانها بود و زندگیش مبارزه برای رهایی بود. اگر بخواهیم یادی از این رفیق عزیزمان بکنیم، باید به زندگی وی بنگریم و زمینه های رزمندگی و مبارزه را در جریان زندگی او ببینیم.</p>
<p class="p2" dir="rtl">غلام فرزند یک خانواده کارگری شهر سنندج بود. ۲۶ سال پیش متولد شد و فقر و نداری وی را از سن ۶ سالگی روانه بازار کار نمود و تحت عنوان شاگرد به گچکاری و جگر فروشی پرداخت.</p>
<p class="p2" dir="rtl">علیرغم علاقه زیادی که به مدرسه و تحصیل علم و دانش داشت، فقط موفق شد تا سوم راهنمایی درس بخواند و تعطیلات سال های تحصیلی را هم ناچارا کار میکرد. وی سپس به استخدام ارتش در آمد و چند سال در آنجا کار کرد. وقتی که او به مرور دنیای پیرامونش را بیشتر شناخت، در مقابل دستورات و قوانین سرکوبگرانه ارتش شروع به سرپیچی نمود، در این رابطه چند بار بازداشت و زندانی گردید. بخصوص وقتی که ارتش رژیم پهلوی برای دفاع از حاکمیت استعمارگران به ظفار حرکت نمود، غلام حاضر نشد به آنجا برود و در سرکوب انقلابیون شرکت نکرد.</p>
<p class="p2" dir="rtl">رفتار متین و آرام غلام، دلسوز بودنش نسبت به هم طبقه ای هایش و معترض بودنش در ارتش، وی را به رفیقی عزیز و با اتوریته در میان دوستان و آشنایانش تبدیل کرده بود.</p>
<p class="p2" dir="rtl">سال ۵۷ هنگامیکه اعتراضات و مبارزات کارگران و مردم محروم، رژیم شاه را به لرزه درآورده بود، غلام صف ارتش را ترک کرد و در شهر سنندج به مبارزات وسیع توده های مردم پیوست.</p>
<p class="p2" dir="rtl">غلام از آن هنگام به بعد بیش از بیش به فعالیت سیاسی پرداخته و در مبارزات فعالانه شرکت میکرد.</p>
<p class="p2" dir="rtl">پیروزی قیام ۵۷ برای او نیز مثل هر انسان زحمتکش و آزادیخواهی درس و تجربه زیادی در بر داشت و زمینه مناسبی برای ادامه فعالیت مبارزاتی او فراهم کرده بود و در این راستا بود که به جمعیت دفاع از آزادی و انقلاب شهر سنندج پیوست و در فعالیت آن شرکت کرد.</p>
<p class="p2" dir="rtl">او از فعالین یکی از بنکه های شهر برای اعمال حاکمیت مردم بر شهر بود و همچنین مسئول آموزش نظامی بنکه های «گله خان» و «بردشت» بود.</p>
<p class="p2" dir="rtl">سال ۵۹ هنگام یورش رژیم اسلامی سرمایه به شهر سنندج، غلام همراه با مردم و نیروی پیشمرگ در جبهه های مختلف جنگید. بعد از اشغال شهر توسط نیروهای رژیم، او به پیشمرگان پیوست و بعد از مدت کوتاهی، به تهران رفت و برای چند ماه در آنجا به فعالیت سیاسی پرداخت.</p>
<p class="p2" dir="rtl">غلام در پاییز ۵۹ مجددا به صفوف تشکیلات علنی کومه له پیوست و در ناحیه سنندج سازماندهی گردید. در این دوران او در چندین عملیات علیه نیروهای رژیم جمهوری اسلامی و در گشت های سیاسی – تبلیغی پیشمرگان فعالانه شرکت کرد.</p>
<p class="p2" dir="rtl">در زمستان سال ۶۰ برای مدت یکسال جهت ماموریت به منطقه پیرانشهر رفت و در آنجا هم</p>
<p class="p2" dir="rtl">وظایفش را بخوبی انجام داد. در سال ۶۲ مجددا به ناحیه سنندج برگشت و در گردان شوان</p>
<p class="p2" dir="rtl">سازماندهی گردید و در اکثر فعالیتهای این گردان در مناطق سارال و چم شار فعالانه شرکت کرد.</p>
<p class="p2" dir="rtl">پاییز ۶۲ به مدت ۵ ماه همراه یکی از واحدها در اطراف شهر سنندج به ماموریت رفت و سپس در سالهای ۶۳ و ۶۴ فرماندهی یک دسته از پیشمرگان کومه له را به عهده گرفت.</p>
<p class="p2" dir="rtl">غلام تابستان ۶۴ به عضویت حزب کمونیست ایران در آمد. دلسوزی و جدیت غلام در انجام وظایف محوله، پُرکاری و خستگی ناپذیری و برخورد مسئولانه به رفقایش، او را محبوب و مورد اعتماد ساخته بود. همچنین صمیمی بودن با مردم و تبلیغ و فعالیت کمونیستی، رفیق غلام را به چهره ای آشنا و یاوری عزیز در میان زحمتکشان مردم سنندج و مناطق اطراف آن از جمله چم شار و سارال تبدیل کرده بود.</p>
<p class="p2" dir="rtl">وی در سال ۶۶ در گُردان آریز و مناطق ژاورود، کلاترزان و کوماسی فعالیت میکرد. در این دوره در چند درگیری و عملیات شرکت کرد و نقش خوبی را ایفا نمود. در تابستان ۶۶ در گُردان آریز و در منطقه ژاورود دستش به شدت زخمی شد و بعد از مدتی برای معالجه به شهر سنندج رفت که مزدوران محل استراحتش را کشف و وی را دستگیر کردند. علیرغم اینکه دست غلام به شدت صدمه دیده بود، اما او در برابر شکنجه و اذیت و آزار ماموران زندان مقاومت نمود و اقدامات وحشیانه آنها را به منظور در هم شکستن روحیهٔ انقلابی خنثی نمود و مایهٔ دلگرمی سایر زندانیان شد.</p>
<p class="p2" dir="rtl">غلام پاییز ۶۶ هنگام اعزام به بیمارستان با هوشیاری و شجاعت از چنگ مزدوران فرار کرد که متاسفانه بعد از گذشت ۱۵ روز دشمن مجددا او را دستگیر نمود و سرانجام از آنجا که رژیم به هیچ طریقی موفق نشد وی را به تسلیم وادار، زبونانه در شهریور ماه سال ۱۳۶۷ او را اعدام نمود.</p>
<p class="p2" dir="rtl">گر چه با اعدام غلام، کارگران و زحمتکشان شهر سنندج و روستاهای اطراف، یار و همدم عزیزی را از دست دادند و حزب ما هم از وجود رفیق و توانایی هایش محروم شد، اما خاطرهٔ سالهای فعالیت و مبارزهٔ غلام، انسان دوستی و مقاومت سرسختانه اش در زندان، یاد عزیزش را در دلهایمان زنده نگه میدارد و ما را تا رسیدن به آرزوی غلام و تمام جانباختگان کمونیست. تا رسیدن به حکومت کارگری و سوسیالیسم یاری خواهد داد.</p>
<p class="p2" dir="rtl"><strong>یادش عزیز است و راهش بردوام!</strong><br />
<strong>۴/ ۱۰ / ۲۰۲۶</strong></p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%a8%d8%b1%da%af%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%aa%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%ae-%d8%a8%d8%b1%da%af%d8%b1%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d9%be%db%8c%d8%a7%d9%85-%d9%86%d8%b4%d8%b1%db%8c%d9%87-%d8%b5%d8%af-5/">برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران، در شهریور ماه ۱۳۶۹.  به یاد رفیق جانباخته غلام حق بیان و همه زندانیان سیاسی اعدام شده در شهریور ماه ۱۳۶۷.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>تحصیل رایگان جدا از مذهب و بدور از مقررات سرکوبگرانه، برای دانش آموزان، خواست ما کارگران است!</title>
		<link>https://komalah.org/%d8%aa%d8%ad%d8%b5%db%8c%d9%84-%d8%b1%d8%a7%db%8c%da%af%d8%a7%d9%86-%d8%ac%d8%af%d8%a7-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d8%b0%d9%87%d8%a8-%d9%88-%d8%a8%d8%af%d9%88%d8%b1-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%82%d8%b1%d8%b1%d8%a7/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25d8%25aa%25d8%25ad%25d8%25b5%25db%258c%25d9%2584-%25d8%25b1%25d8%25a7%25db%258c%25da%25af%25d8%25a7%25d9%2586-%25d8%25ac%25d8%25af%25d8%25a7-%25d8%25a7%25d8%25b2-%25d9%2585%25d8%25b0%25d9%2587%25d8%25a8-%25d9%2588-%25d8%25a8%25d8%25af%25d9%2588%25d8%25b1-%25d8%25a7%25d8%25b2-%25d9%2585%25d9%2582%25d8%25b1%25d8%25b1%25d8%25a7</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[شمس الدین  امانتی]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 22 Sep 2026 07:53:41 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مطالب رسیده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://komalah.org/?p=254313</guid>

					<description><![CDATA[<p>با بصدا درآمدن زنگ مدارس در اول مهر میلیونها دانش آموز و محصل دختر و پسر با شور و شوق راهی مدارس شدند و با دوستان و همکلاسی ها بدور هم جمع شدند به این امید که علم و دانش را فرا گیرند. اما در ایران اسلامی به شروع سال تحصیلی جدید این میلیونها دانش آموز تحت آموزشهای ارتجاعی و مذهبی قرار می گیرند و یادشان میدهند که دنیا غیر قابل تغییر است و همه مقررات بشری را خدا تعیین میکند، یادشان میدهند که دنیا غیر قابل تغییر است و همه مقدرات بشری را خدا تعیین میکند، یادشان میدهند که تاریخ بشر و جامعه عبارت است از شرح حال پیامبران و امامان و سایر نمایندگان خدا در روی زمین.</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%aa%d8%ad%d8%b5%db%8c%d9%84-%d8%b1%d8%a7%db%8c%da%af%d8%a7%d9%86-%d8%ac%d8%af%d8%a7-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d8%b0%d9%87%d8%a8-%d9%88-%d8%a8%d8%af%d9%88%d8%b1-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%82%d8%b1%d8%b1%d8%a7/">تحصیل رایگان جدا از مذهب و بدور از مقررات سرکوبگرانه، برای دانش آموزان، خواست ما کارگران است!</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;"><b> </b></span><br />
