برپایه گزارشات منتشر شده، طی 24 ساعت گذشته دستکم 53 روستا در مناطق شمال و شرق سوریه از جمله روستاهای منبج، کوبانی و شهبا آماج حملات توپخانه ایی ارتش ترکیه قرار گرفته اند.

برپایه گزارشات مزبور این حملات جان ده‌ها هزار شهروند را به خطر انداخته و آسیب‌های جدی به محیط زیست منطقه وارد کرده است. تاکنون هیچ گزارشی از قربانیان این حملات منتشر نشده است. اما به گفته نیروهای دموکراتیک سوریه “ق س د” همزمان با توپباران، هواپیماهای جاسوسی ترکیه اقدام بە گشت زنی در آسمان منطقە کردەاند.

نوشته افزایش حملات ارتش ترکیه به روژاوا اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

روز دوشنبه 29 مهر ماه روابط عمومی نیروهای سوریه دمکراتیک اعلام کرد که دولت متجاوز ترکیه از ١٨ اکتبر روز آغاز آتش‌بس تاکنون ٣٧ بار با نقض آتش‌بس به حملات هوایی و زمینی علیه نیروهای سوریه دمکراتیک دست زده است.

روابط عمومی نیروهای سوریه دمکراتیک تأکید کرده است که برخلاف ادعاها دولت‌ اشغالگر ترکیه بدون وقفه به نقض آتش‌بس ادامه داده است. همچنین مسئول روابط عمومی نیروهای “ق.س.د” طی انتشار آماری اعلام کرد رژیم  فاشیست ترکیه در چهار روز گذشته ١٠ حمله هوایی و ٢٧ حمله زمینی را به شمال و شرق سوریه انجام داده است که موجب قربانی شدن شمار زیادی گردیده است.

نوشته تداوم نقض آتش بس در کردستان سوریه اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

امروز سخنان این کنگره با مقاومت روژآوا آغاز شدکه بسیار بجا بود. طبیعی است اگر بقیه مباحث کنگره هم به همین موضوع اختصاص داده شود. امروز با وجود مقاومت در روژاوا ، انسانیت در همه جهان خود را سربلند احساس می کند. اینجا این تنها فریاد مظلومیت ملت کرد نیست که شنیده می شود، بلکه این صدای انسانیت که به بهای خون هزاران جان‌باخته برخاسته است. من بر عکس خیلی‌های دیگر، با وجود اینکه بسیار برای جانهای از دست رفته ، برای آنهائی که آواره می‌شوند و برای این همه درد و مشقت که به این ملت تحمیل می‌شود، پریشان هستم اما با وجود همه این‌ها به این مبارزه و به آینده اش خوش بین و امیدوار هستم. اما این امیدواری دلایل عینی دارد.

مردم روژآوای کوردستان از همان ابتدا با تصمیم به مقاومت راه درستی را انتخاب کردند. به سوریه نگاه کنید، در این کشور به جز در منطقه روژآوا و احتمالاً چند جای محدود دیگر، دیواری سرِ پا نمانده است. هیچ کوچه و خیابانی دایر نیست. چیزی به اسم زندگی در این مناطق درجریان نیست. همه جا بوی مرگ و فاجعه می‌دهد. هشت میلیون انسان آواره‌ی کشورهای دیگر شده‌اند. اما در روژآوا زندگی جاری‌ است، در روژآوا آزادی برقرار است، در روژآوا از حقوق انسان سخن گفته می‌شود، در روژآوا قوانین پیشرفته برابری زن و مرد حاکم است. در روژآوا مقاومتی پیروزمند و سرفرازانه در مقابل یکی از هارترین دشمنان انسانیت، در برابر داعش صورت گرفته است. تجربه نشان می دهد آنهائی در برابر دشمن مقاومت می کنند و تسلیم نمی شوند حتی از نظر مادی و انسانی کمتر زیان می بینند. در نتیجه مقاومت خسارتها کمتر و جانهای بیشتری از شهروندان حفظ می شوند. از اینرو آنچه که تا همین جا بدست آمده است،پیروزی است. ما تا کنون در روژآوا پیروز شده‌ایم و باید این پیروزی‌ را به رسمیت بشناسیم. روشن است که از این پس همه فاکتورهای این دنیا که در این قضیه دخیل هستند، به نفع ما عمل نمی کنند. ما با دشمنان آشکار و پنهان زیادی روبرو هستیم. ما توانایی و ظرفیتی را که داریم با جانفشانی بکار می‌گیریم. بیش از این چه می توانیم بکنیم؟ با همین سیاست تا کنون پیروز بوده ایم و افق پیروزیهای بعدی هم روشن است.

