جنبش کارگری- سوسیالیستی و آزادیخواهانه ما ، موظف است همزمان هم ضد فاشیسم جمهوری اسلامی و هم ضد بازماندگان خاندان پهلوی و مزدوران آنها متحدانه بمیدان بیاید!

جامعه سرکوب شده دست جمهوری اسلامی که، همین امریکا و غرب این ارتجاع سیاه را بر ما حاکم کردند، پیشتر دهه ها بود که زیر چکمه های خاندان پهلوی له شده بود!

در تاریخ سیاسی ایران،هر دو ارتجاع به مانند دو جنبش اصلی بورژوازی ( ملی شوینیست- اسلامی) در بعد سراسری زندگی یک قرن اخیر را برای مردم ایران به جهنم تبدیل کرده اند. بدون شکست قطعی دادن به این دو جنبش ضد آزادیخواهانه و ضد کارگری، جامعه ایران هرگز روی امنیت، رفاه،صلح ،آزادی و برابری را بر خود نخواهد دید!

تکلیف جامعه ایران با جمهوری اسلامی روشن است: سرنگونی انقلابی و فوری کلیت رژیم اسلامی با همه ارکانهای آن!

اما بدلیل ضعف نیروهای تا کنونی چپ و عدم هشیاری کافی فعالین جنبش کارگری و آزادی خواهی، و همچنین ماندگاری بیش از حد انتظار رژیم اسلامی، که به جریان مرده پهلوی امکان داد تا با صرف پولهای دزدیده شده دوره پهلوی جنایتکار و دها مزدور جعل ساز ‌استخدام کردن در تلویزیون ایران انترناشنال و منو تو و… ، و به مخاطب ناآگاه و از حقیقت بیخبر القا کردند که گویا آن زمان گل و بلبل بوده ،و به واسطه این رسانه ها و کمک اسرائیل فراموش کاری را مهندسی کردند تا جنایات بیشمار خاندان پهلوی و ساواک،از جانب بخشی از مردم،به ویژه نسل بعداز سال ۵۷ ممکن گردد.

وازجمله با دروغ و اشتباه معرفی کردن همین جریان مستبد و جنایتکاران تاریخ تحت عنوان“اپوزسیون”!! در حالی که این جنبش و جریان رضا پهلوی بخشی از نیروی دولتی بوده اند و هستند که مردم ایران با انقلاب و اردنکی بیرونشان کردن! لعنت بر آن نیروی اپوزسیونی که چنین فرقه فاشیستی را به مردم ایران به مثابه “اپوزسیون” شناساند!

هم اکنون علاوه بر جنایت‌های پی در پی جمهوری اسلامی علیه معترضین،این فرقه فاشیست پهلوی- ساواک به فاکتور بسیار منفی و بازدارنده ای بر سر راه جنبش اعتراضی کنونی و جنبش کارگری و سوسیالیستی تبدیل شده اند که باید با تمام قدرت رسوایشان کرد و شکستشان داد.

ما باید هم در بعد مبارزات سیاسی- اجتماعی و هم چنین در صورت لزوم در بعد مسلحانه واقدامات ملیتانت همزمان علیه جمهوری اسلامی و نیروی سرکوب آن و هم علیه دشمن دیرینه تر خود، بقایای نظام پهلوی وساوکی ها و لمپنسم آنها با قاطعیت عمل کنیم!

مرگ بر فاشیسم جمهوری اسلامی!

مرگ بر فاشیسم سلطنتی و بازماندگان دولت پهلوی ها!

زنده باد آزادی، برابری حکومت شواریی کارگران و زحمتکشان ایران

حزب سوسیالیست انقلابی ایران

۱۸ دی ۱۴۰۴

۹ – ۱- ۲۰۲۶

Iransocialist1917@gmil.com

نوشته اتحاد علیه فاشیسم جمهوری اسلامی! اتحاد علیه فاشیسم بازمانده از دوره پهلوی! اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

ما، جمعی از فعالان حقوق زنان کوردستان،ضمن محکوم کردن سرکوب معترصین به اوضاع نابسامان اقتصادی و اجتماعی کنونی،تأکید می‌کنیم که سیاست تنها زمانی مشروعیت دارد که در خدمت کرامت انسانی، عدالت و اراده آگاهانه شهروندان باشد. امروز جامعه با بحرانی جدی روبه‌روست: قدرت از گفت‌وگو و پاسخ‌گویی جدا شده و به جای اصلاح، مسیر اجبار، سرکوب و حتی کشتار شهروندان را در پیش گرفته است. آنچه کشور با آن مواجه است، پیش از هر چیز بحران نمایندگی و بحران خشونت حکومتی علیه مردم است؛ بحرانی که نشان‌دهنده ناتوانی حاکمیت در شنیدن و پاسخ‌دادن به صدای جامعه است.

فقر گسترده، گرانی افسارگسیخته و فرسایش معیشت، زندگی میلیون‌ها نفر را به وضعیت بقا تقلیل داده است. این بحران صرفاً اقتصادی نیست؛ بلکه محصول سیاست‌گذاری‌های ناعادلانه و تمرکز قدرتی است که صدای جامعه را حذف کرده است. حکومت در برابر مطالبات به حق مردم، به جای پاسخ‌گویی، با سرکوب و خشونت ایستاده است. ما با اراده و قدرت در برابر این  جنایات می‌ایستیم و تأکید می‌کنیم که برخورد امنیتی با مردم، نه‌تنها راه‌حل نیست، بلکه شکاف دولت–جامعه را عمیق‌تر کرده و چرخه‌ی بی‌اعتمادی و خشم را بازتولید می‌کند.

ما، به‌عنوان فعالان حقوق زنان، اعلام می‌کنیم  زنان همانگونه که  در جنبش «ژن، ژیان، آزادی»  با شجاعت در برابر سرکوب ایستادند  امروز نیز با همان اراده و قدرت در برابر این سیاست ایستاده‌ و تأکید می‌کنیم هیچ تحول دموکراتیک پایدار بدون مشارکت آزاد و برابر امکان‌پذیر نیست.  

