صفحه اصلی | سخن روز | دو اجلاس جی هفت و پیمان شانگهای و سایه جمهوری اسلامی

دو اجلاس جی هفت و پیمان شانگهای و سایه جمهوری اسلامی

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
دو اجلاس جی هفت و پیمان شانگهای و سایه جمهوری اسلامی

در روزهای جمعه و شنبه نوزدهم و بیستم خردادماه اجلاس سالیانه سران هفت کشور صنعتی – جی هفت – و اجلاس سازمان همکاری شانگهای در دو نقطه متفاوت برگزار شد. اگر چه شرکت کنندگان این کنفرانس ها متفاوت بودند ولی هر دو به گونه ای چهره ی قطب های متفاوت صحنه جهانی، بی نظمی های موجود و به زیر سوال رفتن نظم گذشته را به نمایش میگذاشتند. اگر چه در اجلاس سازمان شانگهای رئیس جمهور اسلامی حضور داشت ولی در اجلاس سالیانه جی هفت نیز سایه منازعات برسر چگونگی برخورد به جمهوری اسلامی حضور داشته و خود یکی از مباحث مورد اختلاف سران هفت کشور بود.

آنچه که مربوط به اجلاس جی هفت است از روزهای پیش معلوم بود که تنش های موجود در میان آنان لحن تندتری به خود گرفته است.در یکطرف فرانسه، انگلستان، آلمان، ایتالیا، کانادا و ژاپن با وجود منافع متفاوت قرار گرفته بودند و درطرف دیگر آمریکا. برای اولین بار رئیس جمهور فرانسه صحبت از مقاومت در برابر "هژمونی آمریکا" میکند و یا اینکه صدر اعظم آلمان میگوید که "جهان، چند قطبی شده است و این برای ما اروپائیان بدین مفهوم است که نقش خود را در اوضاع جدید جهان باز نویسی کنیم" و یا نخست وزیر کانادا منطق پشت وضع تعرفه فولاد و آلومینیوم را "اهانت آمیز" میخواند. در واقع از زمانیکه در هفدهم اسفند گذشته ترامپ وضع تعرفه های گمرکی جدید برای واردات فولاد و آلومینیوم از کشورهای دیگر را اعلام نمود، به روشنی می شد از منازعات جدیدی که هرج و مرج موجود برجهان را تشدید خواهد کرد، صحبت نمود. رقبای آمریکا آشکارا از "جنگ تجاری"سخن به میان آورده و حتی به ترامپ نسبت به خطرات ناشی از این سیاست با اشاره به اوضاع دهه سی قرن گذشته که منجر به جنگ جهانی گشت، هشدار دادند. این تنش با تصمیم ترامپ در مورد خروج آمریکا از برجام در هشتم ماه مه، هیجدهم اردیبهشت تشدید گردید. البته روشن بود که این دو مسئله در اختلاف بین کشورهای عضو جی هفت و حتی امضاء کنندگان برجام با آمریکا وزن یکسانی ندارند. اگر در مورد برجام مسئله اساسی با همه سایه روشن هایش چگونگی اتخاذ راه حلی برای مهار کردن سرکشی های جمهوری اسلامی و همسو نمودن آن با منافع غرب و سیاستهای آنان در منطقه خاورمیانه بود، ولی در منازعه برسر تعرفه های کمرگی اساس نظم مبادلاتی بین دول سرمایه داری مورد سوال قرار گرفته بود. اینجا دیگر فقط شش عضو جی هفت نیستند که در تقابل با آمریکا قرار دارند. هم اتحادیه اروپا ، هم کانادا و هم چین بطود آشکار اعلام کردند که آنها به تهدیدات تجاری آمریکا جواب لازم خواهند داد. اروپا یک بسته تعرفه بر کالاهای آمریکائی را از اول ماه ژوئیه اعلام کرد. نخست وزیر کانادا گفت " برخلاف تمایل باید با صراحت و جدیت کامل بگویم. ما بنا بر آنچه که در پیش اعلام کرده بودیم جلو خواهیم رفت و اقدامات متقابل را اتخاذ خواهیم کرد. " ترامپ متعاقبا اعلام کرد که اگر اروپا بسته خود را به اجرا بگذارد در اینصورت او تعرفه های گمرکی جدیدی را به صنایع اتومبیل سازی اروپا وضع خواهد کرد.دراین میان پیشنهاد ناگهانی ترامپ مبنی بربازگشت روسیه به اجلاس جی هفت در شرایطی که امریکا خود از بازیگران اصلی تحریم های اقتصادی علیه روسیه بود، بیش از همه باید در خدمت ایجاد تفرقه در میان کشورهای اروپائی قرار میگرفت . چرا که این راز آشکاری است که در درون اتحادیه اروپا اختلاف نظر بر سر چگونگی برخورد به روسیه موجود است وترامپ برای شکستن قطب اروپا بر روی آن سرمایه گذاری کرده است. پاسخ مثبت نخست وزیر دولت جدید ایتالیا به این پیشنهاد بیان نظری آن بخش از کشورهای اروپائی است که همین امروز خواهان پایان یافتن تحریم های اقتصادی علیه روسیه هستند.

