صفحه اصلی | سخن روز | نباید جنایات رژیم اسلامی علیه کولبران بی پاسخ بماند

نباید جنایات رژیم اسلامی علیه کولبران بی پاسخ بماند

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
نباید جنایات رژیم اسلامی علیه کولبران بی پاسخ بماند

بنا به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از نهادهای مدافع حقوق بشر در کردستان در روز دوشنبه۱۶ مرداد، یک کاسبکار مرزی به نام "محمدباقر قیطولی" از اهالی شهرستان پاوه که ساکن ثلاث‌باباجانی می‌باشد به ظن حمل کالای قاچاق، در نزدیکی روستای کانی‌دانیال از سوی نیروهای هنگ مرزی مورد هدف شلیک مستقیم قرار گرفته و پس از انتقال به مراکز درمانی جوانرود جان خود را از دست داد. بنا به خبری دیگر در همان روز یک کولبر به نام "فرید محمدزاده" در نزدیکی مرز "شیخ‌صله" از توابع شهرستان ثلاث‌باباجانی در اثر گریز از تعقیب و گشودن آتش از سوی نیروهای مسلح رژیم جمهوری اسلامی، از ارتفاع سقوط کرده و از ناحیه‌ پشت و گردن به شدت دچار جراحت شد.

این کولبران در حالی به جرم به اصطلاح حمل کالای قاچاق هدف تیراندازی مزدوران رژیم اسلامی قرار گرفته اند که مطابق قانون مصوب "مجمع تشخیص مصلحت نظام" در مورد نحوه‌ اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا بعد از توقیف وسیله‌ نقلیه، حامل به پرداخت جریمه‌ای معادل دو برابر قیمت کالا محکوم می‌شود. اما رژیم جمهوری اسلامی در سالهای اخیر صدها تن از کولبران، این انسانهای شریف و زحمتکش را به جرم "حمل کالای قاچاق" کشته و یا زخمی کرده است. هر چند آمار دقیقی از میزان تلفات کولبران در دست نیست، اما با استناد به آمار ثبت شده در نزد نهادهای مدافع حقوق بشر در کردستان، فقط از ابتدای روی کار آمدن حسن روحانی تا پایان اسفند ٩۵، ٢١٢ کولبر در مناطق مختلف کردستان براثر تیراندازی نیروهای مسلح رژیم جنایتکاراسلامی ایران کشته و زخمی شده‌اند. بر طبق گزارش این نهادها طی ۵ ماه گذشته نیز در نواحی مختلف کردستان بیش از ۵۰ تن از کارگران کولبر براثر شیلک مستقیم نیروهای انتظامی رژیم جان خود را از دست داده و یا زخمی شده اند.

کولبران در مناطق مرزی کردستان، اضافه بر تحمل خطر و ریسک افتادن به کمین مزدوران رژیم و تحمل تلفات، بارها قربانی انفجار گاه و بی گاه مین های به جا مانده از دوران استقرار نیروهای رژیم در این مناطق شده اند. بنابراین به آمار تلفات کولبرانی که قربانی تیراندازی نیروهای رژیم در کمین گاه هاشده اند باید دهها نفر دیگر را اضافه کرد که سالانه با گرفتار شدن در میدان های مین جانشان را در راه تامین حداقل معیشت خود و خانواده هایشان از دست می دهند و یا فلج می شوند. کولبری این کار سخت و طاقت فرسا با همه دشواری ها و خطراتی که دارد، برای مردمی که هیچ منبع درآمدی ندارند، ''شغل'' به حساب می آید و توده وسیعی از کارگران بیکار منطقه به آن روی آورده اند. گسترش ابعاد بیکاری و تنگدستی، این "شغل" مخاطره آمیز را به مردم زحمتکش کردستان تحمیل کرده است. واقعیت این است که بیکاری در کردستان ابعاد فاجعه باری به خود گرفته است.تحت این شرایط کارگران و زحمتکشان مناطق مرزی کمتر از هر نقطه دیگر ایران شانس کاریابی دارند و این در حالی است که بیش از نود درصد کارگران بیکار از بیمه بیکاری و بیمه تأمین اجتماعی محروم هستند. از اینرو شمار زیادی از مردم این مناطق از سر ناچاری و برای تأمین نیازهای اولیه زندگی به چنین کار مخاطره آمیزی روی می آورند و با حمل باری سنگین راه‌های صعب العبور و کمین گاه‌های متعدد بین پایگاه‌های نیروهای انتظامی رژیم را که هر کدام گذرگاه مرگی به حساب می آیند را پشت سر می گذارند تا بلکه از این طریق توانسته باشند چرخ این زندگی مشقت بار را بچرخانند. کولبرانی که به کار حمل محموله در نوار مرزی روی آورده اند، در واقع نیروی کار اجیر شده تجار و دلالانی هستند که با دفتر و دستکی که در شهرها و روستاها مرزی دارند، اجناسی را از یک نقطه مرزی روانه و یا دریافت می کنند و بیشترین و بالاترین منفعت ها را بی آنکه هیچ خطری تهدیدشان کند به جیب می زنند و دستمزد ناچیزی به کولبران می پردازند.

کارگزاران رژیم در شرایطی تلاش می کنند که این کولبران زحمتکش را مجرم و قاچاقچی معرفی کنند که مردم کردستان بخوبی می دانند که این انسان های شریف قربانی سیاست های جمهوری اسلامی هستند. کولبران مرزی در حالی این جاده مرگ و راه پر مخاطره را برای تامین هزینه های سرسام آور حداقل زندگی در پیش گرفته اند که در زیر حاکمیت این رژیم جنایتکار هیچ راه دیگری برای امرار معاش برای آنان باقی نمانده است. رژیم جمهوری اسلامی در شرایطی هر روزه کولبران مرزی را به اتهام قاچاقچی مورد یورش وحشیانه خود قرار می دهد و از آنان قربانی می گیرد که مردم کردستان به خوبی می دانند که خود مافیای سپاه پاسداران، تاجران و باندهای بزرگ همدست سپاه عامل اصلی افزایش قاچاق در منطقه و در سراسر ایران هستند.

این شرایط سخت و دشواری که رژیم به زحمتکشان نوار مرزی تحمیل کرده گوشه ای از پیامدهای سیاست شوونیستی جمهوری اسلامی علیه مردم کردستان است که طی بیش از سه دهه گذشته با تکیه به میلیتاریزه کردن این منطقه و اعمال سیاست های سرکوبگرانه و امنیتی کردن فضای شهرها آن را پیش برده است. مردم کردستان نباید در مقابل این جنایت و زورگویی آشکار رژیم دست روی دست بگذارند. 

مردم شهرهای کردستان که در سال های اخیربا ابراز خشم و اعتراض علیه جنایات نیروهای انتظامی رژیم در مرزها، با اعتراض علیه بی حقوقی زنان، در اعتراض علیه ناأمنی جاده ها و بی توجهی کارگزاران حکومتی به این امر، در اعتراض به مجازات اعدام، در حمایت از محیط زیست و ... صحنه های پر شوری از مبارزه علیه زور و اجحاف رژیم را به نمایش گذاشته اند، نباید نسبت به کشتار کولبران بی تفاوت باشند. تنها با آمدن به خیابان ها و اعتراضات متحدانه است که می توان رژیم اسلامی را وادار کرد تا از تعرض به جان و مال کولبران دست بردارد.

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0