صفحه اصلی | سخن روز | به استقبال اول ماه مه روز کارگر برویم

به استقبال اول ماه مه روز کارگر برویم

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
به استقبال اول ماه مه روز کارگر برویم

به اول ماه مه روز همبستگی جهانی طبقه کارگر نزدیک می شویم، اول ماه مه برای کارگران جهان بویژه از دو جهت اهمیت دارد. اول آنکه در این روز کارگران همه کشورها، آگاهی طبقاتی شان، آگاهی بر شرایط زندگی، کار و مبارزه شان و آگاهی بر راه رهایی از ستم و استثمار نظام سرمایه داری را به نمایش می گذارند، کارگران نشان می دهند که نظام استثمارگر و ظالمانه سرمایه داری جاودانه و ابدی نیست، نشان می دهند که سرمایه داری پایان تاریخ نیست، کارگران جهان در این روز بر همبستگی بین المللی صفوف شان، و بر مبارزه جهانی طبقه کارگر برای برانداختن نظام بردگی سرمایه داری تأکید می کنند. 

دوم اینکه، در این روز کارگران جهان در یک آکسیون مشترک بین المللی، نیروی همبستگی و قدرت طبقاتی واقعی خود را احساس می کنند. اول مه، روز کارگر فراخوانی است به صدها میلیون زن و مرد کارگر از هر ملیت و یا هر نژاد و رنگ پوست، تا در این روز در یک آکسیون مشترک، تولید سرمایه داری را به توقف بکشانند، همه چرخهای تولید را از حرکت بازدارند، اعتصابی جهانی بر پا کنند، و هر گردان از این ارتش جهانی صدها میلیونی، بیشترین نیروی رزمنده خود را با طرح عاجل ترین خواسته هایش رودروری طبقه سرمایه دار و دولت های حامی آن قرار دهد. 

در ایران طبقه کارگر در شرایطی به استقبال اول ماه مه می رود که تعمیق بحران اقتصادی سرمایه داری ایران شرایط دشواری را به کار و زندگی طبقه کارگر تحمیل کرده است. تورم و گرانی، بیکارسازیهای پی در پی، عدم امنیت شغلی، قراردادهای کاری کوتاه مدت و سفید امضاء، دستمزدهای چهار مرتبه پایین تر از خط فقر، عدم پرداخت بموقع همین دستمزدهای ناچیز، ،افزایش سوانح محیط کار، افزایش ساعات کار روزانه، همه اینها طبقه کارگر ایران را در یکی از دشوارترین دورههای حیات خود قرار داده است. هر دم بر شمار بیکارانی که اکثریت آنها را جوانان آماده بکار تشکیل می دهند و امیدی به پیدا کردن کار و شغل ندارند، افزوده می شود. پیامدهای این شرایط اقتصادی، خانواده های کارگری را با آسیب های اجتماعی دردناکی روبرو کرده است. گسترش بی مهار کار کودکان، افزایش اعتیاد به مواد مخدر، افزایش پدیده تن فروشی از جمله مصائبی هستند که خانواده های کارگری با آن دست و پنجه نرم می کنند. خیزش سراسری دی ماه که حدود صد شهر ایران را فرا گرفت بر بستر این زمینه های عینی شکل گرفت.

بر متن تعمیق این بحران و فقر و فلاکت اقتصادی، اعتراضات و اعتصابات کارگران علیه شرایط فلاکتباری که به کار و زندگی و معیشت آنها تحمیل شده ادامه دارد. در شرایطی که جمهوری اسلامی برای مقابله با روند رو به گسترش اعتصابات کارگری و اعتراضات توده ای عمدتا به حربه قهر و سرکوب روی آورده است، این جنبش زنده و اعتراضات هر روزه کارگری است که پیوستگی فضای اعتراضی جامعه علیه جمهوری اسلامی را حفظ کرده است. تعمیق بحران اقتصادی و تنگناهایی که رژیم بدان گرفتار آمده است، کور شدن افق تبدیل شدن به یک قدرت برتر منطقهای، انزوای بین المللی، هراس از برآمد جنبش کارگری و خیزشهای توده ای و درماندگی جمهوری اسلامی در کنترل این بحرانها، رژیم را از درون نیز با بحران و ریزش روبرو کرده است. این اوضاع و تداوم بی حقوقی های سیاسی و اجتماعی و نفرت و انزجار عمومی از ادامه حاکمیت رژیم فاسد جمهوری اسلامی، خیزشهای تودهای و طغیان های اجتماعی نیرومند تر از آنچه در دی ماه شاهد بودیم را در چشم انداز اوضاع ایران قرار داده است. 