ما همچنین بر این باوریم که جنبش‌ها و اعتراضات مردمی زمانی می‌توانند به دستاوردهای پایدار و واقعی منجر شوند که از فردمحوری فاصله بگیرند. مطالباتی که امروز از سوی مردم، زنان، کارگران، دانشجویان و دیگر اقشار جامعه مطرح می‌شود، مطالباتی جمعی، ساختاری و ریشه‌دار است و نه وابسته به یک فرد یا یک چهره خاص. بسنده کردن به شعارهای فردمحور، از جمله در حمایت از هر شخصیت سیاسی، نمی‌تواند پاسخگوی عمق و گستره این مطالبات باشد. تاریخ نشان داده است که هیچ فردی به تنهایی قادر نیست آزادی، عدالت و برابری را محقق کند. تنها با اتکا به آگاهی جمعی، سازمان‌یابی مردمی و مشارکت همگانی است که می‌توان به آینده‌ای آزاد، عادلانه و انسانی دست یافت.باور ما بر جامعه مدنی مستقل، تکثر سیاسی و انتخاب دموکراتیک است؛ آینده‌ای که در آن قدرت از اراده آزاد شهروندان برمی‌خیزد، نه از نوستالژی اقتدار ؛

ما به قدرت همبستگی و اراده جمعی باور داریم و می‌دانیم آینده‌ای که از دل ایستادگی مدنی و شجاعت شهروندان زاده شود، با هیچ سرکوبی خاموش نخواهد شد و هیچ حکومتی نمی‌تواند در برابر اراده‌ی آزاد مردمی که خونشان بر زمین ریخته شده، دوام بیاورد؛ سرنوشت آن تنها فروپاشی است . صدای عدالت، اگر از دل رنج و آگاهی برخیزد نه سرکوب‌پذیر است و نه فراموش شدنی.

این راه، راه مردم است؛ و ما آن را با مردم، برای مردم و تا تحقق آزادی، برابری و کرامت انسانی ادامه خواهیم داد.

فعالین حقوق زنان کردستان ۱۶ دی ماه ۱۴۰۴

نوشته بیانیه فعالان حقوق زنان کوردستان در پشتیبانی و حمایت از  مطالبه گری و اعتراضات  و محکوم کردن  کشتار و سرکوب  مردم اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه تهدیدها و فشار اقتصادی دولت امریکا به رهبری ترامپ — در قالب تحریم‌های کمرشکن اقتصادی، گروگان‌گیری کشتی‌های تجاری و مانورهای دیگر از جمله اعطای جایزه “صلح” نوبل به ماریا کوردینا ماچادو به بهانۀ ترویج آنچه در گفتمان سرمایه‌داری «حقوق دموکراتیک» خوانده می‌شود— نتوانست سلطه آمریکا را بر منابع نفتی و زیرزمینی عظیم ونزوئلا محقق کند، بازوی نظامی یانکی‌ها با کنار زدن پرده‌های «تمدن»، «حقوق بشر» و «دموکراسی» به میدان آمد.

نیروی نظامی ویژۀ آمریکا به دستور دونالد ترامپ با حمله عریان تروریسم دولتی به کاراکاس، رئیس‌جمهور ونزوئلا مادورو و همسرش را با همکاری نیروهای اجیر محلی ربودند.  بر اساس تصاویر پخش شده از رسانه‌ها، آن‌ها را به نیویارک منتقل کرده‌اند؛ و به دستور دادستان نیویارک به اتهام حمل سلاح غیرمجاز و رهبری کارتل مواد مخدرُ تحت پیگرد قرار خواهند گرفت.

تروریسم دولتی پدیده‌یی تازه برای کنترل منابع طبیعی و تداوم قدرت در نظام وارونه سرمایه‌داری نیست و نتیجۀ اقدامات غیرقابل پیش‌بینی فردی مانند ترامپ نیز نمی‌باشد. این پدیده، جوهر و بخشی از فلسفه وجودی نظام وارونه سرمایه‌داری است. ایالات متحده آمریکا و کشورهای به اصطلاح دموکرات و متمدن غرب، جنایات بی‌شماری را در کارنامه خود در کشورهای آمریکای لاتین، آسیا و آفریقا ثبت کرده‌اند.

ترور سلوانوس المپیو، رئیس‌جمهور توگو، پس از کاهش نفوذ فرانسه از منطقه پولی فرانک؛ قتل روبین اوم نیوبه، رهبر جنبش استقلال کامرون؛ و نیز قتل و انحلال جسد پاتریس لومومبا — یکی از مهم‌ترین و نمادین‌ترین رهبران ضداستعماری آفریقا — در تیزاب (اسید)، تنها نمونه‌هایی از حذف فیزیکی رهبرانی هستند که در مقابل منافع کشورهای سرمایه‌داری ایستادند.

آمریکا این تجاوز آشکار نظامی را با توجیه مبارزه علیه مواد مخدر و نجات مردم ونزوئلا از چنگال دیکتاتوری به خورد جهانیان می‌دهد؛ در حالی که خود با همکاری ناتو و متحدان غربی، از تروریست‌هایی چون نتانیاهو — که دستش به خون ده‌ها هزار کودک، زن و مرد فلسطینی در غزه‌ آلوده است — و نیز از احمد شرع در سوریه و حکومت طالبان در افغانستان حمایت می‌کند.

واقعیت این است که جنایت، ستم و تروریسم دولتی، شاخصه‌های انکارناپذیر نظام سرمایه هستند. تداوم این قلدرمآبی تنها به دلیل فقدان نیرویی بالفعل برابرایستای سیستم انسان‌ستیز سرمایه‌داری است. تضاد منافع اقتصادی کشورهای سرمایه‌داری و تلاش برای بازآرایی نظم نوین و سعی برای حفظ سلطۀ طبقاتی عامل اصلی جنگ‌هایی است که میلیون‌ها انسان در جهان قربانی آن شده‌اند و حتی موجودیت بشریت و کرۀ زمین را با خطر نابودی مواجه ساخته است. دلایل بی‌شمار و انکارناپذیری برای براندازی این نظام غیرانسانی وجود دارد. آنچه به بقای سرمایه‌داری می‌انجامد، عدم تلاش برای تحقق و عینیت بخشیدن به برنامه‌ها و افقی است که به دلیل عدم پیوند با نیروی عظیم طبقۀ کارگر، کماکان در حد شعار و بیان نارضایتی از وضعیت باقی مانده‌اند.

سازمان سوسیالیست های کارگری افغانستان یورش نظامیان آمریکا را تحت هر بهانه‌یی تروریسم عریان دولتی، قلدری و آدم ربایی خوانده و آن را شدیداً محکوم می‌کند. ما در همکاری با نیروهای برابری‌طلب، آزادی‌خواه و مترقی جهان، برای محو نظام سرمایه‌داری از هیچ تلاشی دریغ نخواهیم ورزید.

زنده باد همبسته‌گی جهانی طبقۀ کارگر!

زنده باد سوسیالیسم!

نابود باد سرمایه‌داری!

شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کارگری أفغانستان

1۴ جدی/دی 1404 ؛ 4 جنوری 2026

نوشته اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

این قاب، فراتر از یک عکس، سند تاریخی زنده و یک کد اخلاقی شکست‌خورده است که بر پیشانی نظام سرمایه‌داری معاصر حک شده است. تصویر کودک و لاشخور، مانیفست بصریِ دنیای کثیف و بی‌رحم است که در آن، کرامت انسانی قربانی سود بی‌انتها می‌شود.

