صفحه اصلی | سخن روز | لزوم پشتیبانی همه جانبه، با همه توان، گسترده و مستمر، از مردم حق طلب عفرین

لزوم پشتیبانی همه جانبه، با همه توان، گسترده و مستمر، از مردم حق طلب عفرین

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
لزوم پشتیبانی همه جانبه، با همه توان، گسترده و مستمر، از مردم حق طلب عفرین

امروز چهار شنبه ۲۳ اسفند ماه، 55 روز از مقاومت سرفرازانه، رزمندگان روژاوا در برابر تهاجم وحشیانه دولت ترکیه و مزدورانش به کانتون عفرین می گذرد. طی روزهای اخیر در بیشتر شهرهای کردستان ایران، در پایتخت های کشورهای اروپائی، در تهران و در چندین شهر ایران، مردم به دفاع از مقاومت قهرمانانه مردم عفرین و زنان و مردان مسلح و جان بر کف جنبش روژاوا به خیابانها آمدند. مراسم های چهار شنبه سوری سنتی امسال در شهرها و شهرکهای کردستان، سرتاسر تحت الشعاع شعارهای پشتیبانی از مقاومت عفرین قرار گرفتند. 

این پشتیبانی مردمی در حالی صورت می گیرد که دولتهای امپریالیستی و دولتهای منطقه ای، در یک بند و بست کثیف با دولت ترکیه و در تعقیب منافع درازمدت خود در سوریه، چشم خود را بر کشتار مردم صلح طلب و مقاوم عفرین بسته اند. بیشترین تلفات مردم غیرنظامی و حتی تلفات نیروهای رزمنده مسلح دفاع از عفرین، در نتیجه بمبارانهای هوائی ارتش ترکیه است. اما حریم هوائی عفرین در اختیار دولت روسیه است. اینکه دولت روسیه از پرواز هواپیماهای جنگنده ترکیه بر فراز منطقه و بمباران کردن آن چشم پوشی می کند، نشانه هماهنگی کامل این دو دولت در این زمینه است. بشار اسد و دارودسته حاکم در دمشق نیز که با پشتیبانی روسیه و جمهوری اسلامی ایران سرپا مانده اند، مفلوک تر از آن هستند که خود را دولت سوریه بنامند و به این اعتبار از مرزهای باصطلاح کشور خود در مقابل تهاجم ترکیه دفاع کنند. علیرغم اینکه نیروهای روژاوا مانعی بر سر راه آنها ایجاد نکردند تا در مقابل تهاجم ارتش ترکیه نقشی داشته باشند و حداقل دفاع ضد هوائی خود را در این منطقه مستقر کنند، اما آنها نیز به پیروی از توافقات پشت پرده بین ترکیه و روسیه، عملا با این تهاجم هماهنگی کردند. دولت آمریکا که در توافقهای کلان پشت پرده با روسیه ظاهرا حد و حدود سهم خود را در تعیین تکلیف آینده سوریه بدست آورده است، در مقابل چشم همه جهانیان، همانطوریکه پیشبینی می شد، به جنبش روژاوا پشت کرد. دولت آمریکا نه تنها مانعی بر سر راه تهاجم ترکیه به عفرین ایجاد نکرد، بلکه پس از ملاقات وزیر خارجه آمریکا با مقامات ترکیه، رسما اعلام کرد که اهداف دولت ترکیه را در تضمین امنیت مرزهای خود، یعنی در حمله به عفرین را برسمیت میشناسد و آنرا مشروع میداند. دولت آمریکا پنهان نمیکند که نگران سرنوشت مردم عفرین نیست بلکه نگران زیاده خواهی های احتمالی دولت ترکیه در سوریه است. جایگاه جمهوری اسلامی ایران هم که پشتیبان رژیم بشار اسد است و نیروهائی را در سوریه مستقر کرده است، در این صف بندی روشن است. دولتهای عربستان سعودی و قطر هم که پشتیبانان اصلی باقیمانده گروههای مسلح اسلامی در سوریه هستند، عملا نیروهای تحت کنترل خود را به خدمت دولت اردوغان در آورده اند و آنها نیز به بخشی از پیاده نظام ارتش ترکیه در حمله به عفرین تبدیل شده اند.  