به موقعیت دشمنان جنبش روژاوا توچه کنید. رژیم بشار اسد یکی از آنها است. با رژیمی روبرو هستیم که تاریخاً ضد حقوق مردم کرد بوده است . اما امروز به رژیم مفلوکی تبدیل شده است که تنها با کمک دولت روسیه توانسته است سرپا بماند. آیا اگر فردا وضعیت سوریه کمی آرام‌تر شود و مردم برگردند سر خانه و زندگی خود ، به سادگی از این همه جنایات این رژیم می گذرند؟ آیا این رژیم می‌تواند در مقابل مبارزات مدنی مردم ، که در گذشته آنرا به بیراهه بردند،دوام بیآورد؟ این وضعیت بشار اسد و حکومتش است.

اردوغان یکی دیگر از دشمنان اصلی مردم کرد در هر چهار بخش کردستان است. از ده سال پیش تا کنون رژیم او هر سیاستی که در پیش گرفته است ناکام مانده است. آیا حتی می توان به موفقیت یکی از سیاستهایش اشاره کرد؟ هر سیاستی که اردوغان در دیپلماسی، در اقتصاد و در زمینه های اجتماعی ، در ده سال اخیر در پیش گرفته است، همگی شکست خورده اند. او حتی نتوانسته است که اتحاد صفوف حزب خودش را هم حفظ کند. مدام میان دو ابرقدرت روسیه و آمریکا مانور داده است و چیزی به دست نیاورده است.در این میان تنها حکومت اردوغان بوده که شده بازیچه دست دو ابرقدرت آمریکا و روسیه قرار گرفته و هر کدام در یک مقطع زمانی در راستای منافع خودشان از آن استفاده کرده اند. این همه جلو درب اتحادیه اروپا در انتظار نگهش داشتند و دست آخر هم نتوانست عضو اتحادیه اروپا شود. تصور می‌کرد که می‌تواند خلیفه عثمانی شود و رهبری دنیای اسلام را بدست بگیرد که شکست خورده از آن بیرون آمد. اگر در صحنه سیاسی سوریه بازنده ها را بر شمریم ، بازنده اصلی اردوغان است. اما در عین حال اردوغان یک بازنده ماجراجو است. بازنده ای که می خواهد آنچه را که باخته است با ماجراجوئی دوباره بدست آورد. اگر امروز چشم طمع به روژآوای کردستان دوخته است و می‌خواهد آن را اشغال کند، تصور نمی کند که بتواند آنرا برای مدتی طولانی نگهدارد. وی می داند که توازن وضعیت در سوریه و روابط بین الملل به وی چنین امکانی نخواهد داد. نفوذ و اعتبارش در جامعه ترکیه نیز کاهش یافته است و این را در انتخابات شهرداری‌ها دیدیم. این فرد فاشیست که امروز رهبر ترکیه است، امیدی به پیروزی ندارد او در برابر ناکامی هایش عقده گشائی می کند. اردوغان از این لحاظ نمونه هیتلر است، هیتلر بعد از گذشت سه سال از آغاز جنگ جهانی دوم ، امیدش را به پیروزی از دست داده بود. هیتلر بعد از گذشت دو ،سه سال از شروع جنگ جهانی امیدش را به پیروزی از دست داده بود ولی همچنان بر ادامه جنگ و قتل و کشتار پافشاری می‌ کرد، درست مانند قمار بازی که هر چه بیشتر می بازد بر ادامه بازی بیشتر پافشاری می کند و بازهم بیشتر می بازد.

