اما هیچکدام از این تلاش ها با سراسمیگی کە رضا مقدم در جواب دادن از خود برای گریز از حقایق گفتە شدە بروز داد، همخوانی ندارد . ٢- رضا مقدم میگوید “پیشمرگان کومەلە در حداقل ٢٥ سال گذشتە یک گلولە هم شلیک نکردەاند.” تلاش دارد بە گفتە خودش یک صحنە سازی را شکل دهد. “جنگجویان” را در مقابل آنان کە در این ٢٥ سال “نجنگیدەاند” قرار دهد. بە گفتە او همە افتخارات مال جنگجویانی است کە امروز با کومەلە نیستند( امیدورام منظور خودش نباشد چون اگر معیار تیر شلیک کردن باشد ایشان طی چند سالی کە زیر چتر حمایت امنیتی پیشمرگان کومەلە بود، حتی یک تیر هم شلیک نکردە است)، بە گفتە او امروز از طرف رهبری کومەلە این افتخارات بە کسانی دادە میشود کە “نجگیدەاند” و حتی یک تیر هم شلیک نکردەاند. آنچە کە ماندە است بە گفتە او “غیر جنگجویانی” هستند کە حتی سلاح تهاجمی ندارند، اجازە فعالیت هم ندارند و در اردوگاە ها ماندەاند.” بگذریم از این اینکە این صحنە آرایی بشدت جعل و غیر واقعی است، جنگجو بودن یا نبودن برای فعال سیاسی کە در مسیر رهایی محرومان جامعە گام بر میدارد بە تیر شلیک کردن نیست، در آگاهگری و تلاش برای فراهم کردن مسیری است کە محرومان جامعە برای رهایی از یوغ بردگی و بندگی از آن نیرو می گیرند. رفقای کە امروز حتی یک تیر هم شلیک نکردە باشند ، بسیاری از آنان طی همین ٢٥ سال گذشتە در شرایط سخت امنیتی با امکانات محدود هر روز صدای آزادیخواهی و برابری طلبی را از امکاناتی کە با بریدن از نان خود دست و پا کردەاند، فریاد میزنند. بسیاری از آنان جوانان انقلابی هستند کە از جهنم جمهوری اسلامی فرار کردە و با شعار زندە باد سوسیالیسم ، زندە باد آزادی و برابری اسلحە بە دست گرفتەاند تا آزادی و برابری را پاس دارند. بلە ممکن است کە این جوانان مستقیما بە سوی جمهوری اسلامی تیر هم شلیک نکردە باشند، اما بسیاری از آنان هر روزە در تلاش برای ارتقاء اگاهی خود و کاشتن بذر این آگاهی در جامعە هستند. حتی هنگامی کە بە دلایل مختلف بر میگردند بسیاری از آنان در جامعە کردستان در محل کار و زندگی خود در این آگاهگری نقش داشتە و دارند. گذشتە از این ، بسیاری از فعالین جنبش های اعتراضی کە همین امروز عرصە را بر جمهوری اسلامی تنگ کردەاند، در زندگی خود یک تیر هم شلیک نکردەاند ، بسیاری از آنان کە در نتیجە همین فعالیت ها در سیاە چال های رژیم هار جمهوری اسلامی اسیر گشتەاند بدون شلیک یک تیر ، نمونە مقاومت و ایستادگی هستند و همە آنان از افتخارات جنبش سوسیالیستی می باشند. اما این واقعیات برای رضا مقدم قابل قبول نیست و با تخطئە کردن چنین تلاش هایی و با غیر جنگجو نامیدن پیشمرگان کومەلە و کسانی کە یک تیر هم شلیک نکردەاند فقط شکست و ناکامی خود و محفل خود را بر جستە میکند. ٣- یکی دیگر از گفتەهای رضا مقدم در این برنامە ” بە پیش ” بحث داخل و خارج است و میگوید “شما ( کومەلە) هم در کردستان عراق یعنی در خارج هستید و با کسانی کە در کشورهای دیگر فعالیت میکنند، فرقی ندارد.” بە گفتە ایشان “نزدیکی بە مرزها نباید میزان ارزش گذاری و تأثیر گذاری هر فعالیتی را تعیین کند.” آقای مقدم ، بحث بر سر ارزش گذاری نبودە و نیست، کسی نمیتواند میزان ارزش و تأثیر فعالیت رفقای ما و دیگر فعالین چپ در خارج از کشور را کە با فاصلە بسیار زیادی از مرزها فعالیت میکنند انکار کند. چنین فعالیت هایی هموارە یکی از ارکان اصلی فعالیت ما بودە و خواهد بود. بسیاری از جنگجویانی کە شما ( مقدم) آنها را افتخار جنبش سوسیالیستی میدانید هم اکنون در کشورهای مختلف با نام حزب کمونیست و کومەلە فعالیت دارند و بە گذشتە خود و تلاش های خود افتخار میکنند. اما مقدم آگاهانە برای سرپوش گذاشتن بر هزیمتی کە او یکی از سازماندهندگانش بود، یک مسئلە ظاهرا “کوچک” را با طرح و بیان داخل و خارج میخواهد از انظار دور نگە دارد. این مسئلە ظاهرا “کوچک” در حقیقت مسئلە ای مهم تاریخی است کە حضور نیروهای ما ( کومەلە) در کردستان عراق در بطن آن قابل توضیح است. تاریخ یا تفاوتی کە شامل کشورهای دیگر از جملە محل سکونت مقدم نمیشود. این تاریخ را میتوان قبول نداشت کە مقدم ندارد و میتوان با آن در ستیز بود کە مقدم در ستیز است، اما حکایت از هم سرنوشتی مردم کردستان ایران و عراق دارد کە با رنج و خون این مردم برای مقابلە با رژیم های دیکتاتور ، فاشیست حاکم بر ایران و عراق نوشتە شدە است، حقیقتی غیر قابل انکار است. تاریخی کە در شرایط های متفاوت این مردم در هم سرنوشتی ( کە مقدم ارزشی برای آن قائل نیست)، علیرغم محدودیت های فراوان بە یاری و همکاری یک دیگر شتافتەاند. اینکە این یا آن جریان در این مسیر نبودە یا بە آن پشت کردە است، ذرەای از این حقیقت تاریخی نمی کاهد.