<strong><span style="font-size: 16px;">برگی از تاریخ برگرفته از پیام؛ نشریه صدای انقلاب ایران در مهر ماه سال ۱۳۶۹.<br />
</span></strong><br />
<strong><span style="font-size: 16px;">تقدیم به دانش آموزان عزیز و معلمان مبارز آنها در سال تحصیلی ۱۴۰۵.</span></strong></p>
<p class="p1"><span style="color: #ff0000;"><strong><span class="s1">&#x270d;&#xfe0f;</span><span class="s2">: <span style="font-size: 16px;">شمس الدین – امانتی</span></span></strong></span></p>
<p style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">با بصدا درآمدن زنگ مدارس در اول مهر میلیونها دانش آموز و محصل دختر و پسر با شور و شوق راهی مدارس شدند و با دوستان و همکلاسی ها بدور هم جمع شدند به این امید که علم و دانش را فرا گیرند. اما در ایران اسلامی به شروع سال تحصیلی جدید این میلیونها دانش آموز تحت آموزشهای ارتجاعی و مذهبی قرار می گیرند و یادشان میدهند که دنیا غیر قابل تغییر است و همه مقررات بشری را خدا تعیین میکند، یادشان میدهند که دنیا غیر قابل تغییر است و همه مقدرات بشری را خدا تعیین میکند، یادشان میدهند که تاریخ بشر و جامعه عبارت است از شرح حال پیامبران و امامان و سایر نمایندگان خدا در روی زمین.</span><br />
<span style="font-size: 16px;">بله، میلیونها دانش آموز سال تحصیلی جدید را آغاز کردند تا تحت موازین و مقررات سرکوبگرانه در مدارس، از هم اکنون یاد بگیرند اگر بخواهند انسانی با اراده باشند، اراده شان در هم شکسته خواهد شد و اگر صدای اعتراضشان را بلند کنند، صدایشان را در گلو خفه خواهند کرد، آموزش می بینند که دانش آموز خوب، آدم بی اراده و سر بزیر و ساکت و غیر مستقلی است که هر چه به او گفته شود، انجام میدهد و حافظه نظم و انضباط سرکوبگرانه مدرسه است. اگر دوران کودکی نوجوانی و جوانی، دوران رشد و بلوغ جسمی، فکری و روحی انسان است، در ایران اسلامی تحت حاکمیت سرمایه داران این دوره از زندگی انسانها، دوران عقیم کردن استعدادها و افکار آنها است. اگر دوران تحصیلی پر از خاطرات شیرین جوانی است، اینجا در ایران تحت حاکمیت حاکمان جهل و سرمایه، این دوران، دوران خاطرات تلخ روزمره و دوران روزشماری برای اتمام تحصیل است.</span><br />
<span style="font-size: 16px;">به راستی اگر دنیای کنونی دنیای وارونه است، درس خواندن و مدرسه رفتن در ایران وارونه تر است! دانش آموزان دختر از همان کودکی قبل از اینکه رنگهای زیبای جهان را از روی گُل و طبیعتش بشناسد، با رنگ سیاه لباسهای تحمیلی آشنا میشوند. جوراب سفید ممنوع است و آراستن گیسوان زیبایشان مکروه! اولین کلمه ای که یاد میگیرند مقنعه است و اولین احساسی که در خود احساس میکنند، جدایی و تبعیض جنس بین زن و مرد است.</span><br />
<span style="font-size: 16px;">بله برای دانش آموز ایرانی برای فراگیری علم و دانش امروز، بجای آزمایشات علمی و تحقیقات پیچیده و آموزش کامپیوتر و دروس فنی، حفظ کردن قرآن و یاد گرفتن نام امامان و نمایندگان خدا و سرگذشت آنها اولویت و کار اصلی است. آنچ برای دانش آموز محصل در ایران مورد تاکید و تایید قرار میگیرد، خصوصیات و اخلاقیات آزاداندیشانه انسانی نیست، بلکه ارتجاعی ترین و فرسوده ترین خصوصیات و اخلاقیات مذهبی است، خصوصیات و اخلاقیاتی که انسانها را جاسوس و نوکر منش بار میآورد، آزادگی انسانها را زیر پا می نهد، اراده ها را خُرد می کند، شخصیت انسانها را در هم میشکند و آزاد اندیشی را سرکوب می نماید. این سیستم آموزشی دشمن کارگر است و کارگر هم دشمن این سیستم است چرا که این سیستم ضد علم است. ضد آزادگی و آزاد اندیشی است و کاملا ضد کارگر است. ضد آزادگی و آزاد اندیشی است و کاملا ضد کارگر است. ما کارگران صاحب واقعی دنیایی هستیم که اکنون تحت حاکمیت سرمایه داران هستیم که اکنون تحت حاکمیت سرمایه داران است. کودکان ما هم که نسل سازنده و صاحبان آینده جامعه بشری هستند باید با این روحیه و نگرش پرورش یابند. از نظر سرمایه داران اگر تحصیل کودکان ما، به منظور بوجود آمدن کارگران باسوادی است که با کار و تولید خود بیشتر به سود سرمایه داران می افزاید، برای ما کارگران تحصیل کودکانمان به منظور شناختن همه پیچیدگیهای جهانی است که میخواهیم آن را تصاحب کنیم. سرمایه داران و رژیمشان، سیستم آموزشی را بر اساس مصالح و منافع خود بنیاد نهاده اند،ما مخالف کلیت این سیستم هستیم. کودکان ما باید درس بی ارادگی انسان و عدم دخالت در سرنوشتشان را یاد بگیرند. ما کارگران می خواهیم با اراده و تصمیم خود، دنیا را بسازیم که به نفع ما باشد نه آنطور که خداوندان سرمایه میخواهند. کودکان ما باید درس ابدی بودن فقیر و غنی را یاد بگیرند، چرا که ما میخواهیم این دنیای پُر از نابرابری را سرنگون نماییم و بر ویرانه های آن دنیایی آزاد و برابر بنا نهیم. کودکان ما نباید یاد بگیرند که زن ضعیفه و نصف مرد و حقیر است، چرا که ما زنان و مردان کارگر، دست در دست هم و متحد با هم میتوانیم خود را رها سازیم. کودکان ما نباید آیات و احادیث خدایان و پیامبران را فراگیرند، چرا که احکام مذهبی، تفرقه و دشمنی را در میان ما دامن میزنند و انسانهای شریف و ما کارگران را به بهانه زن و مرد، مسلمان و کافر، مسیحی و یهودی، از هم جدا میکنند و به صف متحدان در مقابل سرمایه داران ضربه میزنند! ما نمیخواهیم کتب درسی کودکانمان کتاب آیات و حدیث مذهبی باشد، کتاب جهل و خرافه و ارتجاع و سُنن دوران بربریت باشد. ما نمیخواهیم بین کودکانمان بر سر حفظ قرآن و سایر کتابهای مذهبی که به ضرر ما و به نفع سرمایه داران نوشته شده اند چرا که کودکان ما صاحبان آینده دنیا هستند و آنها به آموزش علمی و آنایی با پیشرفتهای بشر امروز احتیاج دارند نه به خرافات دوران جاهلیت بشر! کودکان ما باید طوری آموزشهای علمی را فرا گیرند که علم و تکنولوژی را که اکنون بورژوازی از آن در جهت کشتار انسانها استفاده می کنند، به خدمت رفاه و خوشبختی بشر درآورند. از نظر ما تاریخ و جغرافیا باید به شیوه دیگری تدریس شود، کودکان ما در درس تاریخ باید یاد بگیرند که تاریخ بشر، تاریخ جدال طبقات است و اکنون بیش از دویست سال از جدال کارگر و سرمایه دار میگذرد. کودکان ما باید بدانند، که قهرمانان واقعی تاریخ چون اسپارتاکوس ها، کموناردهای پاریس و بلشویکهای انقلاب کارگری هستند که برای رهایی بشر جنگیدند. آنان باید بدانند، که تاریخ بشر تاریخ نبرد فقیر و غنی است. در این نبرد طبقاتی پادشاهان و حاکمان، جنایتکارانی بوده اند که با خون مردم ستمدیده زندگی کرده اند! کودکان ما باید بدانند آخرین صفحات تاریخ آنجا به پایان میرسد که طبقه کارگر بشریت را بسوی رهایی قطعی از چنگال همه بدبختی ها هدایت میکنند. در درس جغرافیا کودکان ما باید بدانند نقشه انقلاب فلسطین کجاست و انتفاضه کجا شعله ور شده است. آنها باید بدانند در آفریقای جنوبی که حتی دانش آموزان نیز در نبردی بی امان شرکت دارند، چی میگذرد. آنها باید انگلستان را نه کشور تاچرها، بلکه کشوری بدانند که در آن صدها هزار کارگر معدنچی بیش از یکسال در اعتصاب بسر بردند. کودکان باید یاد بگیرند آمریکا کشوری است که میلیاردها میلیارد ثروت دارد و علیرغم ادعای دموکراسی خواهیش، انسانهای گرسنه و بی مسکن در کوچه ها و در کنار خیابانهای شهرهای بزرگش، از جمله پایتخت آن، شب را به روز میرسانند. برای کودکان ما روی نقشه عربستان باید بجای مکه و مدینه و شیخ ملک سعودی، نوشته شود، اینجا کشوری است که در آن هر ۴ – ۵ روز یک میلیارد دلار نفت به فروش میرسد، اما سهم مردم ستمدیده و تنگدست عربستان، زندگی در صحراهای سوزان و پرورش شتر است. روی نقشه ایران باید نوشته شود در این کشور با وجود دریایی از نفت، مردمش زمستانها