گفته می شود که آمریکا جنبش روژاوا خیانت کرده است. به نظر من بحث خیانت مطرح نیست. هر طرفی در این جریان کار خودش را می کند. آمریکا همان کاری را می کند که انتظار می رفت. روسیه هم همینطور. البته من اسم آن را خیانت نمی‌گذارم. آمریکا کار خودش را انجام می‌دهد. ما هم باید کار خودمان را که لازم است انجام دهیم. آمریکا برای اینکه وارد منطقه ای بشود از هیچ جنبشی و حتی از دولتها هم اجازه نمی گیرد. مگر می‌شود انتظار داشت که دولت آمریکا بین جنبش روژاوا و دولت ترکیه، روژاوا را به عنوان هم پیمان خود انتخاب کند؟ ما باید از همان چند سال پیش همان موقع که آمریکا به روژاوا در جنگ با داعش کمک کرد، یا آن زمان که پیشروی بسوی رقه را تشویق می کرد، همان زمان می بایستی بدانیم که دنبال اولویت کار خودش است. روسیه هم همینطور. گلایه کردن ازآنها دردی را دوا نمی کند. حضور آنها شرایط کار ما را تشکیل می دهد. ما باید این شرایط را در استراتژی سیاسی خود برای پیروز شدن منظور کنیم. اگر مسئله یک سرزنش اخلاقی است، خیانتکار بودن ماهیت آنها را بیان نمی کند و در مقایسه با آن ، اینکه آنها امپریالیست هستند،استثمارگر هستند، جهانخوار هستند، بار واقعی تری دارد.

می‌خواهم روی این نکته تأکید کنم که بنظر من شرایط جهانی به نفع جریان روژاوا است. این مارش جهانی که برای پشتیبانی از روژآوا در جریان است حتما تأثیرات خودش را خواهد داشت. بدون شک سیاستمداران در کشورهای اروپایی و آمریکا این مارش جهانی را می بینند . فردا آنها به رأی این مردم احتیاج دارند، افکار عمومی می تواند آنها را ناچار کند که عکس العمل نشان دهند.

اما برای اینکه صدای روژآوا در سطح جهان بلند شود باید صدای اعتراض را در تمام بخش‌های کردستان بلند کرد. اگر امروز در کردستان مردم به خیابان‌ها آمده‌اند و شعار پشتیبانی از روژآوا را سر می‌دهند باید گفت که این حرکت آنها در عین حال مبارزه برای حقوق پایمال شده خود آنها نیز هست. این اعتراض و مقاومت ستایش آمیز را باید پیگیرانه ادامه داد.

من در این جا اعلام می کنم که کومه له با تمام امکانات و تا آخرین نفس پشتیبان مبارزات حق طلبانه مردم ر<ژاوای کوردستان است. در عین حال

مردم آزادی‌خواه را در ایران و همه جا فرا می‌خوانیم به حمایت و پشتیبانی از روژآوا و مقاومت آن ادامه بدهند. این پشتیبانی باید تداوم داشته باشد بطوریکه که دشمنان روژآوا و مردم کردستان احساس فشار واقعی بکنند و بدانند که ادامه وحشیگری و اشعالگری برایشان بسیار هزینه بردار خواهد بود و آنرا به آسانی از سر نمی گذرانند. اطمینان دارم که که توازن قوای جهان آنقدر که گفته می شود به ضرر جنبش روژآوا نیست. بگذار تناقضات بین قدرتها قدری بیشتر آشکار شود، سیر رویدادها مشخص تر خواهد شد.

من از بازنده‌های این میدان سیاسی حرف زدم که اتفاقاً یکی از بازنده‌های اصلی دولت آمریکا است. آمریکا، ترکیه و عربستان سعودی تلاش کردند که سوریه را که سنتاً پایگاه اتحاد جماهیر شوروی سابق و روسیه امروزی بود از زیر چتر و نفوذ روسیه خارج کنند. به همین خاطر هفت هشت سالی از طریق گروه‌های مختلف تروریستی که در سوریه بودند جنگ نیابتی انجام دادند اما امروز آمریکا حتی حاضر نیست هزار سربازش را در در سوریه نگه دارد، زیرا آمریکا در بحران سوریه شکست خورده است. آیا تصور این می‌رود روسیه که در واقع که پیروز این میدان است به آسانی میدان را برای ترکیه خالی کند؟ جواب قطعاً نه است و روسیه نیز به سهم خود ترکیه را به بازی گرفته است.

