صفحه اصلی | سخن روز | اوضاع سیاسی عراق در آیینه انتخابات

اوضاع سیاسی عراق در آیینه انتخابات

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
اوضاع سیاسی عراق در آیینه انتخابات

وز شنبه ۱۲هم ماه می برابر با ۲۲ اردیبهشت انتخابات پارلمانی در عراق برگزار شد. بر اساس گزارش خبرگزاری های مختلف بیش از ۵۵ درصد از واجدان شرایط به پای صندوق های رأی نرفتند و این انتخابات را تحریم کردند. شمار شرکت کنندگان در این انتخابات حدود ۲۰ درصد پایین تر از انتخابات ۲۰۱۴ بود. هر چند هنوز نتیجه قطعی اعلام نشده اما گزارش‌ ها حاکی از آن است که از ۹۰ در صد آرای شمارش شده، لیست ائتلاف انتخاباتی مقتدی صدر روحانی شیعه تحت عنوان "سائرون" بیشترین آرا و کرسی‌های پارلمان را به خود اختصاص داده است. بر پایه این گزارش ها ائتلاف "سائرون" با ۵۴ کرسی، ائتلاف "الفتح" به رهبری هادی عامری که مورد حمایت رژیم اسلامی ایران است با ۴۵ کرسی و ائتلاف "النصر" به رهبری حیدرعبادی با ۳۹ کرسی، دولت قانون به رهبری نوری مالکی با ۲۵ کرسی و جریان حکمت به رهبری عمار حکیم با ۱۹ کرسی  بیشترین نمایندگان را در پارلمان آینده عراق خواهند داشت.

کاهش چشمگیر مشارکت مردم در این انتخابات بیانگر آن است که اکثریت قاطع مردم عراق هیچ امیدی به ایجاد تغییر از طریق صندوق آراء و تحت حاکمیت ائتلاف این احزاب و نیروهای موجود در صحنه سیاسی عراق ندارند. با این حال این انتخابات قرار است آرایش نیروها در صحنه سیاسی عراق در این دوره را شکل بدهد. از آنجا که عراق بعد از سقوط رژیم صدام و تحت حاکمیت جریان مذهبی شیعه یکی از کانون های مداخله و رقابت آمریکا و قدرت های ارتجاعی منطقه مانند رژیم جمهوری اسلامی و حکومت سلطنتی عربستان سعودی بوده است، این جدال و کشمکش ها مهر خود را بر آرایش و ائتلاف های انتخاباتی دوره اخیر هم کوبیده اند. در ماههای گذشته بویژه بعد کسب پیروزی نظامی بر داعش تلاش هایی از جانب مقتدی صدر، عمار حکیم و عبادی در جریان بود ، تا بلکه بتوانند با پناه بردن به هویت ناسیونالیسم عربی و گسترش مناسبات اقتصادی با کشورهای خلیج و به هم نزدیک کردن برخی از گروههای مذهبی شیعه و سنی خطر تجریه عراق را پشت سر بگذارند. پشت پرده این تلاش ها آمریکا و بویژه عربستان قرار دارند و این بخشی از تلاش های آنها برای کنترل دخالتگری های جمهوری اسلامی در عراق بوده است. از اینرو موقعیت برتر ائتلاف سائرون تحت رهبری صدر در این انتخابات در مقایسه با ائتلاف الفتح به رهبری هادی عامری که متشکل از حشد شعبی است، نشانه گسترش نفوذ پادشاهی عربستان نسبت به رژیم اسلامی ایران در عراق است. ائتلاف النصر به رهبری حیدرعبادی که از حمایت آمریکا برخوردار است با تشدید فشار آمریکا بر جمهوری اسلامی باز هم از رژیم حاکم بر ایران بیشتر فاصله خواهد گرفت.