در اثر کمبود سوخت برخود می لرزد، در درس جغرافیا باید روی نقشه کره زمین نوشته شود، روی این کره پهناور ۵ میلیارد انسان زندگی میکنند که صدها میلیون از آنها، یک وجب خاک ندارند که در آن یک چهار دیواری برای خود بسازند، باید گفته شود در سراسر این کره خاکی همه جا و هر لحظه مبارزه ای دائمی بین کارگران و سرمایه داران در جریان است و این نبرد طبقاتی بسوی طوفان انقلاب کارگری میرود. طبقه ما برای ایجاد دنیایی پُر از خوشی و بر اساس تأمین زندگی بشری رشد و شکوفایی استعدادها و خلاقیت های انسانی تلاش میکند و خوشبختی انسانها را شرط نخست پیشرفت جامعه می داند، به همین خاطر ما نمیخواهیم استعداد و خلاقیت کودکانمان از بین برود و با سیستمی آموزش ببیند که پایه های آن متکی به سالب اراده و آزادگی انسانها است. بنابراین ما مخالف دخالت مذهب در امر آموزش و پرورش هستیم. مذهب باید از آموزش  پرورش جدا باشد. مقررات و دروس مذهبی باید از مدارس برچیده شوند و مذهب باید به امر خصوصی کسانی تبدیل گردد که برای تمکین و خدمت به سرمایه داری پرورش می یابند! حجاب و مقنعه و هر نوع موازین مذهبی باید دور انداخته شوند. مدارس دختران و پسران باید بصورت مختلط در آینده تا هر کودکی بداند زن و مرد با هم فرق ندارند. باید فضایی بوجود آورد که دختر و پسر ضمن درس خواندن از عشق و دوستی دوران جوانی لذت ببرند و در زندگی و داشتن رابطه با همدیگر کاملا آزاد باشند.</span><br />
<span style="font-size: 16px;">علاوه بر اینها مدرسه جای سرکوب و خفقان نیست، ما خود را برای انقلاب علیه سرمایه داری آماده میکنیم و به نیروی آگاه و با اراده مستقل احتیاج داریم. پاسدار معلم و خواهر زینب و انجمن اسلامی از مدارس رخت بر بندند. رادیوی رژیم اعلام کرد، با اختصاص ۲ درصد از هزینه نظامی کشورهای صنعتی، میتوان یک میلیارد انسان بیسواد را در جهان با سواد کرد. اما همین رژیم حاضر نیست بخشی از مخارج نظامی خود را صرف سواد آموزی کودکان جامعه نماید.اکثریت دانش آموزان از خانواده های کارگر و زحمتکش هستند و تمام این بی حقوقی ها را لمس میکنند. دانش آموزان کُردستان تجارب ارزشمندی دارند. شورای دانش آموزان مدارس خارج از محدوده مدارس بود مانند حمایت از تحصن مردم سنندج در سال ۵۸ و پیوستن آنها به جمع متحصنین. مبارزات دانش آموزی اگر متشکل و قدرتمند باشد، میتواند به سطح مدارس محدود نشود و در حمایت از مبارزات و حرکات کارگری و توده ای سهم داشته باشد. اعلام پشتیبانی از فلان اعتصاب کارگری و یا جمع آوری کمک مالی برای کارگران اعتصابی، کاملا امکان پذیر است. بهرحال حرکات دانش آموزی می تواند نیرویی باشد در جهت حمایت و پشتیبانی از اعتراضات توده ای و کارگری و در عین حال میتواند صف مبارزه برای آزادی و برابری را در جامعه تقویت کند. </span><br />
<strong><span style="font-size: 16px;">    </span></strong><br />
<strong><span style="font-size: 16px;">  ۲۱ / ۹ / ۲۰۲۶</span></strong></p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%aa%d8%ad%d8%b5%db%8c%d9%84-%d8%b1%d8%a7%db%8c%da%af%d8%a7%d9%86-%d8%ac%d8%af%d8%a7-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d8%b0%d9%87%d8%a8-%d9%88-%d8%a8%d8%af%d9%88%d8%b1-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d9%82%d8%b1%d8%b1%d8%a7/">تحصیل رایگان جدا از مذهب و بدور از مقررات سرکوبگرانه، برای دانش آموزان، خواست ما کارگران است!</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>از دهه ۶۰ تا امروز: تداوم سرکوب، کشتار و اعدام.</title>
		<link>https://komalah.org/%d8%a7%d8%b2-%d8%af%d9%87%d9%87-%db%b6%db%b0-%d8%aa%d8%a7-%d8%a7%d9%85%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d8%aa%d8%af%d8%a7%d9%88%d9%85-%d8%b3%d8%b1%da%a9%d9%88%d8%a8%d8%8c-%da%a9%d8%b4%d8%aa%d8%a7%d8%b1-%d9%88/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25d8%25a7%25d8%25b2-%25d8%25af%25d9%2587%25d9%2587-%25db%25b6%25db%25b0-%25d8%25aa%25d8%25a7-%25d8%25a7%25d9%2585%25d8%25b1%25d9%2588%25d8%25b2-%25d8%25aa%25d8%25af%25d8%25a7%25d9%2588%25d9%2585-%25d8%25b3%25d8%25b1%25da%25a9%25d9%2588%25d8%25a8%25d8%258c-%25da%25a9%25d8%25b4%25d8%25aa%25d8%25a7%25d8%25b1-%25d9%2588</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[شمس الدین  امانتی]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Sep 2026 08:00:51 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مطالب رسیده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://komalah.org/?p=253412</guid>

					<description><![CDATA[<p>این روزها رژیم رسوا و جنایتکار جمهوری اسلامی تمام تلاش خود را متوجه اعدام و کشتار انقلابیون در سراسر ایران نموده است. روزی نیست که ۳۰ – ۴۰ و گاهی حتی بیش از صد نفر از انقلابیون را به جوخهٔ اعدام نسپارد. این اعدامهای دسته جمعی پی در پی در هفتهٔ به اصطلاح بزرگداشت جنگ ایران و عراق به اوج خود رسیده و همچنان ادامه دارد.</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%a7%d8%b2-%d8%af%d9%87%d9%87-%db%b6%db%b0-%d8%aa%d8%a7-%d8%a7%d9%85%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d8%aa%d8%af%d8%a7%d9%88%d9%85-%d8%b3%d8%b1%da%a9%d9%88%d8%a8%d8%8c-%da%a9%d8%b4%d8%aa%d8%a7%d8%b1-%d9%88/">از دهه ۶۰ تا امروز: تداوم سرکوب، کشتار و اعدام.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span class="s1" style="color: #ff0000;">&#x270d;&#xfe0f;</span><span class="s2"><b><span style="color: #ff0000;">: </span><span style="font-size: 16px;"><span style="color: #ff0000;">شمس الدین ـ امانتی</span></span></b></span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">برگی از تاریخ برگرفته از خبرنامه کومه له، در دوم مهر ماه ۱۳۶۰.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">اعتراف آشکار به کشتار مردم، افشاگر وحشت رژیم از انقلاب توده ها.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">تقدیم به مردم مبارز و انقلابی در اعتراضات اخیر.</span><b></b></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;"><br />
</span><span style="font-size: 16px;">این روزها رژیم رسوا و جنایتکار جمهوری اسلامی تمام تلاش خود را متوجه اعدام و کشتار انقلابیون در سراسر ایران نموده است. روزی نیست که ۳۰ – ۴۰ و گاهی حتی بیش از صد نفر از انقلابیون را به جوخهٔ اعدام نسپارد. این اعدامهای دسته جمعی پی در پی در هفتهٔ به اصطلاح بزرگداشت جنگ ایران و عراق به اوج خود رسیده و همچنان ادامه دارد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در هفته ای که گذشت رژیم با براه انداختن هیاهو در بارهٔ اولویت جنگ با عراق میخواست اولا جنگ خونینی را که در جبههٔ داخلی علیه انقلابیون و مردم ستمدیدهٔ ایران براه انداخته است پرده پوشی کند، و ثانیا توجه اذهان عمومی را از بحران ها و مشکلات داخلی مجدد بسوی «جنگ با کفار» و<span class="Apple-converted-space">  </span>صدور انقلاب اسلامی و غیره منحرف سازد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در کُردستان نیز از هفته ها پیش سرکوب و جنایت رژیم با کمک مزدوران قیاده موقت، توده ایها و اکثریتی ها و جاشهای خودفروخته شدت تازه ای یافته و موج دیگری از دستگیری و اعدام در شهرها و حمله به روستائیان بی دفاع آغاز شده است که ننگین ترین آنها کشتار دسته جمعی ۱۶ نفر از کارگران کُرد کوره پزخانه های میاندوآب بود، همچنین در روزهای اخیر ستونهای ارتشی و پاسدار از دو سو دهات اطراف بوکان را به قصد تصرف این شهر زیر گلوله باران توپ و خمپاره گرفته اند که تاکنون با ضربات کوبندهٔ پیشمرگان چندین بار متحمل تلفات سنگین شده و به عقب نشینی وادار گشته اند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">تمام این واقعیات نشان دهندهٔ آن است که رژیم جمهوری اسلامی از سقوط خود چنان به هراس مرگ افتاده است که ساطور قصابی اش را دیوانه وار از هر سو به حرکت درآورده و تا آخرین