به همین خاطر من تأکیدم روی این است که درست است پشتیبانی کردن و نگران سرنوشت روژآوا بودن یک احساس انسانی و درست است، اما آنچه ما امروز به آن نیاز داریم دو چیز است: اول سیاست حفظ روحیه و دوم سیاست حفظ نیرو.

ما باید بتوانیم نیروهایمان را در روژآوا حفظ کنیم. سیاستی درست است که بتواند جان کادرها، نیروها، فعالین و پیشروانش را برای مقابله با مشکلات و موانعی که در آینده سر راهش قرار می‌گیرند حفظ کند. در این مرحله باید از درگیر شدن در درگیریهای غیر ضروری و تحت تاثیر احساسات قرار گرفتن اجتناب شود. من اطمینان دارم که این روزهای سخت سپری خواهند شد. باید نیرویمان را برای رویاروئی های آینده حفظ کنیم.

زنده باد مقاومت روژاوا

نوشته متن سخنرانی رفیق ابراهیم_علیزاده دبیر اول کومه‌له در کنگره ملی کوردستان( KNK) اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

ارتش ترکیه نیروهایش را در مرزهای کردستان سوریه متمرکز کرده است و ارایش جنگی آنها نشان از حمله قریب الوقوعی به مناطق تحت کنترل نیروهای سوریه دموکراتیک دارد. رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه نیز طی روزهای اخیر بارها از قصد خود برای انجام چنین تهاجمی خبرداده است. همزمان ارتش آمریکا نیز نیروهایش را از این مناطق عقب کیشده است تا راه را برای حمله ارتش ترکیه باز کند. اردوغان می گوید هدفش از انجام چنین حمله ای ایجاد یک منطقه حائل بین سوریه و ترکیه است تا به قول او از این طریق امنیت ترکیه تامین شود. این درحالی است که دولت ترکیه در سالهای اخیر یکی از عوامل اصلی ایجاد جنگ و ناامنی در این منطقه و درکل سوریه بوده است.

هزاران نفراز داوطلبان داعشی از اقصی نقاط جهان از طریق ترکیه و با تسهیلاتی که این دولت برای آنها فراهم می کرد، وارد سوریه می شدند و به صفوف داعش می پیوستند. نفت مناطق تحت کنترل داعش از طریق ترکیه به فروش می رسید. بعلاوه چند گروه اسلامی و افراطی دیگر نیز مستقیما از جانب دولت ترکیه پشتیبانی می شدند. اما در مقابل از جانب جنبش روژآوا تاکنون کوچکترین خطری از نوع آنچه که اردوغان ادعا می کند، متوجه ترکیه نشده است. از اینرو دلایل تهدیدات نظامی مستقیم دولت ترکیه که باحمله به کانتون عفرین و اشغال آن آغاز شد و اکنون نیز به مثابه خطری بربالای سر کانتونهای دیگر می چرخد را در جای دیگری باید جستجو کرد. در واقع دو دلیل اصلی را می توان در توصیح این سیاست تجاوزکارانه دولت اردوغان برشمرد:

نخست ناکامی های یکی پس از دیگری سیاستهای دولت اردوغان در سوریه که یکی بعد از دیگری با شکست رو برو شدند. روئای ساده لوحانه وی برای کسب رهبری جهان اسلام و احیای امپراطوری عثمانی در منطقه چون حبابی ترکید.  پشتیبانی ازجریانات اسلامی چون داعش و النصره و احرار شام و غیره،شکست این گروها، رسوائی جهانی برای اردوغان و رژیم او به دنبال داشت. مانورهای دیپلماتیک اردوغان بین روسیه و آمریکا جز زیانهای اقتصادی و تحقیر سیاسی نتیجه دیگری به دنبال نداشت. استفاده از کارت پناهندگان نیز نتوانست در سیاست دولتهای اروپائی برای ورودش به اتحادیه اروپا تغییری ایجاد نماید. بحران اقتصادی شدیدتر و عمیقتر شد. درکنار همه اینها انتخابات شهرداریها و انجمن شهرها نشان دادکه افکار عمومی نیز بیشتر از وی رویگردان می شود. ماجراجوئی نظامی و تهدیدات جنگی برعلیه جنبش مردمی روژآوا از جمله تلاشهائی است برای پوشاندن این ناکامی ها و عقب انداختن نتایج محتومی که علیه حاکمیت اردوغان و حزب او به دنبال دارند.