اگرچه سال‌ها از انتشار آن می‌گذرد و آن کودک نحیف سرانجام در اثر مالاریا (نتیجه مستقیم فقر ساختاری و فقدان ابتدایی‌ترین بهداشت و درمان) جان باخت، اما این صحنه، هر روز و در اقصی نقاط جهان، در حال تکرار است.

کودک تجسم قربانیانِ آمارها و یک «مولپن» است که نه‌تنها با گرسنگی، بلکه با بیماری‌های قابل‌پیشگیری به پایان می‌رسد. لاشخور نماد نظامِ بی‌رحمِ بازار است که براساس سودآوری مطلق تنظیم شده و با خونسردی، در انتظار حذف ضعیف‌ترین‌ها می‌ماند.

این رنج، یک زنجیره ارزش جهانی را تشکیل داده که در آن، کار ارزان و زندگی‌های له شده، تضمین‌کننده سودهای بالاتر برای اقلیت است. هم‌سرنوشتیِ مولپن‌ها امروز در جغرافیای فقر ریشه دارد؛ از رنج کارگران در هند و پاکستان و بنگلادش، تا گرسنگی و بی‌سرپناهی در سریلانکا و مناطق قحطی‌زده آفریقا ادامه می‌یابد و تداوم پیدا می‌کند.

کولبران در کوهستان‌های کردستان و سوختبران در مناطق زابل و بلوچستان، همان مولپن‌های امروزند که با جان خود، ریسک‌های تجارت جهانی را به دوش می‌کشند.

این تراژدی جهانی مستقیماً به سود شکمباره‌های یک‌درصدی زالوصفت است. این اقلیت، با تحمیل بربریت اقتصادی، زندگی‌های لاکچری خود را بر شانه و از خون و عرقِ میلیون‌ها گرسنه بنا کرده‌اند. تضاد وقیحانه اینجاست: انباشت بی‌حد و حصر ثروت در دستان یک‌ درصد زالوصفت، مستقیماً نتیجه گرسنگی، بی‌خانمانی و مرگ تدریجی نود و نُه درصد دیگر است.

این قاب، بیدارباشی کوبنده است که اعلام می‌کند: مرگ آن کودک، نه قضا و قدر، بلکه یک «تصمیم سیاسی-اقتصادی» برای حفظ امتیازات طبقه یک‌درصد بوده و این جنایت هنوز هم در سراسر جهان در جریان است.

باید مبارزه‌ای متشکل را علیه فقر و شکاف طبقاتی در جغرافیای ایران سازماندهی و ریشه فقر و گرسنگی را با سرنگونی رژیم جنایت پیشه و آدمکش جمهوری اسلامی بخشکانیم.
بیداری وجدان‌های آگاه، مبارز و رادیکال، تنها راه برای در هم شکستن الگوریتم این نظام بی‌رحم در دنیای وارونه است.

علیه فقر و گرسنگی مبارزه می‌کنیم، تا انسانیت بر ماشین سرمایه پیروز شود.

کانال کولبران و سوختبران
شنبه، ٨ آذر ١٤٠٤
٢٩ نوامبر ٢٠٢٥

نوشته الگوریتم مرگ روزانه در دنیای وارونه! اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

امروز دوشنبه ۲ تیر ۱۴۰۴، در پی حمله هوایی جنگنده‌های اسرائیل به زندان اوین، بخش‌هایی از ساختمان‌های اداری، بهداری و دفتر انتظامی دادسرای زندان به‌شدت تخریب شد. بخشی از بند چهار فرو ریخته، شیشه‌ها شکسته، و به دلیل هجوم زندانیان به طبقه پایین برای نجات جان خود، تعدادی زخمی شده‌اند.
بهداری زندان عملاً نابود شده و هیچ امکانات اولیه‌ای برای درمان زخمی‌ها در بند وجود ندارد. مسئولان زندان از اعزام مجروحان به بیرون خودداری می‌کنند و عملاً زندانیان مجروح را بدون رسیدگی رها کرده‌اند.
در همین حال، نیروهای امنیتی و گارد زندان با حضور گسترده در داخل بندها، به‌جای کمک‌رسانی، فضا را به‌شدت امنیتی و سرکوبگرانه کرده‌اند. تهدید، ارعاب و فشار بر زندانیان به‌ویژه پس از وقوع حمله افزایش یافته است.
در بیرون زندان، اتوبان‌های منتهی به اوین مسدود شده و از رسیدن خانواده‌ها جلوگیری می‌شود. با این‌حال جمعی از خانواده‌ها با وجود خطر، مقابل زندان اوین تجمع کرده‌اند.
ما، زندانیانِ در محاصره و بی‌پناه، اعلام می‌کنیم:
نه در برابر بمباران جایی برای فرار داشتیم، نه در برابر جنایت سازمان‌یافته‌ای که سال‌هاست جان و کرامت ما را زیر چکمه نگه داشته است.
ما از مردم، خانواده‌ها و همه وجدان های بیدار می‌خواهیم:
سکوت نکنید.
برای نجات جان ما، همین حالا مقابل زندان اوین تجمع کنید.
ما زخمی هستیم، تهدید شده‌ایم، و هر لحظه ممکن است جان‌مان را از دست بدهیم.

جمعی از زندانیان زندان اوین
۲ تیر ۱۴۰۴

نوشته بیانیه فوری جمعی از زندانیان زندان اوین اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

جنگ ارتجاعی دولت کودک کش اسراییل و رژیم جنایتکار ایران بایست به اسرع وقت متوقف گردد

در شرایطی که جهان زیر فشار بحران‌های عمیق اقتصادی، زیست‌محیطی و سیاسیِ برخاسته از ساختار پوسیدۀ سرمایه‌داری جهانی به‌سر می‌برد، بشریت شاهد یکی از ویران‌گرترین جلوه‌های این بحران است؛ جنگ ارتجاعی و جنایت‌کارانه میان دولت فاشیستی اسرائیل و جمهوری اسلامی ایران نه جنگی برای آزادی است و نه تلاشی در راستای رهایی مردمان منطقه از فلاکت اقتصادی و ادبار گستردۀ اجتماعی. برعکس، این جنگ دو دولت ارتجاعی، بازتابی از منافع استراتژیک نیروهای ارتجاعی و امپریالیستی است که در متن افول موقعیت جهانی امپریالیسم آمریکا و بحران و بی‌ثباتی نظم سرمایه‌داری جهانی به‌وجود آمده است. در واقع، این جنگ، صحنۀ بازتعریف منافع قدرت‌های هژمون‌ جهانی و منطقه ‌یی؛ و تلاشی است برای جلوگیری از شکل‌گیری آنچه که جهان چندقطبی خوانده می‌شود، امری که خود تهدیدی برای تداوم سلطۀ بلامنازع قدرت‌های غربی در رأس ایالات متحدۀ آمریکا به شمار می‌رود.