دم حیات ننگینش دست از جنایت و آدم کشی برنمیدارد. گردانندگان مرتجع رژیم که تنها تخصص آنها عوام فریبی است، از فرط وحشت و درماندگی چنان با وقاحت و پرده دری از جنایتهای خود دم می زنند که گوئی وظیفهٔ عوام فریبی و ضرورت پرده پوشی جنایات خود را بکلی فراموش کرده اند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">نقل گزیده ای از گفته های این جنایتکاران میتواند بهترین افشاگر بحران عمومی و وضعیت روبه نابودی این رژیم ارتجاعی باشد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">موسوی تبریزی دادستان کل انقلاب در مصاحبه ای به مناسبت هفته جنگ می گوید «می دانید این هفته ، هفتهٔ جنگ است &#8230; همین جنگ نبود، جنگ دیگری هم در داخل بود &#8230; در این جنگ (داخلی)، ما بیشتر زجر کشیدیم (بیشتر نیرو صرف کردیم)! تا جنگ صدام. (کیهان ۲۸ شهریور)</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">آنگاه در بارهٔ انقلابیون میگوید:«هر کس کوکتل بدست گرفت و در برابر نظام جمهوری اسلامی ایستاد، اینها محاکمه شان توی خیابان است و وقتی دستگیر شدند و به دادستانی رسیدند محاکمه شده اند و حکمشان اعدام است &#8230; هر کس در خیابان در درگیری و تظاهرات مسلحانه دستگیر شود بدون معطلی همان شب دو نفر پاسدار و یا مردم شهادت بدهند که آنها در درگیری بوده اند و علیه نظام جمهوری اسلامی قیام کرده اند کافی است و همان شب اعدام میشوند».</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">(کیهان ۲۹ شهریور)</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">باز همین جلاد میگوید « یکی از احکام جمهوری اسلامی این است که هر کس در برابر این نظام و امام عادل (!!) بایستد کشتن او واجب است، اسیرش را باید کُشت و زخمیش را زخمی تر کرد که کشته شود &#8230; . این حکم اسلام است چیزی نیست که ما تازه آورده باشیم.»</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">همچنین گیلانی رئیس دادگاههای انقلاب اسلامی چنین میگوید:</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">«اما محارب بعد از دستگیر شدن توبه اش پذیرفته نمیشود و کیفرش همان کیفری است که قرآن بیان میکند؛ کُشتن به شدیدترین وجه، حلقه آویز کردن به فضاحت بارترین حالت ممکن و دست راست و پای چپ آنها بریده شود &#8230; اسلام اجازه می دهد کسانی را که در خیابان تظاهرات مسلحانه میکنند. دستگیر شوند و در کنار دیوار همانجا آنها را گلوله بزنند و از نظر اصول فقهی لازم نیست به دادگاه بیاورند &#8230; اسلام اجازه نمیدهد که بدن مجروح این گونه افراد یاغی به بیمارستان برده شود بلکه باید تمام کشته شود.»</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">(کیهان ۲۶ شهریور)</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">سپس در بارهٔ پذیرفتن «توبه» می گوید «پذیرفتن توبهٔ اینها (که در حالت غیر مسلحانه دستگیر شده باشند) خیلی کار مشکلی است که اسرار و مراکز سازمان و مراکز تسلیحاتی را نشان بدهند.»</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">اما جوانان انقلابی ایران این آرزوی ننگین جلادان جمهوری اسلامی را مبدل به یاس میکنند و داغ دستیابی به اسرار سازمانی و مراکز تسلیحاتی رابر دلشان می گذارند و در این راه اعدام بی محاکمه را بجان خریدار میشوند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">لاجوردی یکی دیگر از جلادان رژیم آشکارا وحشت خود را از تزلزل و به مخاطره افتادن رژیم جمهوری اسلامی و هدف آنان را از اعدامهای دسته جمعی فوری چنین بیان میکند «برای اینکه دیگران از این اعدامها درس عبرت بگیرند و بدانند که اگر در تظاهرات مسلحانه دستگیر شوند جز اعدام کیفر دیگری نخواهند داشت.»</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در این میان خلخالی هم آمادگی خود را برای «خدمت» مجدد در «دادگاههای انقلاب» اعلام کرده است. او با شنیدن زوزهٔ حزب اللهی ها (دادگاههای خلخالی ایجاد باد گردد!)، بار دیگر حرص و ولع خون آشامی بالا گرفته، با لحن بخون تشنهٔ جلادان می گوید «البته ما کار خودمان را کرده ایم و بقول معروف بازنشسته شده ایم. اما بالاخره تابع امر امام هستیم. اگر ایشان بفرمایند بله ما قبول میکنیم. حالا در دادگاهها بد کار نمیکنند (یعنی خوب کشتار میکنند!) البته اگر ضرورت اقتضاء کند طوری که &#8230; رفقا درست نتوانند تصفیه (یعنی قتل عام) بکنند یا در تشخیص مثلا اینکه چه کسی مرتد است، چه کسی مهدورالدم &#8230; دچار تردید شوند ما حاضریم» !!</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">«کیهان ۲۹ شهریور»</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">پیش تر هم ربانی املشی دادستان کل کشور در انتقاد از عدم قاطعیت دادگاهها گفته بود که «در صورت لزوم باید مانند امام علی روزی ۴ هزار نفر از کفار را سر برید!»</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">همچنین یکی دیگر از جلادان اعلام کرده بود که هیچگونه محدودیت سنی و جنسی برای اعدام وجود ندارد! و بالاخره خود «امام» نیز که اخیرا به مدت ۱۵ روز «امت» را از فیض سخنان گُهربار محروم کرده بود، دو پیام دور و دراز بمناسبت هفتهٔ جنگ و آغاز سال تحصیلی صادر نمود.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">آن واقعیت اصلی که از خلال وراجی ها و لاف زنی های خمینی میتوان فهمید این است که علیرغم ادعا ها و تذکرات گمراه کننده در بارهٔ اولویت جنگ با عراق، در حقیقت کشتار و سرکوب انقلابیون در درجه اول اهمیت قرار داده شده است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">خمینی به دانش آموزان اخطار میکند که باید نه تنها دست به هیچگونه مبارزه ای علیه رژیم اسلامی نزنند بلکه همکلاسیهای مبارز خود را به پاسداران و کمیته ها لو بدهند. همچنین از آوارگان جنگی میخواهد که «صبر و شکیبایی خود را از دست ندهند» و دم برنیاورند! و آخر سر به «محاکمه انقلابی! «دستور میدهد که «بی کم و کاست حکم قران کریم را اجرا نمایند &#8230; و فتنه (بخوان انقلاب) را بخوابانند!»</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">(کیهان ۲۹ شهریور)</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">بدین ترتیب «فتوا» ها تکمیل است و تکلیف شرعی جلادان یعنی قتل عام بی چون و چرای انقلابیون روشن گشته است!</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span class="s1" style="font-size: 16px;">کارگران، زحمتکشان و توده های ستمدیدهٔ ایران!</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">چنانکه می بینید، ريم جمهوری اسلامی چون دسته ای ویرانگر و جلاد بجان مردم میهنمان افتاده و خود نیز بیشرمانه به آن اعتراف میکند. رژیم اکنون برای نجات خود، به یکی از هارترین و رسواترین رژیمهای جهان تبدیل گشته است و از هیچ کشتار و جنایتی اباء ندارد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">تمام رژیمهای سرمایه داری موقعی که خود را در مهلکهٔ انقلاب ببینند و احساس کنند که دیگر توده ها به عوامفریبی های آنان پی برده و نمیخواهند به دیکتاتوری و تسلط آنان گردن نهند این چنین هار میشوند. این در طبیعت نظام سرمایه داری است که برای حفظ خود، هر لحظه آماده است جان و زندگی میلیونها انسان را بازیچهٔ دست خود قرار داده و آن را به نیستی و نابودی بکشاند، تا زمانی که چنین رژیم هایی بر کشور حکمرانی می کنند، قلدری و زورگویی و قتل عام و کشتار در انتظار توده ها است. این منطق سرمایه داری است و هیچ نوع عوام فریبی نمی تواند آن را پوشیده نگه دارد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">بنابراین برای اینکه از دیکتاتوری سرمایه داری رهایی پیدا کنیم باید این رژیم را سرنگون کرده و رژیمی انقلابی – دموکراتیک جایگزن آن نمائیم که نمایندهٔ واقعی توده های کارگر و زحمتکش میهنمان و تجلیگاه ارادهٔ انقلابی آنان باشد، باید رژیمی بر سر کار آوریم که حقیقتا از آزادی و انقلاب توده ها پاسداری نموده و اقدامات ضد انقلابی باند های سیاه و عوامل سرمایه داران را خنثی و سرکوب نماید. باید رژیمی جایگزین این رژیم نماییم که رفاه و آسایش و امنیت و خوشبختی برای کارگران، زحمتکشان، دهقانان، خلق ها و دیگر توده های تحت ستم به ارمغان آورد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">لیکن چنین رژیمی جایگزین رژیم جمهوری اسلامی نمی گردد مگر اینکه خود کارگران و زحمتکشان و دیگر توده های مبارز بپا خیزند و اراده کنند که حکومت را مستقیما بدست بگیرند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">توده ها باید بیشتر به میدان مبارزه آیند، متشکل شوند و مصمم باشند که سرنوشت خویش را بدست گیرند. توده ها باید بیشتر به میدان مبارزه آیند، متشکل شوند و مصمم باشند که سرنوشت خویش را بدست بگیرند. کارخانه ها، کوچه ها، مدارس، خیابان ها، شهرها و روستاها را باید به صحنهٔ نبرد واقعی علیه رژیم تبدیل نمود.