صفحه اصلی | سخن روز | ضرورت همیاری و گسترش کمکهای مردمی به زلزله زدگان

ضرورت همیاری و گسترش کمکهای مردمی به زلزله زدگان

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
ضرورت همیاری و گسترش کمکهای مردمی به زلزله زدگان

ساعت 21 و 48 دقیقه شب 21 آبانماه 1396، زلزله قوی به شدت هفت و 2 دهم در مقیاس ریشتر، که قوی ترین زلزله جهان در سال جاری محسوب می شود، بخش های وسیعی از کردستان ایران و عراق را لرزاند. مرکز زلزله شهرک "ازگله" در استان کرمانشاه بود اما شعاع آن بخشهای وسیعی از کردستان ایران و عراق را لرزاند. نزدیک به دو ملیون نفر در شعاع تخریبی این زلزله زندگی می کنند. اگر چه بیلان خسارات انسانی زلزله هنوز بطور دقیق روشن نیست، اما صحبت از صدها کشته، هزاران زخمی و ویرانی های گسترده است. این درحالی است که مناطق زلزله زده با کمبود دارو، سرم، تخت و تجهیزات بیمارستانی، چادر، پتو، وسائل گرمائی وسایل بهداشتی و غذا روبرو هستند. عملیات آوار برداری به کندی صورت می گیرد. اکثر روستاهای کرمانشاه آب، برق و گاز ندارند. ۸۰ روستای مرزی استان کرمانشاه در شهرستان‌های ثلاث باباجانی، قصر شیرین و سرپل ذهاب، به صورت کامل تخریب شده اند. بیشترین میزان خسارت و بیشترین تعداد کشته‌شدگان در شهرستان سرپل ذهاب گزارش شده است. نیمی از ساختمان‌های این شهر و تقریبا همه ساختمانهای "طرح مسکن مهر"، تخریب شده اند. آوار تنها بیمارستان سرپل ذهاب بر سر بیمارن فروریخته و غیر قابل استفاده است. مدیرعامل تعاونی مرزنشینان کرمانشاه، می گوید: " کمک‌رسانی به حادثه دیدگان بسیار کند پیش می‌رود و گرسنگی و سرمای شدید هوا اوضاع را نگران کننده تر کرده است. چادر هم به تعداد کافی توزیع نشده و خیلی از خانواده‌ها بی سرپناه مانده‌اند". این در حالی است که رسانه‌های حکومتی می گویند، در جریان این زمین لرزه 70 هزار نفر بی خانمان شده اند.

در کشور زلزله خیزی مانند ایران که هر چند سال یکبار به قربانگاه دهها هزار انسان تبدیل میشود. بیشتر خانه های مردم تهیدست و کم در آمد سست بنیاد هستند و توان مقاومت در برابر رویدادهای طبیعی و از جمله زلزله را ندارند. ساختمانهای موسوم به "طرح مسکن مهر" که ملیاردها دلار هزینه آن شده است، که پروژه آن با پول خود مردم ، اما بوسیله دولت اجرا شده است و قرار بود که به مردم کم درآمد امکان بدهد تا سرپناهی امروزی و امن داشته باشند، همانطوریکه قابل پیش بینی بود، در اولین رویداد طبیعی این چنین بر سر مردم فرومی ریزند.

ایران كشوری زلزله خیز است. شهرها و روستاهای ایران در مقابل وقوع زلزله و باقی بلایای طبیعی بسیار آسیب پذیر هستند . زلزله یک بلای ویرانگر طبیعی است. اما همین بلای طبیعی در ایران تحت حاکمیت رژیم اسلامی چندین برابر فاجعه بارتر از هرجای دیگر بر سر مردم این کشور فرود می آید. عوارض ناشی از این رویداد با همه ویرانگریش تا حدود زیادی می تواند تخفیف پیدا کند. خانه هائی که اکثریت مردم در آنها زندگی میکنند سست بنیاد اند و با مصالح ساختمانی غیر استاندارد و بدون کنترل و نظارت جدی بنا شده اند. سالهاست که مردم از دست ساختمان های طرح مسکن مهر شاکی هستند. همه می دانند که پول مردم را بلعیده اند و با مصالح غیر استاندارد، با عجله سرهم بندی شده اند. درجه تخریب ساختمانهای این پروژه حتی با میزان خسارت ساختمانهای بساز و بفروشی که بوسیله سود جویان ساخته شده اند، در این رویداد قابل مقایسه نیست.