اکنون که در آستانه اول ماه مه قرار داریم، ضروری است که کارگران کمونیست و پیشرو با آگاهی بر جایگاه و نقش خود و توان و ظرفیت هایی که جنبش مبارزاتی طبقه کارگر دارد، با اعلام عزم راسخ جهت دامن زدن به جنبش مطالباتی کارگران، نگذارند که سرمایه داری ایران و جناح های مختلف رژیم جمهوری اسلامی با پا گذاشتن بر شانه های طبقه کارگر، خود را از گودال این بحران سیاسی و اقتصادی رها سازند و به قیمت خانه خرابی و به تباهی کشاندن زندگی میلیونها خانواده کارگری به بقاء خود ادامه دهند. در این اوضاع تأکید و پا فشاری فعالین حزب و فعالین و پیشروان طبقه کارگر به فراخوان اول مه، اهمیتی دو چندان می یابد. دعوت کارگران به خواباندن چرخ تولید در همه کارخانه ها و تعطیلی کار در مراکز خدماتی، تحریم مراسم های فرمایشی دولتی، برگزاری مراسم و تجمع های کارگری مستقل از دولت، صرفاً دفاع و تأکید بر همبستگی بین المللی طبقه کارگر و آموزش توده های کارگر با جنبه انترناسیونالیستی مبارزه شان علیه سرمایه نیست، بلکه در همانحال تمرین دست بردن به سلاح اعتصاب سراسری بمثابه برنده ترین سلاح طبقه کارگر در مبارزه با سرمایه داران و نشانه ظرفیت و توانائی طبقه کارگر برای رهبری مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران است.

در آستانه اول ماه مه، پیشروان و فعالین کارگری لازم است برای متحد کردن و سازمان دادن توده های کارگر جهت برگزاری هر چه وسیع تر و شکوهمند تر مراسم های اول ماه مه دست بکار شوند. حداقل چیزی که طبقه کارگر در تدارک و کوشش برای انجام این آکسیون بدست خواهد آورد، درجه بالاتری از پیوند و اتحاد در میان آنان خواهد بود. 

کارگران ایران بنا به تجربه و سنت سالهای گذشته در روز اول ماه مه در قطعنامه های خود بر مطالباتی تأکید می کنند که نه تنها خواستهای محوری طبقه کارگر ایران را در بر دارد بلکه عاجل ترین مطالبات جنبش های اجتماعی دیگر و جنبش آزادیخواهانه مردم ایران را نیز شامل می شود. کارگران ایران در این روز با اتکا به تجارب مبارزاتی تاکنونی شان بر خواست افزایش دستمزدها متناسب با تامین یک زندگی انسانی، تامین بیمه بیکاری مکفی برای کلیه افراد آماده بکار، لغو کار کودکان، آزادی بیان، آزادی تشکل، تحزب و اعتصاب، آزادی قلم، آزادی کلیه زندانیان سیاسی و پایان دادن به مجازات اعدام، پایان دادن به تبعیض جنسی علیه زنان و تأمین برابری زن مرد در کلیه عرصه های زندگی اقتصادی، اجتماعی و سیاسی تأکید می کنند. بازو در بازوی هم برای برگزاری هر چه با شکوه تر مراسم و تجمع های اول ماه مه تلاش کنیم.

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0