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">آری! برای نجات مردم میهنمان تنها یک راه وجود دارد و آن شرکت مستقیم خود آنان در مبارزه، سرنگون کردن رژیم به وسیله قیام و بر سر کار آوردن یک حکومت انقلابی و دموکراتیک میباشد. <span class="Apple-converted-space">  </span></span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span class="Apple-converted-space"><span style="font-size: 16px;">  </span> </span></p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%a7%d8%b2-%d8%af%d9%87%d9%87-%db%b6%db%b0-%d8%aa%d8%a7-%d8%a7%d9%85%d8%b1%d9%88%d8%b2-%d8%aa%d8%af%d8%a7%d9%88%d9%85-%d8%b3%d8%b1%da%a9%d9%88%d8%a8%d8%8c-%da%a9%d8%b4%d8%aa%d8%a7%d8%b1-%d9%88/">از دهه ۶۰ تا امروز: تداوم سرکوب، کشتار و اعدام.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ارتجاع حاکم بر ایران در روزهای ۳ تا ۹ شهریور ماه سال ۵۸، دهها نفر از انقلابیون پاک باخته را اعدام کرد.</title>
		<link>https://komalah.org/%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d8%ac%d8%a7%d8%b9-%d8%ad%d8%a7%da%a9%d9%85-%d8%a8%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d8%b1%d9%88%d8%b2%d9%87%d8%a7%db%8c-%db%b3-%d8%aa%d8%a7-%db%b9-%d8%b4%d9%87/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25d8%25a7%25d8%25b1%25d8%25aa%25d8%25ac%25d8%25a7%25d8%25b9-%25d8%25ad%25d8%25a7%25da%25a9%25d9%2585-%25d8%25a8%25d8%25b1-%25d8%25a7%25db%258c%25d8%25b1%25d8%25a7%25d9%2586-%25d8%25af%25d8%25b1-%25d8%25b1%25d9%2588%25d8%25b2%25d9%2587%25d8%25a7%25db%258c-%25db%25b3-%25d8%25aa%25d8%25a7-%25db%25b9-%25d8%25b4%25d9%2587</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[شمس الدین  امانتی]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 26 Aug 2026 06:59:42 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مطالب رسیده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://komalah.org/?p=252718</guid>

					<description><![CDATA[<p>در روزهای بین سوم تا نهم شهریور سال ۵۸ ساطور قصابی هيئت حاکمه ضد خلقی بکار افتاد و خون دهها نفر از پاکترین فرزندان انقلابی خلق کُرد را در میدان های اعدام بر زمین ریخت.</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d8%ac%d8%a7%d8%b9-%d8%ad%d8%a7%da%a9%d9%85-%d8%a8%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d8%b1%d9%88%d8%b2%d9%87%d8%a7%db%8c-%db%b3-%d8%aa%d8%a7-%db%b9-%d8%b4%d9%87/">ارتجاع حاکم بر ایران در روزهای ۳ تا ۹ شهریور ماه سال ۵۸، دهها نفر از انقلابیون پاک باخته را اعدام کرد.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;">
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 16px;">برگی از تاریخ برگرفته از: خبرنامه کومه له.</span></strong></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 16px;">تقدیم به: خانواده جان باختگان در شهریور ۱۳۵۸.</span></strong></p>
<p class="p1"><span style="color: #ff0000;"><strong><span class="s1">&#x270d;&#xfe0f;</span><span class="s2">: <span style="font-size: 16px;">شمس الدین – امانتی،</span></span></strong></span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;"><strong> سه شنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵</strong>.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در روزهای بین سوم تا نهم شهریور سال ۵۸ ساطور قصابی هيئت حاکمه ضد خلقی بکار افتاد و خون دهها نفر از پاکترین فرزندان انقلابی خلق کُرد را در میدان های اعدام بر زمین ریخت.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">اعدام های دسته جمعی در شهرهای پاوه، مریوان و سنندج خشم و نفرت مردم سراسر کُردستان را برانگیخت و خبر این جنایات هولناک بزودی در تمام دنیا پخش گردید.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">رژیم میخواست آرامش گورستان را بر خلق کُرد تحمیل کند و سپس در نقاط دیگر ایران آن را گسترش دهد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">مرتجعین حاکم گمان می کردند از این طریق می توانند ارادهٔ خلق را در ادامهٔ مبارزهٔ عادلانه اش در هم شکنند. اما در مدتی کمتر از یکماه بعد از یورش و اشغال شهر ها و اعدام های دسته جمعی، پیشمرگان جنبش مقاومت تعرض متقابل را آغاز کردند و به زودی همهٔ جاده ها از کنترل سرکوبگران خارج شدند و پاسگاه ها یکی بعد از دیگری سقوط کردند و سلاحها و مهمات آن بدست پیشمرگان افتاد، توان نظامی جنبش مقاومت بسیار افزایش یافت و تجارب گرانبهایی در این زمینه بدست آمد، که ما امروز در دومین مرحلهٔ جنبش مقاومت اهمیت آنها را بخوبی درمی یابیم.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">شهر ها یکی پس از دیگری آزاد شدند و پیشمرگان پیروزمند و سرافراز در همه جا با حماسی ترین و پرشورترین پیشوازها از جانب توده ها روبرو گردیدند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در تمام این مدت مبارزات پُردامنهٔ سیاسی در شهرها لحظه ای خاموش نشد و این کانون گرم مقاومت خلق همواره نیروبخش پیشمرگان در بیرون شهرها بود.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">زحمتکشان روستا از جان و مال خود در خدمت این مبارزهٔ عادلانه مایه گذاشتند و با شرکت فعال خود آنرا هرچه نیرومندتر گردانیدند و آزادیهای دموکراتیک در سراسر ایران برای مدتی دوباره برقرار گردیدند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">دروغ پردازیهای رژیم در مورد «پیروزی های جنگ کُردستان» و صحنه سازیهای چمران بیش از پیش برای توده های مردم ایران افشاء شد و توهم بخشی دیگر از مردم در مورد ماهیت حاکمان جدید فرو ریخت و این خونبهای شهدائی بود که دسته دسته در میدان های تیر با قامت برافراشته و سینه ستبر مرگ سرخ خود را وثیقهٔ پیروزی آرمان کارگران و زحمتکشان گردانیدند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">اکنون پس از گذشت یکسال از شهادت این عزیزان دومین مرحله جنبش مقاومت پیروزمندانه به پیش میرود. این بار مبارزه ای بمراتب گسترده تر جریان دارد و در این دوره نیز با موج اعدامهای انقلابیون و مردم بی دفاع از جانب هیئت حاکمه ضد خلقی درگیر است و این جنبش با طبقهٔ کارگر و زحمتکشان سراسر ایران پیوند مبارزاتی دارد. به همین دلیل است که از رشد آن وحشت زده و هراسان گردیده و همهٔ امکاناتی را که شاه مزدور برای رژیم جدید بجای گذاشت در خدمت سرکوب خلق کُرد بکار گرفته است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">بمباران روستاهای کُردستان دیگر به صورت امری روزمره در آمده است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">هزاران گلولهٔ توپ و خمپاره و راکت بر سر مردم شهرهای سنندج، سقز، بانه و مریوان فروریختند، مزارع بسیاری را سوزاندن، در مجامع و اجتماعات عمومی مردم بی دفاع بمب گذاری کردند و دهها نوع جنایت دیگر مرتکب گردیدند تا بلکه ارادهٔ خلق را در ادامهٔ مبارزه سُست گردانند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">اما ببینیم چه پاسخی در یافت کرده اند:</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">مبارزات توده ها باشکال گوناگون در شهرهای تحت اشغال سرکوبگران آغاز