امروز در میان محدودیت ها و فشارهای جانبی، آنچە کە حضور نیروهای پیشمرگان کومەلە را در کردستان عراق تحمیل کردە است، نە ” دیپلماسی” بلکە این تاریخ و هم سرنوشتی عمیق این مردم است کە مقدم ریاکارانە آنرا با مردم استرالیا و کانادا و امریکا مقایسە میکند. ٤- مقدم ، از بحث داخل و خارج بە یک ” کشف بزرگ” دیگر میرسد و میفرماید “کمک بە احزاب بر اساس تعداد نفرات هر حزبی تعیین میگردد و کومەلە از انشعاب جمعی از اعضای خود نگران از دست دادن کمک های دریافتی است”!! واقعا باید بە این “فعال” جنبش سوسیالیستی بابت چنین “درایتی” احسنت گفت. در جواب باید گفت خیر آقای مقدم، اعضای حزب اگر برای شما با “ابزار” و “غیر جنگجو کە یک تیر شلیک نکردەاند” و اکنون با میزان کمک دریافتی ارزش گذاری میگردند، برای ما چنین نیست، اعضای حزب فعالین کمونیستی هستند کە زندگی خود را وقف مبارزە در راە رهایی رنجدیدگان و ستمدیدگان جامعە کردەاند. ارزش هر کدام از تلاش ، فداکاری و از خود گذشتگی در راە آرمان های خود تعیین میگردد، کلمات و عباراتی کە رضا مقدم از دیر زمانی است بە دلیل موقعیت اجتماعی کە در آن قرار دارد ارزش نیستند. جدایی جمعی از رفقا بە این اعتبار برای ما مهم بودە و است ، بە این دلیل بسیار کوشیدیم کە این رفقا را از خساراتی کە این جدایی برای جنبش چپ و سوسیالیستی بهمراە خواهد داشت و بدون شک ما هم از آن متضرر خواهیم بود، بر حذر داریم . ما بر این اساس نە بە میزان کمک مالی بلکه از همراە نبودن این رفقا نگرانیم، زیرا اگر تعداد مبنای ارزش گذاری باشد کە برای مقدم چنین است، باید گفت با توجە بە شرایط بسیار سختی کە جمهوری اسلامی در کردستان حاکم کردە است با توجە بە موقعیت کومەلە در کردستان، بسیار زود قابل جبران است . در پایان لازم میدانم تأسف عمیق خود را از سقوط کامل رضا مقدم و جمع محدود دیگری از همفکرانش کە در دور اخیر بدنبال انشعاب جمعی از رفقای سابق ما فرصت پیدا کردند تا بار دیگر کینە عمیق خود را از جنبش انقلابی کردستان و از کومەلە چنین آشکار بە نمایش بگذارند ، ابراز دارم . ای کاش چنین نمیبود.
ژیان ذوالفقاری ۲۲/۰۲/۱۶

