کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران
مطالب رسیده

چو خروشان شود خشمشان  به هم ریزد نظم و بنیادشان

 

کانی-کرم-پور

نگاهی اجمالی به سرتیتر رسانه‌ها، نمایانگر دنیایی آشفته است. جهان در حال تلاطم و فرورفتن است.

شرکت‌های بزرگ اسلحه‌سازی که هرساله با عرضه‌ اسلحه‌هایشان، فروشی میلیلاردی دارند و هرسال رکورد سال پیش را پشت‌سر می‌نهند و برای دستیابی به سود مستمر دست به هرکاری می‌زنند و دنیا را به مرز نابودی و بربریت کشانده‌اند.

افغانستان، عراق، ترکیه، روسیه، سوریه، فلسطین، لبنان، لیبی، اوکراین و … طعمه‌های بزرگی برای فروش این تسلیحات مرگبار هستند. مرگ کودکان، مادران، پدران و هزاران انسان بی‌گناهی که حق نفس‌کشیدن از آن‌ها برای پرکردن جیب عده‌ای مفت‌خور و زالوصفت گرفته می‌شود.

جنگ‌هایی که جز آوارگی و آوار، چیزی به دنبال ندارند و در آخر عده‌ای مدال قهرمانی نیستی و نابودی عده‌ دیگری را به سینه می‌زنند و بهانه‌ چشم‌آبی‌هایی که آب به آسیاب فاشیزم می‌ریزند.

در گوشه‌ای از این دنیای پرتلاطم، ایرانی سراسر ظلم و بیداد در حال جان‌کندن است.

مردم رنج‌دیده و زحمتکشش حتی توان خریدن نان‌خشک‌ و خالی را هم برای سیرکردن شکمشان ندارند.

در این میان اقشار محروم و استثمار شده، از معلمان گرفته تا کارگران نفت، گاز و پتروشیمی‌ها، از پرستاران گرفته تا بازنشستگان، از خیل عظیم جوانان بیکار تا دانشجویان جویای کار، کارد به استخوانشان رسیده و برای “نان، کار، آزادی” به خیابان‌ها ریخته‌اند. آنانی که حتی آب سالم برای نوشیدن و هوایی سالم برای نفس‌کشیدن ندارند.

رژیم سرکوبگر و تا بُن دندان‌مسلح، با افکار و عقاید پوسیده، برای ساکت‌کردن صدای رسایشان، ایران را به زندانی تبدیل کرده که جوابشان را با گلوله و آتش می‌دهد.

مردم فهیم ایران در طول ۴۳ سال دیکتاتوری رژیم اسلامی، اکنون دیگر پی‌برده‌اند که این رژیم هیچگاه حامی آنان نبوده و نه‌تنها به فکر آرامش و رفاهشان نیست بلکه در بیش از چهار دهه حاکمیت ننگینش، تنها به فکر دزدی، چپاول و استثمار بوده، از منابع زمینی و زیرزمینی تا دست در جیب مردم کارگر و زحمتکش و دزدیدن نان سرسفره‌هایشان.

خوب می‌دانند که رژیم در تمامی این سال‌ها با چه ترفندها و حیله‌هایی جوابگوی خواسته‌های برحق و انسانی‌شان بوده و به‌درستی دریافته‌اند که هیچ راهکاری برای ارائه و بهبود این وضعیت ندارد.

دریافته‌اند که جواب‌های دلسوزانه و از روی اجبارشان، تنها وعده‌های سرخرمن هستند.

چهره کریه و ضدانسانی رژیم را پشت نقاب انسان‌دوستی و رأفت اسلامی به خوبی دیده‌اند.

کشتارهای فله‌ای، بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه‌های عصرحجری و اوباش آتش به‌اختیارانشان را دیده‌اند و اینک به‌پا خواسته‌اند.

می‌دانند که باید حامی و یاور همدیگر باشند. می‌دانند که دست‌هایشان باید به‌هم گره خورده باشند و می‌دانند اتحاد و همبستگی راه نجاتشان است.

“نان، کار، آزادی – ادارە شورایی” شعارشان و “اتحاد، اتحاد”  رمز پیروزی‌شان.

در تمام طول تاریخ خون های زیادی به ناحق برزمین ریخته و جنگ های خانمانسوزی به وقوع پیوسته که همه آن ها، جنگ قدرت و سرمایه بوده اند. این یک واقعیت است که سرمایه قدرت خواهد بخشید و قدرت نیز سرمایه را افزایش خواهد داد، از این رو لازم است که فلش بکی به یک جمله ی تاریخی از لنین رهبر بزرگ انقلاب اکتبر بزنیم که می گوید : “انقلاب جنگ است، تنها جنگ واقعاً مشروع، عادلانه و بزرگ که در میان تمام تاریخ شناخته شده است“؛ و ما اکنون در ایران تحت حاکمیت رژیم اسلامی در حال جنگ و کشمکشی هستیم که کاملا نابرابر است.یک سوی این جنگ مردمی عاصی از ستم با دستانی خالی و کارد به استخوان رسیده و آن سوی دیگر حکومتی وحشی و خون ریز.                             اما این نابرابریبه جایی می رسدکه به سمت مردم سنگینی می کند و این آن زمانی است که توده ی مردم با هم سیل بزرگی را راه بیاندازند، چون این یک واقعیت است که دولت ابزار سرکوب طبقه ای بر طبقه ای دیگر که اکثریت توده ی مردم هستند، است و همچون سدی مانع از جاری شدن مردم به کار خود ادامه می دهد، اما اگر توده مردم  همچون سیل عظیمی به راه بیافتند دولت و بالاتر از آن سیستم حکومتی را درهم خواهند شکست و نظم نابرابر موجود را به هم خواهند ریخت.

لازم است که امروز جویبارهای جاری در سراسر ایران، بازنشستگان، معلمان، کارگران پتروشیمی و نفت و گاز، توده ی مردم عاصی از سیستم سراسر ظلم و نابرابری و فساد، به هم بپیوندند و خیابان ها را سراسر به دست بگیرند و سیلی عظیم و خروشان را راه بیاندازند و سد شکننده ی دولت و حاکمیت را درهم بشکنند.

 

پست های مرتبط این دسته

خیز انقلابی کارگران، به گور می سپارد تاریک اندیشان

کانی کرمپور

برگی از تاریخ تقدیم به: کارگران شرکت ذوب‌ آهن اصفهان. 

بیست و پنجم نوامبر برابر با چهارم آذر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان!

بهرام رحمانی

برای زنان ایران پیشقراولان آزادی خواهان

کانی کرمپور

حکومت بچه‌کش نمی‌خوایم نمی‌خوایم!

بهرام رحمانی

برگی از تأریخ تقدیم به ورزشکاران معترض به جان باختن مهسا (ژینا) امینی در اعتراضات اخیر.