گردیده و روز به روز رو به گسترش است. تمام سرزمین کردستان بجز چند شهر اشغال شده جولانگاه نیروی پیشمرگ است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">نبردهای حماسه آفرین که طی دو ماه اخیر در اطراف کامیاران و مریوان با موفقیت کامل و با کمترین تلفات در جریان بوده اند در تاریخ مبارزات انقلابی بیاد ماندنی هستند. کمیت و کیفیت نیروهای مبارز و انقلابی شرکت کننده در جنبش مقاومت بسیار افزایش یافته است. فرصت طلبان و تسلیم طلبان سلاح بر زمین گذاشتند و میدان مبارزه را ترک کرده اند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">رژیم مذبوحانه تلاش میکند تا با ارائه آمار های دروغین از تلفات نیروهای پیشمرگ شکست های مفتضحانه اش را پرده پوشی نماید. اما این دروغهای بزرگ در همه جا مورد تمسخر قرار میگیرند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">پشتیبانی بیدریغ توده ها ی مردم که هر روز وسیع تر وعمیقتر بصفوف جنبش مقاومت در جبهه نظامی و مبارزات سیاسی جلب می شوند، نوید بخش پیروزی های بسیار بزرگتری در آینده هستند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">یکسال پس از شهادت این مبارزین انقلابی می بینیم که خلق رزمنده اند و آنها را به نیرو تبدیل کرده است و در این راه بازهم از قربانی دادن نمی هراسد و امر عادلانه اش را به پیش میبرد. <span class="Apple-converted-space">     </span></span></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span class="Apple-converted-space" style="font-size: 16px;"> </span></p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d8%ac%d8%a7%d8%b9-%d8%ad%d8%a7%da%a9%d9%85-%d8%a8%d8%b1-%d8%a7%db%8c%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d8%b1%d9%88%d8%b2%d9%87%d8%a7%db%8c-%db%b3-%d8%aa%d8%a7-%db%b9-%d8%b4%d9%87/">ارتجاع حاکم بر ایران در روزهای ۳ تا ۹ شهریور ماه سال ۵۸، دهها نفر از انقلابیون پاک باخته را اعدام کرد.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>۲۸ مرداد یازدهمین سالروز یورش رژیم به کردستان.</title>
		<link>https://komalah.org/%db%b2%db%b8-%d9%85%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af-%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%b3%d8%a7%d9%84%d8%b1%d9%88%d8%b2-%db%8c%d9%88%d8%b1%d8%b4-%d8%b1%da%98%db%8c%d9%85-%d8%a8%d9%87-%da%a9/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25db%25b2%25db%25b8-%25d9%2585%25d8%25b1%25d8%25af%25d8%25a7%25d8%25af-%25db%258c%25d8%25a7%25d8%25b2%25d8%25af%25d9%2587%25d9%2585%25db%258c%25d9%2586-%25d8%25b3%25d8%25a7%25d9%2584%25d8%25b1%25d9%2588%25d8%25b2-%25db%258c%25d9%2588%25d8%25b1%25d8%25b4-%25d8%25b1%25da%2598%25db%258c%25d9%2585-%25d8%25a8%25d9%2587-%25da%25a9</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[شمس الدین  امانتی]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 22 Aug 2026 07:20:37 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مطالب رسیده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://komalah.org/?p=252514</guid>

					<description><![CDATA[<p>با فرا رسیدن ۲۸م مرداد ماه ۶۹ یازده سال از مبارزه و مقاومت توده های کارگر و مردم زحمتکشان کردستان علیه رژیم اسلامی سپری میشود. ۱۱ سال از صدور فرمان یورش جنایتکارانه خمینی به کردستان می گذرد، یورش در ندانه که داستانهای زیادی از وحشیگری، قتل عام، بمباران، اعدام دسته جمعی و زندان و تبعید را از خود به یادگار گذاشت. اما حقیقتا در مقابل این یورش جنایتکارانه، توده های کارگر و مردم زحمتکش حماسه هائی از مقاومت، قهرمانی و از خود گذشتگی آفریدند.</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%db%b2%db%b8-%d9%85%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af-%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%b3%d8%a7%d9%84%d8%b1%d9%88%d8%b2-%db%8c%d9%88%d8%b1%d8%b4-%d8%b1%da%98%db%8c%d9%85-%d8%a8%d9%87-%da%a9/">۲۸ مرداد یازدهمین سالروز یورش رژیم به کردستان.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;">
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 16px;">برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران.</span></strong></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 16px;">تقدیم به مردم مبارز و انقلابی کردستان.</span></strong></p>
<p class="p1"><span style="color: #ff0000;"><span class="s1">&#x270d;&#xfe0f;</span><span class="s2"><b>: <span style="font-size: 16px;">شمس الدین – امانتی </span></b></span></span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">با فرا رسیدن ۲۸م مرداد ماه ۶۹ یازده سال از مبارزه و مقاومت توده های کارگر و مردم زحمتکشان کردستان علیه رژیم اسلامی سپری میشود. ۱۱ سال از صدور فرمان یورش جنایتکارانه خمینی به کردستان می گذرد، یورش در ندانه که داستانهای زیادی از وحشیگری، قتل عام، بمباران، اعدام دسته جمعی و زندان و تبعید را از خود به یادگار گذاشت. اما حقیقتا در مقابل این یورش جنایتکارانه، توده های کارگر و مردم زحمتکش حماسه هائی از مقاومت، قهرمانی و از خود گذشتگی آفریدند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در مدت این۱۱سال مجموعه تحولات سیاسی، اجتماعی و مبارزاتی در کردستان بوجود آمده است و مبارزات توده ای، کارگری و مسلحانه، سه عرصه مبارزه مداومی هستند که دائما رژیم را تحت فشار سیاسی، اقتصادی و نظامی قرار داده اند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در عرصه جنگ انقلابی، شهر هایی مثل سنندج، مریوان، سقز و بانه، میدان بزرگترین جنگ های نیروی پیشمرگ و مردم مسلح در مقابل دشمن اشغالگر بوده اند و جنگ ۲۴ روزه شهر سنندج مهمترین و نیرومندترین مقاومت مسلحانه در میان این جنگها بوده است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">بعد از اشغال شهرها تا دهات و از جاده های اصلی تا حساسترین نقاط استقرار نیروهای رژیم به میدان جنگی تبدیل شدند که در آن هزاران نفر از نیروهای اشغالگر اسیر شده، هزاران نفرشان کشته شدند و صدها مقر و پایگاه آنها به تصرف پیشمرگان و مردم در آمد. در این ۱۱ سال، تمام کردستان، وجب به وجب آنتوپ باران و خمپاره باران شد تا رژیم سرانجام موفق شد آنرا به اشغال نظامی خود در آورد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">اما هنوز هم که هنوز است نیروهای اشغالگر رژیم نتوانسته اند بعلت فشار حملاتی که به آنها وارد میشود در آسودگی بسر برند و در این ۱۱ سال، زندگیشان در سنگر های بتونی و در میان سنگ و گل پایگاهها و در زیر زمین ها سپری شده است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">عرصه مبارزات و اعتراضات توده ای در این ۱۱ سال، میدان بسیاری از فداکاری ها و مقاومتهای مردم زحمتکش بوده است. تحصن مشهور مردم سنندج علیه حضور نیروهای رژیم، کوچ تاریخی مردم مریوان، راهپیمایی مردم شهرهای سنندج و سقز و بانه بخاطر پشتیبانی از مبارزه و کوچ مردم مریوان، شرکت نمایندگان شهرهای دیگر کردستان و تعدادی از اهالی شهرهای خارج کردستان در این راهپیمایی ها و به همین ترتیب تظاهرات خیابانی مردم شهرها در همان سالهای اول شروع جنبش انقلابی، همه و همه گوشه ای از مقاومت مردم در مقابل یورش رژیم به کردستان را تشکیل میدهند. از آن موقع تا کنون، این اعتراضات هر ساله با شیوه های مختلف در برابر رژیم دست به مقاومت زده اند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">مقاومت و ایستادگی در مقابل سیاستهای رژیم بخش دیگری از این اعتراضات وسیع اجتماعی است، مردم در تمام طول مدت جنگ ایران و عراق به سیاست سربازگیری جمهوری اسلامی به سیاست سربازگیری جمهوری اسلامی تمکین نکردند، شوراهای اسلامی رژیم جا نیا فتادند و سیاست باج گیری رژیم در جنگ ارتجاعی با شکست مواجه شد و به سیاست تسلیح اجباری جواب دندان شکنی داده شد و تک تک مراسم دولتی و انتخابات رژیم از طرف مردم تحریم