مردم تهیدستی که در چنین خانههائی زندگی میکنند. قربانیان همیشگی اینگونه بلایای طبیعی هستند. در کشوری که بر دریائی از ثروتهای طبیعی نشسته است، چرا باید مردم در روستاها و در حاشیه شهرها در خانههای گلی زندگی کنند؟ با صرف بخشی از میلیاردها دلاری که سالانه صرف ماجراجوئی های نظامی در خارج کشور و صرف طرح های سرکوبگرانه در داخل کشور میشود، میتوان هر ساله قسمتی از این کشور را آنچان آباد کرد که این چنین در برابر بلایای طبیعی آسیب پذیر نباشد.

وقتی فاجعه اتفاق افتاد دستگاه اداری غرق در فساد و بروکراسی، وظیفه نجات آسیب دیدگان را بعهده میگیرد. در حالیکه امداد رسانی در لحظات اول حادثه نقش تعیین کنندهای در پائین آوردن میزان تلفات دارد، معمولا این کار با تاخیر آغاز میشود. وقتی هم عملیات شروع شد کار نجات مردم گرفتار شده و آسیب دیده بدلیل اختصاص امکانات محدود و ناکارا با کندی و تاخیر پیش میرود. اگر سنتهای انسان دوستانه قوی در میان مردم که در اینگونه مواقع عمل میکند، و به یاری همدیگر میشتابند، نباشد، آثار مخرب فاجعه دو چندان میشود.

مسئولان جمهوری اسلامی با زلزله بطور جدی و عینی و با بینش علمی نگاه نمی کنند و آگاهانه و عامدانه آنرا به عنوان بلای آسمانی قلمداد می نمایند. تا با خرافه پراکنی شانه از زیر بار مسئولیت ایمن سازی ساختمانها خالی کنند.

در کشوری مانند ایران که ثروتهایش توسط رژیمی ضد مردمی صرف سیاستهای سرکوبگرانه میشود، در کشوری مانند ایران که نیروی کار مولد دهها ملیون انسان کارگر و زحمتکش که خالق همه ارزش های این جامعه اند، در خدمت ثروت اندوزی مشتی سرمایه دار و قدرتمند کردن دولت حامی آنها قرار میگیرد، این امکان مادی و عملی وجود دارد که در صورت رهائی از حاکمیت این ستمکاران و استثمارگران با تنظیم و اجرای برنامۀ مقاوم سازی ساختمانهای مسکونی میزان تلفات زلزله را در سرتاسر کشور به حداقل رساند.

رژیمهای ایران و عراق موظف هستند که همه خسارتهای ناشی از زلزله در هر دو بخش کردستان را برای مردم زحمتکش و تهیدست این منطقه جبران کنند. زخمیها و آسیب دیدگان سریعا تحت درمان و مداوا قرار گیرند. کمکهای اولیه برای تخفیف آثار فاجعه هر چه سریعتر توزیع شود. کار بازسازی خانههای ویرانشده به سرعت آغاز شود. این حق طبیعی همه مردم ایران و عراق است که از سرپناه مناسب و آنچنان ایمنی برخوردار باشند که بتوانند شبها بدون دلهره سر بر بالین نهند.

ما با مردم مصیبت زده در کردستان ایران و عراق ابراز همدردی می کنیم و از تمام مردم در ایران و عراق میخواهیم بدور از دخالت رژیمها و نیروهایشان، مستقیما" به حمایت از زلزله زده گان برخیزند، و با استفاده از هر امکانی که در دسترس دارند برای تخفیف آلام مردم مصیبت زده اقدام کنند.

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0