هر دو طرف این درگیری – چه رژیم فاشیستی اسرائیل با پشتیبانی قدرت‌های غربی در رأس آمریکا و چه جمهوری اسلامی سرمایه‌ در ایران با تمام جنایاتش علیه مردم خود – نیروهایی ضدانسانی و ارتجاعی هستند که بقای خود را در جنگ، سرکوب، و گسترش ناامنی می‌جویند. در این میان، بازنده‌گان واقعی نه دولت‌ها، بلکه کارگران، زنان، فرودستان، و مردم بی‌دفاع‌اند؛ آنانی که زیر بمباران، تحریم، فقر و سرکوب جان می‌بازند و از هستی ساقط می‌گردند.   

بحران و افول قدرت اقتصادی آمریکا و اروپا، ظهور غول اقتصادی چین در شرق، عروج مجدد روسیه در صحنۀ بین‌المللی و در رقابت با آمریکا و شرکای غربی آن، جهان را به پرتگاه هولناک و خطرناکی دارد سوق می‌دهد. جنگ های نیابتی اوکراین و روسیه، سلاخی دسته جمعی کودکان، زنان و مردان در غزه، لبنان، سوریه، سودان و اینک بمباردمان مردم در ایران و اسرائیل، بیان روشنی از سیر تحولاتی است که سرمایۀ جهانی و قدرت های هژمون امپریالیستی برای استمرار قدرت و سلطه‌گری شان زنده‌گی انسانها و طبیعت را به نابودی بکشانند.

درگیری های نظامی با استفاده از سلاح کشتار جمعی که میزان تخریب و وسعت کشتار انسان‌ها کیفیت آن‌ها را محک می‌زند، محدود به وارد آوردن ضربات مرگبار بر تأسیسات نظامی و نظامیان دو طرف جنگ نمی‌گردد. بلکه بورژوازی و قدرت‌های حاکمه انسان‌های بی‌گناهی از جمله کارگران و مردم محروم که خواست و مطالبۀ اکثریت شان داشتن امکاناتی برای انسانی زیستن و رفاه است، جنگ نمی‌خواهند، زراد خانه و سلاح اتمی نمی‌خواهند را با هویت های ثانوی ایرانی، اسرائیلی، فلسطنی، روسی، اوکرایینی، مسلمان و یهود… تقسیم و تفکیک نموده و برای تأمین منافع استراتژیک خود در تقابل هم قرار می‌دهند و قربانی می‌گردانند؛ اگر هم زنده بمانند علاوه بر تأمین هزینه های سرسام‌آور زنده‌گی، هزینۀ تعمیر مجدد ماشین جنگی و بازسازی، با توجیه عشق به “میهن” هم بر عهدۀ آن‌ها گذاشته می‌شود.

تنها بازندهٔ واقعی جنگ جاری میان رژیم فاشیستی اسرائیل و جمهوری اسلامی سرمایه در ایران طبقهٔ کارگر، زحمتکشان و محرومان دو سوی خط مقدم و کل جهان است. بنابراین طبقۀ کارگر جهانی و تمامی نیروهای آزادی‌خواه، مترقی و ضدجنگ باید با صدای رسا این بربریت سازمان‌یافته را محکوم کنند. باید علیه این جنگ ارتجاعی و ویرانگر برخیزیم که پیش از هرچیز مدنیت و انسانیت را نشانه گرفته است؛ جنگی که ادامۀ منطق سود، سلطه و رقابت در دل نظام سرمایه‌داری جهانی است.

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ به‌شدت ارتجاعی میان فاشیست های کودک کُش اسرائیل و نظام سرکوبگر، ضدآزادی، ضدشادی و ضدزن رژیم اسلامی ایران را شدیداً محکوم کرده و خواهان توقف سریع آن می‌باشد. انسان های ساکن در ایران و اسرائیل حق دارند به دور از وحشت جنگ زنده‌گی نموده و نبایست برای استمرار قدرت دژخیمان حاکم در هر دو جغرافیا قربانی گردند. صلح واقعی تنها با عبور از فاشیسم حاکم بر اسرائیل، به زیر کشیدن رژیم اسلامی سرمایه از طریق انقلاب در ایران و نابودی سرمایه‌داری که جنگ افروزی بخشی از فلسفۀ وجودی اش می‌باشد، ممکن است.

زنده باد همبسته‌گی جهانی طبقۀ کارگر و مردم آزادی‌خواه و برابری طلب!

نه به جنگ و کشتار!

زنده باد سوسیالیسم!

کارگران و مردم آزادی‌خواه جهان علیه بربریت سرمایه‌داری متحد شوید!

شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

26 جوزا خرداد 1404؛ 16 جون 2025

نوشته اعلامیه‌ در محکومیت جنگ ارتجاعی دولت فاشیستی اسرائیل و جمهوری جنایت‌پیشۀ اسلامی ایران اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

در اول ماه می، روز جهانی کارگر، ما نه فقط برای حقوق معوقه، دستمزدهای ناعادلانه یا امنیت شغلی فریاد برمی‌آوریم، بلکه علیۀ تمامی آنچه جهان امروز را در چنگال ظلم و ستم گرفتار کرده است، به میدان آمده و ایستاده‌ایم.

ما کارگران، امروز در جهانی زنده‌گی می‌کنیم که از یک‌سو در آن میلیون‌ها کودک به جای مکتب، پشت چرخ خیاطی، پشت داربست قالین، درون معدن یا خیابان‌ها مشغول کاراند؛ و از سوی دیگر، میلیاردرها و صاحبان صنایع و سرمایه، این اقلیت مفت‌خوار، در کاخ‌های مجلل و مرمرین ‌شان لمیده و بر ما حکم می‌رانند.

در جهانی زنده‌گی می‌کنیم که صدای ناقوس مرگبار جنگ‌ها، از اوکراین تا سودان، از یمن تا فلسطین، گوش‌ها را کر کرده است؛ جایی که بمب‌های ارتش دولت فاشیستی اسرائیل در حمایت و همراهی سرمایۀ‌ امپریالیستی امریکا و قدرت‌طلبی و هژمونی آن، بر سر مردم بی‌دفاع در غزه فرو می‌ریزد و کودکان و زنانی که هیچ نقش و سهمی در راه افتادن این بربریت ندارند، در خون خود می‌غلتند و هستی و زنده‌گی شان نابود می‌شود.

در جهانی که زنان زیر سلطۀ آپارتاید جنسیتی، به‌ویژه در افغانستانِ تحت حاکمیت امارت اسلامی سرمایه، از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی شان محروم‌اند، و نظام سرمایه‌داری با فاشیسم مذهبی پیوند خورده است، ما کارگران و فعالان سوسیالیست باید دوشادوش بشریت برابری‌طلب و پیش‌رو جهان علیۀ این هیولای دو سر که مرگ و نکبت و سیاه روزی و فلاکت ره آورد آن است، بایستیم.