نوشته رضا مقدم در مسیر سقوط کامل! اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

بدنبال جدایی کە از سوی کمیتە مرکزی سابق حزب کمونیست ایران در این حزب روی داد، حرف و حدیث های زیادی حول این اتفاق کە البتە فقط برای چند دە نفر “مهم” شدە است، فضای مجازی را فراگرفت. در این میان جریان موسوم بە «حکمتیست» چون”کاسە داغتر از آش” همە انرژی خود را بکار گرفتە تا واقعیات این جدایی را در حمایت از منشعبین وارونە نشان دادە و البتە در این میان “کاری” هم برای خود دست و پاکردە باشند. در این رابطە نوشتەاخیر آقای رحمان حسین زادە تحت نام ” دلایل سیاسی مهم جدایی کمونیست کارگری از حزب کمونیست ایران و کۆمەڵە” قابل توجە است.

ایشان نوشتەاند: “رهبری راست ناسیونالیست در کۆمەڵە ناتوان از پاسخ گویی سیاسی به جناح چپ مقابل خودش (اکثریت کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران و بخش مهمی از تشکیلاتهای آن حزب در داخل و خارج و بخش نظامی) به نحو مشمئز کننده ای به فرافکنی در بیرون جریان و سازمانشان روی آورده است.” از عبارت بی محتوای “رهبری راست ناسیونالیست” حسین زادە باید صرفنظر کرد، چون این عبارت در جواب بە ناکامی های سیاسی حزب کمونیست وقت ایران کە ایشان در دورەای در رهبری آن بود تا سرانجام در جریان«حکمتیست»جاگرفت، بە بخشی از هویت ایشان وجریانش تبدیل شدە است. ادامە چنین هویت سازی را امروز در حزب کمونیست ایران و در انشعابی کە در آن روی داد بخوبی میتوان مشاهدە کرد. بی دلیل نیست کە جریان حکمتیست کمر همت بە دفاع و حمایت از منشعبین در حزب کمونیست ایران کە در حقیقت همان مسیر را ادامە میدهند که آنها ۳۰ سال پیش شروع کردند، برخواستە است.