در روزهای آینده و با اعلام نتایج قطعی انتخابات از سوی کمیسیون عالی انتخابات در پشت پرده صحنه سیاسی عراق و به دور از چشم رای دهندگان، گفتوگوها و بده و بستانها برای تقسیم قدرت آتی در عراق آغاز خواهد شد. از هم اکنون روشن است که دولت آمریکا، حکومت سلطنتی عربستان و رژیم جمهوری اسلامی و دولت ترکیه خواهند کوشید که در این پروسه در جهت منافع خود اعمال نفوذ کنند و بار دیگر اصل توافق بر سر تقسیم قدرت را جایگزین معیار قرار گرفتن رأی مردم نمایند. در کشوری مانند عراق که بیشتر احزاب یا ائتلاف های سیاسی به نیروی مسلح، منابع مالی و حمایت قدرتهای ارتجاعی جهانی یا منطقه ای متکی هستند، انتخابات و صندوق آراء نه تنها هیچ ربطی به تأمین دخالت مردم در تعیین سرنوشت جامعه ندارد، بلکه در تعیین آرایش سیاسی نیروهای در قدرت نیز نقش چندانی ایفا نمی کند.

در کردستان نیز بیش از دو دهه حاکمیت احزاب ناسیونالیست و بیزاری عمومی از عملکرد آنها طی این مدت باعث شده که درصد بالایی از مردم امید خود به بهبود اوضاع تحت حاکمیت این احزاب را از دست داده و پای صندوق های رأی نروند. در کردستان ناتوانی حکومت محلی و احزاب حاکم در جواب دادن به توقعات توده های مردم، گسترش فساد مالی و اداری، فلج شدن سیستم نیم بند دموکراسی پارلمانی، کشاندن مردم به پای برگزاری رفراندمی که ملزومات انجام آن را فراهم نیاورده بودند و مردم را بازیچه سازش ها و بند و بست های پشت پرده قراردان و فراتر از اینها نبود یک چشم انداز روشن برای بهبود این وضعیت، همگی دست بدست هم داده اند و مردم کردستان را در ابعاد گسترده از احزاب حاکم رویگردان کرده است. تجربه این سال ها نشان داده است که سیستم نیم بند دمکراسی پارلمانی در کردستان هیچ میزان از دخالت مردم در تعیین سرنوشت آنان و اداره جامعه را تأمین نکرده است. در انتخابات پارلمانی اخیر اتحادیه میهنی کردستان و حزب دمکرات کردستان عراق یعنی دو حزب اصلی حاکم بیشترین کرسی ها را به دست آورده اند، اما حداقل تاکنون ۴ حزب و جریان از نیروهایی که در انتخابات شرکت داشته اند اعلام کرده اند که به علت تقلب بسیار گسترده در این انتخابات نتایج اعلام شده را به رسمیت نمی شناسند و خواهان شمارش مجدد آراء شده اند. اما واقعیت این است نتایج انتخابات و شمارش آراء هر چه باشد در عالم واقع آن احزابی حرف اول و آخر را می زنند که نیروی مسلح، دستگاه امنیتی و منابع مالی را در اختیار دارند. 

با اینحال هیچ گاه نباید امید به تغییر و دگرگونی را از دست داد. ۵۵ درصد از واجدان شرایط در عراق در این انتخابات شرکت نکرده اند. بخشی از این تحریم کنندگان همان مردمی هستند که در سال های اخیر بارها در بغداد و شهرهای دیگر در اعتراض علیه فساد باندهای حکومتی به خیابان ها آمدند. آنها با طرح مطالبات دمکراتیک و پیشرو بیزاری خود را از تفرقه افکنی های مذهبی و فرقه ای اعلام کردند. کمونیستهای عراق میتوانند با بر انگیختن اعتراض علیه وضع موجود ایفای نقش کنند و دامنه نفوذ خود را در این جامعه گسترش دهند. در کردستان اعتراضات مردم در ماههای اخیر علیه ادامه وضع موجود نشان می دهد که مردم به سیاست احزاب حاکم تمکین نکرده اند. بنابر این نیروی مادی و واقعی برای تغییر در این جامعه وجود دارد. کارگران و مردم زحمتکش، زنان ستمدیده، معلمان و همه انسانهایی که از ادامه وضعیت موجود در کردستان عراق به تنگ آمده اند راهی جز این ندارند که برای پایان دادن به وضعیت موجود، در صحنه سیاسی جامعه حضور داشته باشند، صفوف خود را متحد کنند، تشکل و سازمان خود را بوجود آورند و از طریق همین نهادها مجرای دخالت در اداره جامعه و تعیین سرنوشت خود را پیدا کنند. کارگران آگاه، کمونیست ها و نیروهای آزادیخواه با متحد کردن صفوف خود و با این جهت گیری های استراتژیک است که می توانند کردستان را به پایگاه انقلاب در سراسر عراق تبدیل کنند.

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0