رشد نیروهای به شدت فاشیستی، گسترش ارتجاع مذهبی، عادی سازی ملیتاریسم در سطح جهان، سرکوب اندیشه، تخریب بی‌وقفۀ طبیعت، نه پدیده های اتفاقی که ثمرۀ ناگزیر و ضروری نظام مسلط بر جهان است، نظامی که جهانی سازی و پیشرفت اش در حقیقت چیزی جز بُت‌واره پرستی سرمایه نیست. این نظام منافع خود را بر هستی انسانی و بقای نوع بشر مقدم می‌داند.

رقابت دوقطب سرمایه چه بلوک غرب و چه جنوب جهانی یی تازه قدرت گرفته، تنها بازآفرینی دیگری از تضاد درون‌زاد سرمایه‌داری است. نزاعی که نه برای رهایی بشر، بل برای تَمَلُک بر ابزار سلطه و بازتعریف هژمونی طبقۀ مسلط انجام می‌پذیرد. نتیجه و برایند این جدال نه صلح و رفاه که جنگ های نیابتی، فقری فراگیر، آواره‌گی و نتیجتاً ویرانی کُل طبیعت است. جهانی که هر روز متأسفانه بیش از پیش به ورطۀ نابودی و تباهی سوق داده می‌شود. 

امروز ما به‌عنوان طبقۀ کارگر جهانی، باید با صدای رسا فریاد بزنیم: دیگر بس است!

ما خواهان جهانی بدون استثمار، بدون جنگ، بدون فقر، بدون نژادپرستی و بدون ستم جنسیتی هستیم.
ما خواهان پایان دادن به کُشتار و آپارتاید در فلسطین، پایان دادن به سلطۀ امارت اسلامی طالبان، جمهوری اسلامی سرمایه در ایران و پایان دادن به آپارتاید اسلامی، کار کودک و برده‌داری مدرن و پایان دادن به نظام کارمزدی هستیم.

ما خواهان دنیایی هستیم که در آن، از برده‌گی مزدی و استثمار و بی‌حقوقی خبری نیست و انسان‌ها به جای رقابت برای بقا، در همبسته‌گی، رفاه، آزادی و هم‌سرنوشتی برای زنده‌گی درخور و شایستۀ بشر، به‌پیش می‌روند.  تحقق این امر، در هر گوشۀ این جهان، اما در گرو همبسته‌گی طبقاتی، سازمان‌یابی و تحزب طبقۀ کارگر و جنبش سوسیالیستی آن است.

زنده باد طبقه کارگر جهانی!
مرگ بر سرمایه‌داری جهانی!
زنده باد همبستگی انترناسیونالیستی!

زنده باد سوسیالیسم!

شورای مرکزی سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

نوشته جهانی دیگر ممکن است، اگر کارگران متشکل و متحد شوند! اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

کانال کولبران و سوختبران” 

کولبران، سوختبران و کارگران زحمتکش!

در آستانه اول ماه مه، روز همبستگی انترناسیونالیستی کارگران جهان، ما در ایران همچنان زیر سلطه رژیم قاتلان و جنایتکاران اسلامی، در گرداب استثمار و سرکوب وحشیانه دست و پا می‌زنیم.

این جلادان حاکم برای حفظ بقای ننگین خود، نه تنها ثروت‌های جامعه را چپاول کرده‌اند، بلکه با گلوله و شکنجه پاسخ ابتدایی‌ترین فریادهای عدالت‌خواهانه ما کارگران را می‌دهند.

طبقه کارگر ایران، به ویژه شما کولبران و سوختبران، در خط مقدم قربانیان این رژیم جنایتکار قرار دارید.

خون‌های به ناحق ریخته شده‌ی شما، سندی آشکار از جنایت رژیم اسلامی  است و ماهیت این حاکمان قاتل و ضد انسانی را برای ما به نمایش گذاشته است. فقر و فلاکت تحمیلی، مرگ در راه بدست آوردن لقمه‌ای نان و گلوله‌های مزدورانشان، سرنوشت هر روزه شماست.

اما تا کی باید این وضعیت اسفناک را تحمل کرد؟

تا کی باید شاهد جان باختن عزیزانمان باشیم؟

تا کی فرزندان دزدان و مافیای قدرت در ناز و نعمت غوطه ور باشند و فرزندان ما کارگران و زحمتکشان در فقر و گرسنگی بسوزند؟

تا کی آنها با پول‌های دزدی‌شده بهترین امکانات زندگی را داشته باشند و ما برای ابتدایی‌ترین حقوق خود بجنگیم؟

تا کی آنها بر کرسی چپاول و قدرت جولان دهند و ما برای یک لقمه نان جان بکنیم و جانمان را بگیرند؟

بیش از دو سال از انقلاب شکوهمند ژینا می‌گذرد و شعله‌های مبارزه برای آزادی و برابری همچنان فروزان است. اعتصابات و اعتراضات پیگیر کارگران در سراسر ایران، نمایانگر عزم راسخ ما برای سرنگونی این رژیم پوسیده و برپایی جامعه‌ای آزاد و عادلانه است. انقلاب زن، زندگی، آزادی، فریاد رهایی طبقه کارگر و همه ستمدیدگان از یوغ بردگی و استثمار مزدی و برای سرنگونی قاتلان حاکم است.

اکنون، زمان آن فرا رسیده است که کولبران و سوختبران، با درک عمیق از منافع طبقاتی خود، در اتحادی محکم و خلل‌ناپذیر با دیگر کارگران و زحمتکشان، صفوف مبارزه را متحد کنند. ما باید با ایجاد پایگاه‌های اعتراضی گسترده، علیه فقر و گرسنگی سازمان‌یافته، علیه بی‌حقوقی و ستم سیستماتیک این جنایتکاران، به پا خیزیم و حقوق اساسی خود را با قدرت مطالبه کنیم.

خون‌های سرخ کولبران و سوختبران هرگز فراموش نخواهد شد! ما خواستار محاکمه‌ی بی‌قید و شرط تمام آمران و عاملان جنایات این رژیم هستیم.

ما برای بنای یک جامعه‌ای آزاد و برابر، برای جامعه‌ای سوسیالیستی و عاری از هرگونه استثمار و تبعیض، برای فردای پس از سرنگونی این حکومت خون‌خوار، متحد و با اراده‌ای پولادین به مبارزه ادامه خواهیم داد.

زنده باد اتحاد مبارزاتی طبقه کارگر، کولبران و سوختبران!

مرگ بر رژیم قاتلان و جنایتکاران اسلامی!

زنده باد آزادی، برابری و انقلاب کارگری!