اما این ائتلاف کثیف برعلیه جنبش روژاوا، یک شبه شکل نگرفته است. آنچه که امروز در عفرین می گذرد، رویدادی بدون زمینه و ابتدا به ساکن و حتی غیر قابل پیش بینی نبود. نشانه های این هماهنگی عملی و همه جانبه قدرتهای بزرگ جهانی و ارتجاع منطقه، در ضدیت با جنبش حق طلبانه و آزادیخواهانه روژاوا مدتها قبل از تهاجم ترکیه به عفرین قابل مشاهده بودند: وقتی در مذاکراتی که طی چند سال گذشته، بر سر تعیین تکلیف آینده سوریه، در جریان بود، همگی در یک توافق اعلام نشده، با شرکت کردن نمایندگان جنبش روژاوا در این مذاکرات مخالفت می کردند، از همان موقع نشانه های دشمنی امروز آنها را با این جنبش می توانستیم ببینیم. تلاش برای حذف جنبش روژاوا از پروسه مذاکره بر سر تعیین تکلیف آینده سوریه در حالی صورت می گرفت که اولا، این جنبش نیروی اصلی و تعیین کننده نبرد با داعش بود، ثانیا، عملا بخش بزرگی از سوریه را تحت کنترل داشت، ثالثا، در منطقه تحت کنترل خود از پشتیبانی قاطع مردم کرد و غیر کرد برخوردار بود و در این زمینه تحسین جهانیان را هم بر انگیخته بود. اما با این وجود، این موقعیت عینی در مذاکرات چرا نادیده گرفته میشد؟ پاسخ روشن است زیرا نیروهای روژاوا سرسپرده هیچ قدرتی، نه منطقه ای و نه جهانی نبودند. زیرا پیام آور آینده دیگری برای کشور سوریه بودند، آینده ای که با طرحهای قدرتهای بزرگ و دولتهای مرتجع منطقه مغایرت داشت. از اینرو این قدرتها می دانستند که نمی توانند این نیرو را به مهره شطرنج بازی خود در کنفرانسها و مذاکراتی که تحت نظر روسیه یا آمریکا و یا حتی سازمان ملل متحد، صورت می گرفت، تبدیل کنند.  

اما قضیه این ائتلاف ضدمردمی به همین جا هم ختم نمی شود. در حالیکه هواپیماهای جنگی ترکیه مردم بیدفاع عفرین را به خاک و خون می کشند و دولت ترکیه همه توان سرکوب و ویرانگری خود را بر علیه مردم این منطقه به کار انداخته است، حتی رسانه های غربی نیز در پیروی از سیاست و منافع دولتها، از بازگو کردن حقایق مربوط به جنایات جنگی ارتش ترکیه، سرباز می زنند. در چنین شرایطی برای مقاومت روژاوا چه چیزی باقی می ماند، جز اتکاء به نیروی مردمی که تصمیم گرفته اند از دست آوردهایشان و از آزادی و حرمت انسانی خود، دفاع کنند. اینجاست که مردم آزاده و شریف، وجدانهای بیدار، در کل منطقه و جهان را بایستی مخاطب قرار داد تا به یاری این مردم بشتابند. در چنین شرایطی بایستی دامنه پشتیبانی مردمی از جنبش روژاوا را وسیع تر و گسترده تر کرد. لازم است این پشتیبانی هر روزه، همه جانبه، پردامنه و بردوام باشد، تا دولت فاشیست ترکیه را برای متوقف کردن حملات ددمنشانه اش تحت فشار بگذارد و پیروزی مردم آزادیخواه و مبارز در روژاوا را در این نبرد عادلانه تضمین کند.

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0