دوم، تجربه مدیریت و اداره دموکراتیک این منطقه از سوریه به همت زنان ومردانی تصمیم گرفته بودندحاکم بر سرنوشت خویش باشند برای دولت ترکیه قابل تحمل نیست .آنها با جسارت  و جانبازی کم نظیری، نیروئی چون داعش را در هم شکسته بودند و مناطق آزاد شده را به کانونی نسبتا آرام برای مردم آن در مقایسه با بقیه مناطق ویران و نیمه ویران سوریه تبدیل کرده بودند. این تجربه و آوازه جهانی آن از آنجا که زنان و مردان کردستان سوریه درمرکز آن قرار داشتند همواره چون خاری در چشم اردوغان بود.

اما اگر امروز دولت آمریکا پشت جنبش روژآوا را خالی می کند و راه را برای ورود ارتش ترکیه به مناطق تحت کنترل این جنبش باز میکند به هیچ وجه رویدادی پیش بینی نشده و ابتدا به ساکن نیست. ما همواره گفته ایم که منافع دولت امریکا و منافع مردمی که برای آزادی و حاکم شدن برسرنوشت خویش می جنگند، نه در کردستان سوریه و نه هیچ جای دیگر دنیا یکسان نیست. اگر پای نیروئی مانند ارتش امریکا به هر دلیل به این منطقه باز شده است و نیازی مشترک، این دو نیرو را بطور اجتناب ناپذیری موقتا در یک جبهه قرار داده است ،توده های مردم را باید برای روبرو شدن باعواقب آتی چنین اتحاد عملی آشنا و آماده کرد. آشنا کردن یعنی ترویج مداوم این آگاهی که مردم دریابند که برای حفظ آنچه که به دست آمده است،تنها میتوانند به نیروی خود وحامیان آزادیخواه و مردم هم سرنوشت خود در منطقه و جهان متکی باشند و آمادگی یعنی بوجود آوردن شرایطی که مردم برای آنچه که به دست آورده اند، دلبسته باشند و با تمام توان برای حفظ آن به میدان بیایند. از اینرو در کنار خطراتی چون تبانی ترکیه و آمریکا بر علبه جنبش روژآوا، یکی از خطرات اساسی دیگر، ناکامی این جنبش در شکل دادن به یک ساختار سیاسی و اداری است که تداوم مشارکت مردم در اداره امور و تعیین سرنوشت سیاسی خود را فراهم نماید. در پیش گرفتن روشهای غیر دموکراتیک از بالای سر نهادهای منتخب مردم، محدود کردن آزدایهای سیاسی، مماشات کردن با فساد مالی و اداری، عدم تلاش برای بهبود شرایط زندکی اکثریت مردم و بطور کلی بیگانه شدن مردم با ساختار حکومت از جمله این خطرات است. بیگانه شدن مردم از قدرت حاکم، توان مقاومت در برابر مخاطرات خارجی را از آنها خواهد گرفت.

اکنون در شرایطی که سیاستهای آمریکا و ترکیه و متحدینشان دست آوردهای جنبش کردستان سوریه را تهدید می کند، در شرایطی که همه دولتهای منطقه و از آن جمله جمهوری اسلامی و رژیم بشاراسد در هماهنگی عملی باهم می خواهند نمایندگان این جنبش را حتی از مشارکت در تدوین قانون اساسی آینده سوریه در کنفرانس آتی در ژنو محروم کنند، در شرایطی که دولت ترکیه با بهانه ایجاد منطقه حائل به مردم این منطقه چنگ و دندان نشان می دهد، ضروری است که جنبش حمایت و پشتیبانی منطقه ایی و جهانی از جنبش عادلانه مردم در کردستان سوربه، با تمام توان تداوم یابد و تقویت گردد.

نوشته ضرورت پشتیبانی منطقه ای و جهانی از جنبش عادلانه مردم در کردستان سوریه اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.