نوشته روز جهانی کارگر، خروش طبقه به زنجیر کشیده‌ در راه است! اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

برای یک جامعه شورایی- سوسیالیستی!

فرا رسیدن روز جهانی طبقه کارگر را به طبقه کارگر و مبارزین راه آزادی و برابری تبریک و شادباش میگوئیم!.در  روز جهانی کارگران، پرچم انقلابی ضد کاپیتالیستی مارکس را علیه نظام سرمایه داری، بیش از پیش، زنده تر و بر افراشته تر نموده، و با قدرت اجتماعی و طبقاتی مان آنرا به مثابه تنها راه نجات کارگری و کل جامعه قرار خواهیم داد!. در اول مه ی، یکبار دیگر تعهد خود را برای پایان دادن به جهان ضد انسانی کار بردگی مزدی سرمایه داری، تحقق یک جامعه آزاد، برابر، مرفه، و بدون نیاز به فروش اجباری نیروی کار و تصاحب مالکیت بر ابزار تولید و ثروت جامعه،  و مبرمیت فوری محقق کردن یک  نظام شورایی و سوسیالیستی پای خواهیم فشرد!

نظام حاکم سرمايه دارى، در پوشش “دمکراسی“، ملیگرای“،“حقوق بشری“،“مذهبی“، فاشیستی و راسیستی، و غیره مسبب و عامل بقاء کليه مصائب گريبانگير انسان امروز است. فقر و محروميت، تبعيض و نابرابرى، اختناق و سرکوب سياسى، جهل و خرافه و عقب ماندگى فرهنگى، بيکارى، بى مسکنى، ناامنى اقتصادى و سياسى، فساد و جنايت همه و همه محصولات گريزناپذير اين نظامند. سخنگويان بورژوازى در انکار اين حقيقت، خاطر نشان ميکنند که اين مصائب را سرمايه دارى ابداع نکرده است، که همه اينها مقدم بر سرمايه دارى وجود داشته اند، که استثمار و تصاحب دسترنج توليد کنندگان، استبداد، تبعيض،ستمکشى زن، جهل و خرافه و مذهب و فحشاء کمابيش به قدمت خود جامعه بشرى اند. اما آنچه که در اين ميان پرده پوشى ميشود اين واقعيت است که اولا، همه اين مصائب و محروميت ها در اين جامعه محتوا و معناى جديدى متناسب با نيازهاى جهان سرمايه دارى يافته اند و هر روز از نو در متن سرمايه دارى مدرن امروز، به عنوان اجزاء لايتجزاى اين نظام، باز توليد ميشوند. منشاء فقر و گرسنگى، بيکارى و بى مسکنى و ناامنى اقتصادى و این همه جنگ و ویرانی و آوارگی در قرن حاضر و جهان امروز نظام استثمارگر سرمایه داری در  این دوره است. استبدادها و ديکتاتورى هاى خونين، مردم کشى ها و سرکوب و غیره ،حکمت خود را از نيازها و ملزومات نظام حاکم بر جهان امروز ميگيرد و به منافع مادی و ویرانگر در همين جهان خدمت ميکند. فاصله فاحش طبقاتی و مرگ و میر میلیونی بخاطر گرسنگی، فرودستى زن امروز در  پهنه جهان، محصول اقتصاد و اخلاقيات قرون وسطى نيست، محصول نظام اقتصادى و اجتماعى و ارزش هاى اخلاقى جامعه امروزی است.  روز جهانی کارگران، روز اعتراض جهانی به کلیه  مصائبی است که سرمایه داری علیه سعادت،امنیت، رفاه و آزادی شهروندان و آرمانهای انسانی کنونی آنها تحمیل کرده است. سرمایه داران میخواهند واقعیت جنایتکارانه بودن نظام طبقاتی و نظام مزدی مملو از استثمار و جنایت و جنگ و تحقیر و بردگی، و مرگ و میر هر روزه میلیونها انسانی که حتی به خاطر محروم بودن از لقمه ی نان و مقداری دارو و مسکن جانشان را از دست میدهند، به فراموشی کامل سپرده شوند!.

گفتیم که نظام حاکم کاپیتالیستی با حربه های ضد انسانی ملیگرایی و اسلامی و دینی و یا دمکراسی حاکمیت ظالمانه خود  را بر جهان امروز اعمال کرده و میکنند!.  نظام سرمایه داری و سیستم فاشیسم ملی ترامپ و پوتین و ناتو، و همچنین جاهلان مذهبی-سرمایه داری مانند رژیم اسلامی و خامنه ای و طالبان، دولتهای نتانیاهو واردوغان و دست پروردهای “نیابتی” آنان از نوع حماس و حزب الهی، داعش، طالبان و جولانی … تنها گوشه های از چهره کریه و عریان مبتنی بر توحش بربریت سرمایه داری دوره کنونی را بر ملا میکند. که همواره در قالبهای مردم فریب ملی، مذهبی، راسیستی، قومی و غیره به جامعه اعمال و تحمیل میشود ، و اما در پشت این نوع اراجیف “روبنائی” دروغین، جنگ واقعی تر”زیربنائی”در جریان هست بر سر تصاحب هر چه بیشتر ثروت و سود و سرمایه و مالکیت بر ابزار تولید توسط اقلیتی انگل سرمایه دار و محروم تر کردن بیش از پیش اکثریت شهروندان کارگر و زحمکتش رنجدیده از آنچه که خود همواره تولید کرده و میکنند، نهفته است. ریشه این همه مصائب و جنگ و جنون و وحشگیری در ضدیت آشکار منافع سرمایه دارن با کارگران و زحمتکشانی،که تولید کننده همه ی ثروت و سامان جامعه بشری میباشند، نهفته است. از اینرو تا نظام سرمایه داری هست، آزادی و برابری و رفاه واقعی اکثریت شهروندان، و رفع تبعیض و نابرابری برحسب “ملی” مذهبی”، جنسیتی و طبقاتی در هیچ گوشه ای از جهان امروز  محقق نخواهد گردید!

در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی و بورژوازی ایران، و کلیه شاخه های مختلف حامی سرمایه داری در پوزسیون و اپوزسیون، نه تنها شاهد انعکاس هر روزه چهره کریه و ضد انسانی نظام سرمایه داری جهانی در عملکرد و سیاست آنان هستیم، که در بستر حاکمیت سرمایه داری “ورژن ایرانی” با یک رژیم قرون وسطی به غایت استثمارگر، ضد کارگر، ضد زن، بیرحم و قاتل، ضد آزادی، سلاخی کننده و شلاق زن و آدمکش نیز مواجه هستیم. بورژوازیی که زن را در ردیف انسان قرار نمیدهد، آزادی کش و آدم کش است و به طبقه کارگر عامدانه هر سال ٥-٦ برابر دستمزدهای زیر خط فقر را با زورگویی و بدون حق اولیه تشکل یابی، تحزب، اعتصاب و اعتراض، تحمیل میکند. سرنگونی و نابودی فوری چنین نظامی نه تنها یک وظیفه فوری کارگری و سوسیالیستی میباشد، که باید امر هر انسان و نیروی آزادیخواهی نیز باشد!.