آنچه که مربوط به برجام باید گفت ، این است که نه اروپا نه روسیه ونه حتی چین ، مبادلات تجاری با آمریکا را قربانی مناسبات با ایران نخواهند کرد.در عین حال بدیهی است با وجود اختلافی که بین روسیه ، چین ،آلمان ، انگلستان و فرانسه با آمریکا برسر خروج آن کشور ازبرجام وجود دارد ولی آنها هم خواهان نکات تکمیلی بر برجام هستند که تا حدودی همان مطالباتی است که وزیر خارجه آمریکا در بیانیه ده ماده ای خود مطرح کرده است.

ما بارها گفته ایم که رژیم جمهوری اسلامی با توجه به عمق بحران هائی که با آن در گیر است ، چاره ای جز گردن گذاشتن به تقاضاهای امضاء کنندگان برجام ندارد.لفاظی های برخی از مقامات جمهوری اسلامی و التیماتوم های آنان بیش از همه مصرف داخلی داشته و کوششی است برای یافتن پاسخهائی برای مفاد نا نوشته برجام. با وجود اینکه ترامپ در سخنرانی پایانی خود در روز شنبه میگوید " تهدید ایران " یکی از موضوعاتی بود که رهبران هفت کشور در چهار چوب تهدیدهای موجود علیه امنیت ملی این کشورها در باره آن صحبت کرده اند و آنگاه ادامه میدهد که او با سایر اعضاء جی هفت و یا بدون آنها " بلند پردازیهای هسته ای ایران را مهار خواهد کرد ". ولی ترامپ علت اصلی عدم امضاء بیانیه پایانی اجلاس جی هفت را بیش از همه در منازعات برسر تعرفه های گمرکی اعلام کرده و میگوید که آمریکا خواهان " تجارت بدون تعرفه " است.

اگر در اجلاس سران جی هفت رژیم جمهوری اسلامی غیابا مورد مناقشه است ولی اجلاس همکاریهای شانگهای میدان تفاهم با حمهوری اسلامی است. پوتین رأسا از عضویت ایران در این پیمان استقبال کرده و رئیس جمهور چین تفاهم نامه های جدیدی را با مقامات ایران امضاء میکند .خود هیأت همراه روحانی یعنی وزیر امور خارجه ، وزیر نفت ، وزیر اقتصاد و رئیس کل بانک مرکزی بیان این امر است که رژیم مهمترین وزیران خود در ارتباط با نتایج حاصل از خروج آمریکا از برجام را به اجلاس پیمان شانگهای ارسال کرده و میخواهد در این بستر از کارت این سازمان در مذاکراتش با طرفهای اروپائی برجام استفاده کند .سخنان روحانی در اجلاس این سازمان مبنی بر خطر " تروریسم،جدائی طلبی و افراط گرائی در مناطق مختلف جهان وبه ویژه مناطق پیرامونی ما " چیزی جز فرافکنی از نقش جمهوری اسلامی در مناطق آشوبی خاورمیانه نیست . او البته فراموش نمیکند که یکبار دیگر از تریبون اجلاس به سرمایه داران پیغام دهد که " ایران با توجه به ظرفیت های قابل توجه ] منابع غنی انرژی ، معادن بیشمار " و " موقعیت راهبردیش " آماده گسترش همکاری های اقتصادی است.

اکنون باید گفت که اجلاسهای دوگانه فوق پاسخی به رقابت های دول سرمایه داری ، تشدید شکافها ، منازعات وتنشها نبوده و آئینه تمام نمای بینظمی حاکم برجهان است. در عین حال باید گفت که پاسخ به تناقضات جهان کنونی تنها در بستر مبارزه علیه نظامی میتواند صورت بگیرد که اجلاسهای از این نوع برخی از مولفه های به بندکشیدن میلیاردها انسان کار وزحمت است .

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0