شدند. علاوه بر اینها، اعتراض روزمره توده های مردم علیه حضور نیروهای اشغالگر و درگیری مدام با آنها در اکثر شهرها و روستا ها، بخش دیگری از مبارزات مردم بوده است. جمهوری اسلامی که در سنگسار کردن و قصاص مشهور است، موفق به اجرا و احیای این رسم حیوانی در کردستان نشده و چوبه دار اعدام در میادین شهرها، با وسیعترین اعتراضات و تظاهرات مردم روبرو شده است، تظاهرات مردم آزاده سقز در زمستان پارسال از نمونه های برجسته این اعتراضات است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در این ۱۱ سال اگر رژیم کمک مزدورانش تلاش نموده است در مدارس دانش آموزان را تحت فشار قرار دهد، در عوض همیشه فضای مدارس برای خواهران زینب و پاسدار معلمان مزدور تنگ بوده و مداوما مورد تنفر واقع شده اند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در این ۱۱ سال محلات زحمتکش نشین شهر ها میدان اعتراض و مبارزه مردم زحمتکش کش بخاطر تحقق مطالبات شان بوده است، مطالباتی از قبیل تامین امکانات شهری، اعتراض علیه یورش نیروهای جنایتکار رژیم به کسب و کار و خانه های مردم تنگدست، بخش دیگری از مبارزات مردم زحمتکش محلات حاشیه شهر ها بوده است. علاوه بر عرصه های مبارزه مسلحانه و توده ای، مبارزات کارگری هم سال به سال نیرومند تر و قدرتمندتر شده و تناسب قوا و فضای سیاسی موجود در جامعه به قوام گرفتن این مبارزات کمک نموده است. برگزاری مراسم روز جهانی کارگر در شهرهای کردستان و قطعنامه های صادره از طرف کارگران در این روز، اعتصابات کارگران کارخانجات، کارگاهها، کوره ها و کارگران میدان شهرها، بخاطر دستیابی به مطالباتشان، نمایانگر و نشان دهنده سیمای مبارزات کارگری بوده است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">کارگران کردستان در طول این ۱۱ سال در برابر سیاستهای جمهوری اسلامی و باج و خراج جنگی به مقاومت پرداخته، در زمان جنگ از رفتن به سربازی خودداری کردند و تاکنون هم مانع از تثبیت شوراها و انجمنهای اسلامی رژیم در مراکز کارگری شده اند. به میدان آمدن وسیعتر کارگران کردستان در عرصه های مختلف مبارزه،</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در مدت این ۱۱ سال، بزرگترین تغییرات سیاسی و اجتماعی را موجب شده و تاثیر زیادی بر سیمای سیاسی جامعه گذاشته است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">حالا دیگر وزن و جایگاه کارگر در کردستان مساله ای است که همه از کارگر و سرمایه دار و از دوست و دشمن آن را احساس میکنند و در معادلات خود به حساب می آورند. حالا کارگر در کردستان نه تنها پایه های مبارزات روزمره علیه سرمایه داران و جمهوری اسلامی را محکم کرده است، بلکه برپائی و پیروزی و شکست هر اعتراض کوچک و بزرگ توده های مردم هم به نسبت شرکت و سهم کارگران در این مبارزات گره خورده است. حالا دیگر این کارگران هستند که سرنوشت مبارزه در کردستان را تعیین میکنند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در دل این مبارزات ۱۱ ساله و در عرصه های مختلف مبارزه، زنان در کنار و همدوش مردان به میدان آمده اند و در جنگ انقلابی و در مبارزات توده ای و کارگری ایفای نقش نموده اند و فداکاریهای زیادی را از خود به نمایش گذاشته اند که این هم از تغییرات بوجود آمده در جامعه کردستان است. حالا دیگر نزد بخش اعظم زنان و مردان کارگر و زحمتکش، این افکار و پندارهای ارتجاعی که گویا زن ضعیفه است و انسان درجه دوم است و &#8230;. جایی ندارد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">زنان در کردستان با ایفای نقش در میدانهای مختلف مبارزه راه مبارزه برای آزادی خود را هموارتر کرده و همراه با مردان قدمهای جدی برداشته اند و در این زمینه پیش رفته اند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">به میدان آمدن زنان و مردان کارگر، مبارزه برای آزادی و برابری را نیرومندتر کرده است. در سایه به میدان آمدن کارگران، نیروهای سوسیالیستی وسیعی به وجود آمده که خود سبب شده این افکار و سُنت های ناسیونالیستی ضعیف شود و افکار و سُنن ارتجاعی و مذهبی بیشتر رسوا و ترد گردد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">تحولات سیاسی و اجتماعی بوجود آمده تاثیرات دیگری هم داشته است، منجمله تاثیر بر احزاب سیاسی، توده های کارگر و زحمتکش در مدت این ۱۱ سال و بطور مستقیم احزاب سیاسی را تجربه کرده اند و آنها را مورد آزمایش قرار داده اند و اگر از یک طرف با اعتماد زیاد و روزافزون به دور کومه له و حزب کمونیست جمع شده اند، از طرف دیگر هر روزه بیشتر از حزب دمکرات فاصله گرفته اند و شکستهای پی در پی را نصیب این حزب کرده و موجب انزوای آن شده اند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">حزب دمکرت در ۱۱ سال گذشته با بازاریها و اربابان مرتجع نشان داده است که طرفدار چه کسی است و در کدام صف قرار دارد، در صف سرمایه دار یا کارگر! این حزب ناسیونالیست در این ۱۱ سال یک رکن اساسی کارش، پشت کردن به مبارزات توده های مردم و کارگران کردستان بوده است، حزب دمکرات کارگر را در کردستان به رسمیت نمی شناخت و موجودیت کارگران را انکار می کرد، تا از این طریق راحت تر بتواند نقش دشمنی خود با کارگران را انجام دهد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">حزب دمکرات تلاش زیادی بعمل آورد تا مبارزه در کردستان را فقط به مبارزه مسلحانه و جنگ پیشمرگان محدود نماید و توده های مردم و کارگران به میدان بیایند و حزب دمکرات همان حزب «عزیز» خلق کرد باشد و کماکان به قلدری و زورگویی خود ادامه دهد. اما روند حرکت جامعه با منافع حزب دمکرات همخوانی نداشت و ندارد، مادام که کارگران و زحمتکشان به میدان آمدند و زنان و مردان ستمدیده عرض اندام نموده و به عرصه مبارزه پای گذاشتند، حزب دمکرات نحیف و نحیف تر شد و سُنن و افکار ناسیونالیستی اش بیشتر و بیشتر ضعیف شدو هم اکنون آینده و سرنوشت جامعه کردستان به مبارزه کارگران و زحمتکشان گره خورده است که در آینده میدان را بر این حزب بیچاره تنگتر و تنگتر میکند، کارگرانی که حزب دمکرات تا پارسال جرات نمیکرد موجودیت آنها را به رسمیت بشناسد و حتی نامی از آنها بر زبان آورد!</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">تغییرات بوجود آمده در جامعه کردستان گویای این است که در آینده و در کردستان این شوراها، اتحادیه ها وسندیکاهای کارگری هستند که بر پا خواهند شد و این حزب کارگری است که قوام خواهد یافت.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در استراتژی کومه له برای کردستان با توجه به روند حرکت جامعه، روشن شده است که برای پیشبرد مبارزه چکار باید بکنیم، باید مبارزه ای هماهنگ در عرصه های سیاسی، اقتصادی و نظامی را به منظور تحت فشار قرار دادن جمهوری اسلامی و کسب پیروزی در کردستان! و بخاطر برپایی حکومت توده های کارگر و زحمتکش پیش بریم.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 16px;">زنده باد جنبش انقلابی کردستان!</span></strong></p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%db%b2%db%b8-%d9%85%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af-%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%b3%d8%a7%d9%84%d8%b1%d9%88%d8%b2-%db%8c%d9%88%d8%b1%d8%b4-%d8%b1%da%98%db%8c%d9%85-%d8%a8%d9%87-%da%a9/">۲۸ مرداد یازدهمین سالروز یورش رژیم به کردستان.</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>گرامی باد یاد کارگر کمونیست. رفیق محمد کاظمی!</title>
		<link>https://komalah.org/%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%85%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%af-%db%8c%d8%a7%d8%af-%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%d8%b1-%da%a9%d9%85%d9%88%d9%86%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d8%b1%d9%81%db%8c%d9%82-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af-%da%a9/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25da%25af%25d8%25b1%25d8%25a7%25d9%2585%25db%258c-%25d8%25a8%25d8%25a7%25d8%25af-%25db%258c%25d8%25a7%25d8%25af-%25da%25a9%25d8%25a7%25d8%25b1%25da%25af%25d8%25b1-%25da%25a9%25d9%2585%25d9%2588%25d9%2586%25db%258c%25d8%25b3%25d8%25aa-%25d8%25b1%25d9%2581%25db%258c%25d9%2582-%25d9%2585%25d8%25ad%25d9%2585%25d8%25af-%25da%25a9</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[شمس الدین  امانتی]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 04 Aug 2026 07:47:23 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[مطالب رسیده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://komalah.org/?p=251471</guid>

