صفحه اصلی | سخن روز | ارعاب مردم، هدف رژیم از موج جدید اعدامها

ارعاب مردم، هدف رژیم از موج جدید اعدامها

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
ارعاب مردم، هدف رژیم از موج جدید اعدامها

طی دو ماه گذشته رژیم جمهوری اسلامی بار دیگر به گسترش اعدام زندانیان روی آورده است. دو هفته قبل سازمان به اصطلاح حقوق بشر ایران که نهادی دولتی است، اعتراف نمود که طی ماه گذشته ١٠٠ مورد اعدام در زندانهای رژیم صورت گرفته است. گویا اکثر این اعدامها در رابطه با مواد مخدر بوده است. آمارهای رژیم دراین مورد نیز دارای هیچ گونه اعتباری نیست و احتمالأ آمار اعدامها از این تعداد فراتر هم باشد.لازم به ذکر است که قوه قضائیه رژیم در مورد هیچ کدام از آنها اطلاع رسانی نکرده است.این درحالی است که تیرماه گذشته کمسیون قضایی و حقوقی مجلس اسلامی از قوه قضائیه خواسته بود تا پایان بررسی طرح "اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر"، از اعدام ٥٣٠٠ زندانی محکوم به اعدام در رابطه با مواد مخدر دست نگهدارد. البته قوه قضائیه به این درخواست اعتنایی نکرده است.

روز پنج شنبه ١٩ مرداد خبرگزاری هرانا " ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر ایران " طی گزارشی فاش ساخت در این روز علاوه بر اعدام پسربچه ای در زندان عادل آباد شیراز که از سن ١٥ سالگی در زندان به سر می برده، دوازده نفر دیگر نیز دربیرجند و بابُل اعدام شده اند. سازمان عفو بین الملل طی بیانیه ای اعدام این نوجوان را که علی رضا تاجیکی نام داشت، بی شرمانه، ناقض قوانین بین الملل و نشانه تنفر مقامات رژیم از حقوق کودکان توصیف نمود و اعلام کرد که اعترافات از این نوجوان تحت شکنجه و اذیت و آزار گرفته شده است و هیچ گونه اعتباری ندارد. دو روز قبل از آن نیز رژیم اسلامی چهار زندانی دیگر را در اهواز،ارومیه، ایلام و اصفهان اعدام نمود و روز دوشنبه گذشته نیز دونفر دیگر را در زندانهای زاهدان و زنجان و یک نفر را نیز در فرخ شهر چهارمحال بختیاری در ملأ عام اعدام نمود.

مجازات اعدام به عنوان ابزاری برای ارعاب و وحشت مردم،از ابتدای به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی توسط این رژیم به کار برده شده است. این رژیم جنایتکار زندانیان سیاسی و نیز زندانیان جرائم غیر سیاسی را، به عنوان گروگان در سیاه چالهایش نگهمیدارد و هرگاه لازم شد از اعدام آنان برای اهداف سیاسی و ایجاد فضای ترس و وحشت در جامعه بهره می گیرد. برای رژیم اهمیتی ندارد زندانی جرمی مرتکب شده یا نه، محاکمه شده یا نه، چند سال با تفهیم اتهام یا بدون آن با سند و پرونده یا بدون آن در زندان مانده است و یا حتی محکوم به زندان شده و مدتی از محکومیتش را نیز گذرانده باشد. رژیم هر وقت لازم دانست به صورت فردی یا جمعی از گرفتن جان زندانیان برای پیشبرد اهداف ضد انسانی خود بهره می گیرد. 