حسین زادە از ” ناتوانی در پاسخگویی سیاسی بە جناح خود خواندە چپ” میگوید. باید از ایشان پرسید کدام بحث سیاسی و مستدل آنچە کە ایشان جناح چپ مینامد بدون پاسخ ماندە است؟ تمام آنچە کە مربوط بە مجادلات دورە اخیر در حزب کمونیست ایران است در دسترس است، با مراجعە بە این اسناد آیا ایشان میتواند بحث سیاسی و مستدلی را معرفی کند کە جواب نگرفتە باشد؟ در حقیقت آنچە کە این انشعاب از آن رنج میبرد عدم مشروعیت سیاسی و برنامەای بە عنوان دو خط مشی کاملا جدا است. بە عبارت دیگر انشعاب اخیر از سوی کمیتەمرکزی سابق حزب، از حدس و گمان ها و ارزیابی نظرات انتقادی با دست آویز قرار دادن کلمات و جملات فراتر نرفتە است.  بیش از ٩٠ در صد این مباحث عمدتا حول مسائل تشکیلاتی و عدم انتخاب تعدادی برای ارگانهای رهبری بوده است. البتە باید پذیرفت کە حجم بزرگی از این نوشتە ها و گفتەها آنچە کە حسین زادە مباحث سیاسی جناح “چپ” مینامد بدون پاسخ ماندەاند و بدون پاسخ هم خواهند ماند، زیرا با مراجعە بە همین اسناد در دسترس، همانطورکەگفتە شد نمیتوان جدا از مباحث تشکیلاتی کە آنهم با ادبیاتی بسیار نازل بیان شدەاند، ادبیاتی مملو ازا تهامات و وارونگی های مفرط چیز دیگری از آنها بیرون کشید.

حسین زادە در ادامە سعی میکند در یک پارانتز، شناسنامە غیر واقعی از منشعبین بە تصویر بکشد، ایشان جناح “چپ” را اینگونە معرفی میکند:  “اکثریت کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران و بخش مهمی از تشکیلاتهای آن حزب در داخل و خارج و بخش نظامی”. بدون تردید معرفی کنندە کە حسین زادە باشد بدون اطلاع نیست، اما در رکاب و در همراهی با منشعبین اطلاعات نادرست را چاشنی توجیهات انشعاب کردەاند، تا آنرا موجە و گویا پر قدرت جلوە دهند. اگر واقعیت داشتە باشد کە دارد، “کمونیست ها غیر از حقیقت نمی گویند” حسین زادە حقیقت را فدای مصالح فرقەای خود میکند. بد نیست با برسی آماری “بخش مهمی از تشکیلات های حزب” کە با انشعاب همراە شدەاند را از نظر بگذارنیم. اگر چە نمیتوان آمارها را با اعداد و حتی با ذکر نام و محل فعالیت بیان داشت اما بایک آمار کلی ولی واقعی میتوان یک تصویر حقیقی را در دسترس مخاطبین قرار داد تا خود بهتر بتوانند قضاوت کنند.

حزب کمونیست ایران و کومەلە دارای سەارگان رهبری است: کمیتەمرکزی حزب، کمیتەمرکزی کومەلە و کمیتە خارج از کشور. هر سەاین ارگانها رهبری حزب و کومەلە را تشکیل میدهند که مجموعا ٦٣ عضو دارند. از ٢٣ عضو کمیتەمرکزی سابق حزب ١٥ نفر جزو جناح انشعاب هستند کە ٥ سال از موعد قانونی و اساسنامەای آنان در پست کمیتە مرکزی میگذرد.ی عنی آنها طبق اساسنامه حزب کمونیست ایران، کە تعیین کردە است کنگرە حزب باید حداکثر ٢ سال یک بار برگذار شود، کمیتە مرکزی نماندەاند. کمیتە مرکزی کومەلە از ٣١ نفر تشکیل شدە است کە حتی یک نفر از آنها را شامل نمی شود. در کمیتە مرکزی قبلی کومەلە هم حتی یک نفر از آنها عضو این ارگان نبود. کمیتە خارج از کشور از ١٧ نفر تشکیل شدە است کە برای چندین دورە است حتی یک نفر از اقلیت منشعب در آن عضویت نداشته اند. با این حساب سادە اعداد متوجە می شویم کە از مجموع ٦٣ نفر رهبری کومەلە ١٥ نفر جزو اقلیت منشعب هستند کە تازە بیش از ٥ سال از دورە عضویت شان در این ارگان گذشتە است. بە بیان دیگر ٤٨ نفر از رهبری ٦٣ نفرە کومەلە و حزب، کە در کنگرەها و کنفرانس های قانونی با مشروعیت اساسنامەای از طرف اعضا انتخاب شده اند، اکثریت قاطع رهبری حزب کمونیست ایران و کل رهبری کومەلە را تشکیل می دهند.