					<description><![CDATA[<p>رفیق محمد یکی از میلیونها انسانی بود که تنها از طریق فروش نیروی کارش امرار معاش میکرد. او در مدت ۵۹ سال عمر خود، بار سنگینی استثمار این نظام ضد بشری را بر دوش کشید و در این رابطه علیه نابرابری و برای رهایی بشر را بر دوش کشید و در این رابطه علیه نابرابری و برای رهایی بشر و نابودی این نظام طبقاتی و برپایی جامعه ای آزاد و برابر به مبارزه برخاست و به صف فعالین این راه، به صف کمونیستها پیوست.</p>
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%85%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%af-%db%8c%d8%a7%d8%af-%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%d8%b1-%da%a9%d9%85%d9%88%d9%86%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d8%b1%d9%81%db%8c%d9%82-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af-%da%a9/">گرامی باد یاد کارگر کمونیست. رفیق محمد کاظمی!</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;"><strong>برگی از تاریخ برگرفته از: پیام نشریه صدای انقلاب ایران.</strong></span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;"><strong>تقدیم به: خانواده اعدام شدگان در روز سه شنبه ۶ مرداد در ملأ عام در میدان علیخانی اصفهان.</strong></span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;"><strong>گرامی باد یاد کارگر کمونیست. رفیق محمد کاظمی!</strong></span></p>
<p class="p1" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px; color: #339966;"><span class="s1">&#x270d;&#xfe0f;</span><span class="s2"><b>: شمس الدین – امانتی</b></span></span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">رفیق محمد یکی از میلیونها انسانی بود که تنها از طریق فروش نیروی کارش امرار معاش میکرد. او در مدت ۵۹ سال عمر خود، بار سنگینی استثمار این نظام ضد بشری را بر دوش کشید و در این رابطه علیه نابرابری و برای رهایی بشر را بر دوش کشید و در این رابطه علیه نابرابری و برای رهایی بشر و نابودی این نظام طبقاتی و برپایی جامعه ای آزاد و برابر به مبارزه برخاست و به صف فعالین این راه، به صف کمونیستها پیوست.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">رفیق محمد کاظمی سال ۱۳۰۷ در شهر سنندج دیده به جهان گشود.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">کمبود و فقر خانوادگی، او را از همان سنین جوانی و نوجوانی به کار و تلاش وا داشت.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">وی سالهای سال برای تامین معیشت خود و خانواده اش در رشته های مختلف بکار پرداخت و حدود ۲۲ سال از عمرش را در یک نانوائی و در شرایط سخت کاری بسر برد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">مردم سنندج و به ویژه همکارانش هر روز وی را می دیدند که ساعتها قبل از طلوع آفتاب و در حالیکه سن و سالی از او گذشته بود، در نانوائی دست بکار میشد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">واقعیات زندگی و موقعیت اجتماعی و اقتصادی، رفیق محمد را پابپای شرکت تلاش برای بقا و ادامه حیات، در بسوی مبارزه برای رهائی قطعی از این استثمار میشد و همیشه کار میکرد اما هر روز تنها می توانست به آن مقدار از ثروت تولید شده توسط خود و هم طبقه ای هایش دست یابد که بتواند با آن خود و خانواده اش را برای کار در روز بعد زنده و سرپا نگه دارد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">او سر تا پا نفرت و کینه بود علیه وضعیت نابرابر انسانها و به همین خاطر هم در تقلای مبارزه ای متشکل و جدی تر بود.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">انقلاب ۵۷ برای او هم افق روشن و امید بخشی برای نجات از این وضعیت فلاکت بار در بر داشت و به همین دلیل هم به صف آن پیوست و فعالانه در تمام اعتراضات و مبارزات آن دوره شرکت کرد. در این دوره رفیق محمد همراه فرزند جوانش، رفیق جانباخته اقبال کاظمی، در بنکه انقلابی محله خود و در تجمعات اهالی محل، فعالانه در جهت اعمال حاکمیت انقلابی توده های مردم شرکت نمود.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">او همگام با شرکت در مبارزات انقلابی مردم سنندج با اهداف کمونیستی کومه له آشنا شده و به صفوف آن پیوست و از این تاریخ به بعد مبارزه خود را با کومه له بطور متشکل ادامه داد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">اعتقاد راسخ و محکم او به رهائی بشر، همیشه در انجام پیگیرانه وظایف و ایفای نقش انقلابی و تبلیغ مستمر کمونیسم مشو قش بود. او کارگر کمونیست بود که همکارانش وی را بدلیل خصوصیات پُر شور، و انقلابیش دوست می داشتند و مورد اعتماد شان بود.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">سال ۶۴ وقتی رفیق محمد خبر جان باختن فرزند دلبندش در جریان درگیری پیشمرگان کومه له و نیروهای حزب دمکرات را شنید، با چهره ای متین و آرام گفت «جان باختن اقبال برای من و خانواده ام و برای همه محرومان جامعه، مایه افتخار است، فداکاری و جانبازی لازمه تلاش در راه رهائی و پیروزی در جنگ و مبارزه علیه دشمنان طبقاتیمان است.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">بله رفیق محمد چنین بود، زندگی و مبارزه واقعی و خستگی ناپذیرش، بیانگر تعلق او به کاروان مبارزین راه رهایی بشر بود.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">سال ۶۳ به جرم هواداری از کومه له و داشتن رابطه تشکیلاتی با آن، دو بار از طرف مزدوران رژیم</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">در شهر سنندج دستگیر و تحت شکنجه و اذیت و آزار قرار گرفت. اما تلاش مذبوحانه رژیم نتوانست او را در ادامه راهی که آگاهانه در پیش گرفته بود، باز دارد و او هر بار پس از آزادی همچنان به فعالیت آگاهانه و کمونیستی خود، ادامه میداد.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">مزدوران رژیم اسلامی که نابودی و مرگ خود و رژیمشان را در فعالیت و مبارزه کارگران پیشرو و آگاهی چون رفیق محمد می دیدند، روز ۱۵/۸/۶۵ وحشیانه به منزل این کارگر معترض یورش برده و او را همراه فرزندش دستگیر نمودند.</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><span style="font-size: 16px;">رفیق محمد در جریان این دستگیری وحشیانه و توام با کتک کاری و شکنجه، دچار سکته قلبی شد و چند ساعت پس از آن و قبل از اینکه به دکتر برسد، جان خود را از دست داد و به این ترتیب قلب پُر شور رفیق عزیزمان، کارگر معترض و آگاه محمد کاظمی برای همیشه از کار افتاد و ادامه راهش را به ما سپرد!</span></p>
<p class="p1" dir="rtl" style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size: 16px;">با ادامه راهش، یادش را گرامی می داریم!</span></strong></p>
<p class="p2" dir="rtl" style="text-align: justify;">
<p>نوشته <a rel="nofollow" href="https://komalah.org/%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%85%db%8c-%d8%a8%d8%a7%d8%af-%db%8c%d8%a7%d8%af-%da%a9%d8%a7%d8%b1%da%af%d8%b1-%da%a9%d9%85%d9%88%d9%86%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d8%b1%d9%81%db%8c%d9%82-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af-%da%a9/">گرامی باد یاد کارگر کمونیست. رفیق محمد کاظمی!</a> اولین بار در <a rel="nofollow" href="https://komalah.org">کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران</a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