برعکس ادعاهایی پوچ غیر انقلابی-پوپولیستی و بورژوازی در صفوف پوزسیون و اپوزسیون، هرگز نمیتوان با زبان خوش و یا صرفا از راه”اعتراض خیابانی”،”خشونت پرهیز”،”مبارزه مدنی”،”رفراندوم”و غیره چنین نظام وحشی سرمایه داری اسلامی تا دندان مسلح و تروریست را از سر راه برداشت. باید به این واقعیت ساده پی برد که کارگر و سوسیالیسم و کمونیسم امروز تنها با قهرانقلابی  و قدرت  متحزب و متشکل و سازمانیافته طبقاتی قادر به سرنگونی کلیت این نظام و جمع کردن بساط جهل و جنایت سرمایه داری ایران خواهد بود. با چشمان باز باید به حقایق و کمبودهای تلخ جنبشمان بنگریم و از آن درس بگیریم. باید بیش از هر زمانی هیاهوی پوچ پوپولیستی”همگانی”،”خلقی”، “مردم”ی گرایانه و دنباله روانه ی چپ بورژوا- پوپولیست و ناسیونالیست و رفرمیست را در خاک دفن نمائیم چونکه این سنتها به انداز خود بورژوازی و جمهوری اسلامی مانع سر راه پیشروی جنبش طبقاتی و سوسیالیستی و دستیابی به آزادی و برابری هستند!.

در دوره کنونی، سال ١٤٠٤، چنانچه بر بستر تحولات سیاسی جاری تناسب قوای نسبتا مساعد بدست آمده نتوانیم پرچم کارگری-شورایی و سوسیالیستی خود را به آلترناتیو پیروزی بر جمهوی اسلامی تبدیل نمائیم و جامعه را حول آن قطبی نکنیم شکست خواهیم خورد. به این اعتبار سال ١٤٠٤ میتواند سال بسیار سرنوشت سازی برای طبقه کارگر و مردم آزادیخواه و مبارز باشد!. جنبش ما، از یکسو از جانب یک دولت تمام عیار ضد کارگری بورژوا-اسلامی حاکم دارد سرکوب میشود و از سویی دیگر از جانب بازماندگان بورژوا-شونیست-سلطنت طلب با پیوستن بخشهای از خود رژیم به آنان، که پول و میدیای مورد حمایت دولتهای غربی را هم در خارج دارند، در کنار جناح دوم بورژوازی اپوزسیون با اسم “اتحاد جمهوری خواهان”،”خشونت پرهیز”و ملیگرا”، که در دوره”امام”،در قدرت گیری فاشیسم جمهوی اسلامی نقش ضد انقلابی و مخربی ایفا کردند، باید جدی گرفته شوند، که همه آنان، در همراهی با بخشی از جمهوری اسلامی، درصدد “باز پس گرفتن ایران” ارتجاعی شان هستند!، این بخش از دشمنان کارگران نیز به درجه ای توانسته اند در جنبش ما نقش مخرب داشته باشند. اما، ما میتوانیم و باید بورژوازی ایران را در پوزسیون و اپوزسیون شکست دهیم!

با در نظر گرفتن شرایط نسبتا مساعدتر جاری، از جمله شکست رژیم در مقابل پوشش اجباری زنان، گسترش مبارزه علیه فقر و گرانی روز افزون، گسترش مبارزات کارگری و بازنشستگان، شکست فاحش رژیم در نمایش “انتخابات”ی سال گذشته، که بنا به آمار خودشان ٩٢ درصد مردم با نظام مخالف هستند، و  شکست گسترده در محور “شیعه و مقاومتی”های رژیم، تسلیم فاحش در مقابل مذاکره با ترامپ و غیره، دال بر ضعف و سردرگمی و شکست جمهوری اسلامی هست، که طبقه کارگر ایران در صورت تامین هژمونی سیاسی-مطالباتی روشن تر و تامین اتحاد و همبستگی  میلیونی-طبقاتی به مراتب ضد کاپیتالیستی تر و ضد کلیت جمهوری اسلامی تر بودن، بدون تردید میتواند نقش تاریخی خود را  بیش از پیش در سال ١٤٠٤ ایفا نماید. اول مه امسال، و فعالین سوسیالیست و پیشرو آن، میتواند شروع کننده یک جنبش گسترده و متحد در بعد میلیونی و امیدبخش باشند در سراسر ایران و در سال جاری!

در گام نخست ضروری است در روز جهانی  کارگران حول این مطالبات متحد شویم:

افزایش فوری حداقل دستمزد سال ١٤٠٤به ٣٥-٤٠ میلیون تومان و تلاش متحد کارگری به منظور لغو تصمیم دولت و شورایعالی کار!،”نپرداختن دستمزد به موقع کارگر جنایت قابل پیگرد است!، “اخراج کارگران ممنوع!”، “بیمه بیکاری برای همه افراد بیکار و آماده بکار”، “دستمزد برابر در ازای کار برابر زنان و مردان”،” پایان دادن به تبعیض و رفتار غیر انسانی با کارگران مهاجر”،”آزادی زندانیان سیاسی و کارگران و معلمان بازداشت شده”، “توقف فضای سرکوب و امنیتی در مراکز کار و سراسر کشور”، “برخورداری ازحق بدون قید و شرط تشکل و اعتصاب و تحزب برای کارگران و  جامعه”،” شرم آور اعلام کردن کار کودکان” افزایس فوری حقوق باز نشستگان” “تعطیلی رسمی روز جهانی کارگر”، مردود اعلام کردن ‌”هفته ضد کارگری دولتی”، “پایان دادن به هر نوع پوشش اسلامی و حجاب اجباری”، “لغو مجازات شنیع اعدام”،  لغو جدا سازی های جنسیتی در همه جا و مطالبه برابری کامل زن و مرد، و ..  اتحاد حول جنبش مطالباتی: آزادی، برابری، رفاه همگانی و علیه فقر! ، همچنین در این اول مه ی بسیار مهم است به سیاست فضا سازی جنگی جمهوری اسلامی و دولت ترامپ و نتانیاهو به روشنی نه بگوئیم و آنان را محکوم کنیم!، هم کشمکش و هم آشتی این جنایتکاران علیه ما کارگران است!،آنها جنایتکار و قاتل و دشمنان طبقاتی ما هستند!،نه به سرمایه داری چه در ایران چه در امریکا”،  ضرورت اعلام مخالفت با سیاست اپوزسیون راست ملی-مذهبی و طرفداران حمله نظامی و حامیان اعمال تحریم اقتصادی علیه جامعه ایران”

از این مجرا ما همواره در جستجوی متحد تر شدن  و انقلابی تر عمل کردن برای کسب پیروزی  و به خاک مالیدن پوزه حاکمیت سرمایه داری و نظام اسلامی ایران هستیم! طرح این مطالبات نه به منظور توقف در ایستگاه رفرمیستها و سندیکالیستها و بازی در میدان چنین سنتهای سازشکار و دولتی، نه حتی به منظور صرف”رادیکال”طرح نمودن روی صفحات کاغذ!. بر عکس، با هدف سازماندهی در میدان سخت مبارزه طبقاتی و به هدف تدارک انقلاب کارگری و رسیدن به یک حکومت شورایی و سوسیالیستی بدون توقف باید تداوم پیدا کند.