جالب این است کمیتەغیر مشروع ۱۵ نفری بە خود اجازە میدهدبا نوک قلم “کمیتەمرکزی کومەلە”! را بدون کنگرەها انتصاب کند. جالبتر اینکەاین کمیتە ۱۵ نفره غیر مشروع بە خود اجازە میدهد کمیتە مرکزی مشروع و اساسنامەای را کە در کنگرە با دخالت اعضا و در همراهی و تأیید اکثریت قاطع اعضای تشکیلات کردستان انتخاب شدەاندغیر مشروع بداند! این عجایبی است کە در فرهنگ چپ بی سابقە بودە یا حداقل ناروا تشخیص دادە شدە است. اما حسین زادە این عجایب را آگاهانە نادیدە میگیرد و بە راحتی از مقابل آن میگذرد و مهر تأییدبە آن میزند.

بە موضوع برگردیم. در تشکیلات خارج حداکثر٣٠ درصد اعضا را شامل میگردند (لیست اعضای این بخش از تشکیلات موجود است)، در بخش تشکیلات شهرها( کردستان) کمتر از انگشتان دست همراە دارند و در تشکیلات شهرهای خارج از کردستان لازم بە توضیح نیست زیرا حسین زادە اطلاع دارد وضع از چە قرار است. ونهایتادر بخش تشکیلات علنی کومەلە (نیروی پیشمرگ)حداکثر ٢ درصد همراەدارند. باتوجەبەاینکەاین مسئلە مربوط به لیست اعضا است قابل مناقشە نیست زیرا بە راحتی می توان آن را کنترل کرد. بنابراین معرفی جناح انشعابی از جانب حسین زادە مبنی بر “بخش مهمی از تشکیلاتهای حزب” ذرەای باواقعیت همخوانی ندارد و تلاشی فریبکارانە جهت تقویت یک اقلیت است کەاکنون حزب و کومەلە را ترک کردەاند و حسین زادە و حکمتیست ها شتابان بەبلندگوی تبلیغاتی آنها تبدیل شدەاند و عملا تشکیل یک جریان واحد را تعقیب میکنند، کە البتە با توجه به اشتراکاشان در زمینه باورهای سیاسی و فرهنگ سیاسی منطقی است که هرچه زودتر به پیوندشان رسمیت ببخشند.

ضدیت کورکورانە جریان افراطی حکمتیست با کۆمەڵە ریشە تاریخی دارد. آنها دهەهاست کە بە امید به قول خودشان “مردن کومەلە” روزگار را سپری می کنند و از همان اوایل اعلام کردند کە با خارج شدن از صفوف کۆمەڵە، کۆمەڵەای باقی نخواهد ماند. اما دیدیم کە آنچه وجود خارجیش افسانەای بیش نشد همانایی بودند کە ٣٠ سال پیش کۆمەڵە را ترک کردند و هر روز در دنیای مجازی بە ” نقد” همدیگر میپردازند. تنها مسئلەای کە آنها را در یک صف واحد متحد می کند ضدیت با کۆمەڵە است. «حکمتیست ها» اکنون بە بلندگوی تبلیغاتی اقلیت منشعب از حزب و کۆمەڵە تبدیل شده اند و به زعم خودشان فرصتی را یافتەاند تا بە آرزوی همیشگی یشان مبنی بر تضعیف کومەلە برسند. ائتلاف نانوشتە این فرقە با منشعبین از حزب و کۆمەڵە یک تصمیم سیاسی است کە باید در آیندە بە قضاوت آن پرداخت.

ژیان ذوالفقاری ۲۲/۰۱/۳۱

نوشته چرا ضدیت «حکمتیست ها» با کۆمەڵە بدون نتیجە برای آنها خواهد بود؟ اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.