کشتارهای سیستماتیک نسلی از جوانان مبارز و انقلابی در دهه شصت توسط جمهوری اسلامی به همین ترتیب انجام گرفت. این رژیم از همان ابتدا نشان داد که چه ظرفیت بالایی در کشتار و جنایت دارد. در سال ١٣٦٠جمهوری اسلامی با هدف به سرانجام رساندن سرکوب انقلاب هزاران نفر از جوانان مبارز و انقلابی را به فرمان خمینی در زندانها قتل عام کرد. ( اسامی ١١٠٠٠ نفر از آنان تا کنون توسط نهادهای حقوق بشر و خانواده هایشان جمع آوری شده است.)در اوائل مرداد سال ١٣۶۷ و یک هفته بعد از ۲۷ تیرماه که خمینی جام زهر شکست جنگ ارتجاعی هشت ساله ایران و عراق را سر کشید، به منظور ایجاد فضای وحشت در جامعه و جلوگیری از اعتراض مردم به سرانجام این جنگ وحشیانه و ویرانگر، باز به حربه کشتار زندانیان سیاسی متوسل شد و حداقل چهارهزار نفر دیگر از جوانان را در راه تداوم حاکمیت جنایت بارشان اعدام نمود. رژیم اسلامی تا کنون حتی محل دفن آنان را به خانواده هایشان نشان نداده و هرگونه مراسم یادبود این عزیزان را نیز مورد حمله قرار می دهد. مردم ایران این کشتارها را علیرغم تلاش اصلاح طلبان و دیگر کارگزاران رژیم برای به فراموشی سپردن این جنایات، هرگز فراموش نخواهند کرد و نخواهند بخشید.

دراین دوماه اخیر نیزگسترش موج اعدام زندانیان توسط جمهوری اسلامی با هدف ایجاد فضای رعب و وحشت در میان مردم انجام شده است. در شرایطی که بحران اقتصادی رژیم نه تنها پایان نیافته بلکه روز به روز عمیق تر شده است، در شرایطی که فقر و بیکاری زندگی میلیونها نفر از مردم ایران را در مضیقه قرار داده است، در حالیکه هزینه های زندگی به طور سرسام آور بالا می رود و حداقل دستمزدها چهار برابر زیر خط فقر است، خبر افزایش ٣٥ درصدی قیمت نان خشک و خالی، نگرانی خانواده های کارگران و مردم زحمتکش را افزایش داده است، پاسخ و اقدام رژیم اسلامی به اوضاع فلاکت باری که برای مردم به وجود آورده است، گسترش اعدام در زندانها و درملأ عام برای جلو گیری از خیزش و اعتراض توده های مردم است. 

اما این تنها اوضاع نابسامان داخلی نیست که موجب وحشت رژیم از بروز اعتراضات مردم جان به لب رسیده ایران شده است. بلکه تهدیدات قدرتهای سرمایه داری برای کنترل زیاده روی و دخالتهای جمهوری اسلامی در اوضاع منطقه خاورمیانه نیز فاکتور دیگری است که رژیم را مجددأ به فکر استفاده از اعدام و سلب حق حیات از زندانیان بی دفاع به عنوان اقدامی پیشگیرانه در برابر خطر بروز اعتراض و نارضایتی مردم انداخته تا به مردم نشان دهد که هنوز ظرفیت آن چنان جنایتهایی را از دست نداده است.

با این وجود برای توده های مردم ستمدیده ایران راهی جز اعتراض مداوم، متحد و سازمان یافته در مقابل رژیم برای نجات جان زندانیان سیاسی موجود نیست. نباید اجازه داد جمهوری اسلامی جان زندانیان سیاسی را وثیقه تداوم حاکمیت جرم و جنایتش نماید. نباید اجازه داد رژیم با جار و جنجال و دروغ پراکنی و با تحریک احساسات مردم علیه شخص اعدامی تحت عنوان اینکه آن فرد قاتل، متجاوز یا معتاد است به اعدام زندانیان بپردازد. باید تلاش نمود عرصه نمایشهای اعدام در زندانها و در ملا عام را به میدان اعتراض و نارضایتی برعلیه خود رژیم تبدیل نمود. مردم شریف و آزاده نباید نطاره گر جان دادن انسان در صحنه های شرم آور اعدام باشند. نباید اجازه دهند رژیم سکوت شان را به ابزار رعب و وحشت خودشان و پیشبرد سیاستهای ضد انسانیش تبدیل نماید. تا کنون بارها اعتراض و دخالت مردم مبارز و فعالین و پیشروان جنبشهای اجتماعی موجب نجات جان انسانهایی از دست جلادان رژیم شده است. اعتراضات منسجم و سازمان یافته توده های مردم می تواند رژیم را در اجرای احکام اعدام زندانیان بی دفاع به عقب نشینی وادار و دراجرای سیاستهایش ناکام نمایند.

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0