امسال همچنین در ایران  در حالی به پیشواز اول ماه مه ی میرویم که کارگران در سایه ی ج. ا در بدترین شرایط زندگی خود قرار دارند. بیکاری و گرانی مواد اولیه زندگی و خوراگی و بی ارزشی پول ایران بیداد می کند، تورم در اوج است، بنگاه های تولیدی یکی پس از دیگری ورشکسته و تعطیل می شوند. ایران به کشتارگاه کارگران تبدیل شده است، هر ماه حداقل شاهد  مرگ ٢٠٠ کارگر هستیم، و اخیرا دوباره خبر مرگ  کارگران در معدن جواهر ذغال دامغان و مهاباد  و اقض نقاط ایران. در سال های اخیر کارگران و زنان و مردم آزدیخواه ایران از هر فرصتی برای ابراز مخالفت و بیزاری علیه حکومت ج.اسلامی استفاده کرده اند. اکثریت قریب به اتفاق مردم با داشتن در آمدهای ناچیز با مشکلات اقتصادی مواجه هستند. اکثرا توان تامین نیازهای اولیه مانند مسکن، غذا، بهداشت و آموزش را ندارند. اما متاسفانه هنوز این پتانسیل عظیم کارگری و توده ای آنطوریکه شایسته است به میدان نیامده است!. ج.ا.و سیاستهای اقتصادی و سیاسی و اجتماعی اش عامل فقر و گرسنگی و فساد و  خرافه پرستی و اعتیاد و بیکاری و تعمیق شکافهای بیشتر طبقاتی در کشور است، و باید توسط خود طبقه کارگر و زحمتکشان ایران سرنگون گردد!

حزب سوسیالیست انقلابی ایران یکبار دیگر فرارسیدن روز جهانی کارگر را تبریک گفته! و از همه کارگران و زحمتکشان  و محرومان و هر آ‌ن که تحت ستم قرار دارد میخواهد تا برای رهایی از این همه جنایت و ستم و استثمار وحشیانه،که عامل و بانی مستقیم آن جمهوری جنایتکار سرمایه داران اسلامی ایران میباشد، متحد شویم تا با استقرار  حکومت شوراهای کارگری و زحمتکشان بر آمده از اکثریت مردم سرکوب شده کارگران و آزادیخواهان، به عمر ننگین این رژیم جانی پایان دهیم، و جامعه ی کاملا آزاد، برابر و مرفه برای اولین بار در تاریخ ایران  برای همگان متحقق کنیم!

حزب سوسیالیست انقلابی ایران، طبقه کارگر ایران و صف مبارزین راه آزادی وسوسیالیسم را فرامیخواند تا متحد و یکپارچه به استقبال تدارک و برگزاری  اول مه ی با شکوه در مراکز کارگری و میادین شهرهای ایران برویم!،همه مردم مبارز و آزادیخواه را فرامیخوانیم در برنامه های روز  کارگران در ١١اردیبهشت شرکت فعال داشته و این جنبش و روند سرنوشت  برای حال و آینده یک ایران آزاد و برابر و مرفه را بیش از پیش تقویت نمایند!.

زنده باد اول مه ی، روز جهانی کارگران!

مرگ بر نظام سرمایه داری! مرگ بر جمهوری اسلامی!

زنده باد حکومت شورایی کارگران و زحمتکشان!

زنده باد سوسیالیسم!

حزب سوسیالیست انقلابی ایران

٢٨ فروردین  ١٤٠٤

١٧ آوریل ٢٠٢٥

نوشته علیه نظام سرمایه داری و جمهوری اسلامی اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.

ما پرستاران ،علیه تبعیض و نابرابری، علیه بهره کشی، علیه ساختار ضد زن ،علیه حجاب که مغایر با شرایط حرفه ای شغل  ما می باشد، هستیم.

زنان که اکثریت نیروی کار عرصه بهداشت و درمانی را تشکیل میدهند، ضمن به دوش کشیدن همه نابرابری های اجتماعی و حقوقی با تبعیضات آشکار در محیط کار و شغل خود مواجه هستند. مافیای قدرت با شکاف جنسیتی، از تمام نیروی کار بیشترین سود جویی را از گرده ما بهره می برد.

ما پرستاران و کادر درمان با شعار زن زندگی آزادی همراه هستیم و مطالبات شغلی معیشتی  ما که مصداق “زندگی”است از ما سلب شده است.

هشت مارس که روز پیروزی زنان کارگر برای بدست اوردن حقوق برابر بوده است برای ما نیز سرمشق مبارزه میباشد و روش های سرکوب و تهدید و اخراج نمیتواند ما را از دستیابی به مطالبات برحق مان باز دارد.

“شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران” ضمن شادباش روز جهانی زن ،از همه تشکلهای اجتماعی و از همه  زنان و مردان مبارز میخواهیم بیش از پیش از مبارزات معیشتی شغلی ما پرستاران و کادر درمان حمایت کنند.

معیشت پرستار ،سلامتی بیمار

نه به حجاب اجباری

نه  به اپارتاید جنسی

نه  زندان و سرکوب

معیشت منزلت سلامت

شورای هماهنگی اعتراضات پرستاران

اسفند ۱۴۰۳

برای تغییر فردا امروز متحد شویم!

معیشت پرستار، سلامتی بیمار

“تورم دلاری ،حقوق ما ریالی”

“فقط کف خیابان بدست میاد حقون”

پرستار داد بزن، حقتو فریاد بزن

وعده وعید کافیه ، سفره ما خالیه

پرستار نباشه، سیستم از هم می پاشه

اضافه اجباری، نمیخواهیم، نمیخواهیم

جنگ افروزی کافیه، سفره ما خالیه

پرستار میمیرد ذلت نمیپذیرد

اتحاد و اعتراض سراسری ،رمز پیروزی ماست!

نوشته هشت مارس ، روز جهانی زن مبارک اولین بار در کومه له سازمان کردستان حزب کمونیست ایران. پدیدار شد.