گزارشها حاکی از افزایش آزارهای جنسی و کلامی برای زنان شاغل در ایران است؛ وضعیتی که قربانیان از ترس بیکاری تحمل میکنند.
شماری از زنان شاغل در ایران با افشای تجربههای تلخ خود، از درخواست عکسهای شخصی هنگام استخدام، طرح پرسشهای خصوصی، شوخیهای جنسی، تشکیل جلسات غیرضروری و ارسال پیامهای آزاردهنده خارج از ساعات کاری توسط کارفرمایان و مدیران خبر دادهاند. بسیاری از زنان به دلیل مشکلات اقتصادی حاکم و ترس از دست دادن شغل و منبع درآمد، ناچار به سکوت و تحمل این رفتارهای آزاردهنده میشوند. کارشناسان حقوقی در این گزارش تأکید میکنند که قانون کار ایران فاقد سازوکار مشخص و کارآمد برای مقابله با آزار جنسی در محیط کار است. همچنین وابستگی شدید اقتصادی زنان به کارفرمایان، بستر لازم را برای سوءاستفاده از موقعیت شغلی و استمرار این رویههای آزاردهنده فراهم کرده است.
