صفحه اصلی | سخن روز | موقعیت شکننده دیکتاتوری رجب طیب اردوغان

موقعیت شکننده دیکتاتوری رجب طیب اردوغان

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
موقعیت شکننده دیکتاتوری رجب طیب اردوغان

روز سه شنبه، دهم مرداد ماه برابر با اول ماه اوت دادگاه رسیدگی به پرونده حدود ۴۸۶ نفر به اتهام ارتباط با کودتای نافرجام تابستان سال گذشته و اقدام برای سرنگونی دولت اردوغان در تالار زندان "سینکان" ترکیه در حومه آنکارا، آغاز شد. تصاویر تلویزیونی و نمایش صف طولانی متهمان در حال ورود به دادگاه که در محاصره مأموران ژاندرمری و سربازان مسلح قرار داشتند نشان می دهد که دولت آک پارتی هنوز به رژه متهمان اسیر دست بسته برای مرعوب کردن جامعه و نمایش قدرقدرتی خودنیاز دارد. هنگام ورود متهمان به محل برگزاری محاکمه، شماری از فالانژیست های سازمانیافته ی طرفدارحزب عدالت و توسعه در برابر دوربین‌های تلویزیونی شعار "اعدام باید گردد" سر دادند، درحالی که تکه طناب‌هایی با حلقه دار را به سوی متهمان پرتاب می‌کردند.لازم به یادآوری است که در ماه فوریه گذشته نیز٣٣۰ تن دیگر از متهمان در سالن همین زندان محاکمه شدند.در جریان این کودتا بیش از ۲۵۰ نفر کشته و بیش از ۲ هزار نفر زخمی شدند.

این محاکمات گروهی در حالی انجام می گیرد که در سالگرد این کودتای نافرجام، رجب طیب اردوغان در جمع هواداران خود وعده داد که عاملان کودتای سال گذشته به شدیدترین وجهی مجازات خواهند شد. او گفت: "ما سر این خائنان را از تن جدا می‌کنیم". اردوغان در مراسم سالگرد کودتا در استانبول بار دیگر خواهان بازگشت مجازات اعدام به ترکیه شد و اعلام کرد،"هیچ خطاکاری نباید بی‌مجازات بماند" و تصریح کرد: "ملت ترکیه سر خائنان را از تنشان جدا خواهد کرد".

تداوم نمایش محاکمات گروهی و تهدیدات جلاد مابانه و شاخ و شانه کشیدن اردوغان نشان می دهد که دولت ترکیه برای عبور از بحران هایی که با آنها دست بگریبان است همچنان به تشدید فضای سرکوب در داخل و بحران آفرینی در بیرون مرزها کمر بسته است. بعد از کودتای نافرجام تابستان گذشته، دولت آک پارتی تاکنون حدود ۵۰ هزار نفر را به اتهام شرکت در کودتا و ارتباط با شبکۀ فتح الله گولن بازداشت کرده و بیش از صد هزار نفر از کارکنان دولتی را از کار اخراج کرده است. در طی این مدت بیش از ۱۷۰ رسانه بسته شده و بیش از ۱۰۰ روزنامه نگار را به زندان انداخته است. چند هزار تن از این افرادی که اخراج شده اند، اساتید دانشگاه ها، معلمان، پرستاران و پزشکان هستند. علاوه بر این تهاجم گسترده، بازداشت مقامات شهرداری در استانهای کردستان و محاکمه و زندانی کردن آنان، دستگیری ده ها تن از اعضای جوامع دموکراتیک در این استان ها، تداوم تصفیه ادارات و نهادهای دولتی از حضور مخالفین سیاسی و تلاش برای از سرگیری صدور مجازات اعدام، بیانگر آن است که دولت ترکیه با استفاده از شرایط اضطراری اعلام شده، نه تنها افرادی را که متهم به همکاری با کودتای نافرجام ماه جولای هستند، بلکه همه منتقدان و مخالفین سیاسی خود را هدف این سرکوبگری ها قرار داده است. دستگیری رهبران و نمایندگان حزب دمکراتیک خلق ها در پارلمان این کشور و کودتا علیه این حزب و پارلمان این کشور بر متن این تهاجم "هار و لجام گسیخته" انجام گرفت.

در واقع بعد از آنکه روند رشد اقتصادی در ترکیه که از آن به عنوان ستاره اقبال "حزب عدالت و توسعه" یاد می شد رو به افول گذاشت و ناکامی های سیاسی دولت ترکیه در سطح منطقه بر همگان آشکار شد، اردوغان با شکست در انتخابات ژوئن ۲۰۱۵ و با پیروزی حزب دمکراتیک خلق ها یکی از حادترین بحران های سیاسی دوران حاکمیت خود را تجربه کرد. آک پارتی بعد از آنکه با انتخابات زودرس نوامبر ۲۰۱۵ نتوانست این شکست را جبران نماید تلاش کرد تا با تداوم سیاست میلیتاریستی علیه مردم کردستان و انجام عملیات های نظامی در بیرون از مرزها این بحران را از سر بگذراند. در اصل تداوم جنگ و میلیتاریسم علیه مردم کردستان، تشدید سرکوب و تعرض به آزادی های دمکراتیک در ابعاد سراسری، جنگ فرهنگی برای اسلامی کردن بیشتر قوانین مدنی،گسترش تهاجم نظامی علیه جنبش حق طلبانه مردم کردستان سوریه، چرخش سیاست از تمرکز بر تغییر رژیم سوریه به سوی باصطلاع مبارزه علیه تروریسم و معامله بر سر بحران پناهندگی راه حل اردوغان برای برون رفت از این بحران ها بود. اردوغان در چنین شرایطی فرصتی را که کودتای نافرجام برایش پیش آورد مغتنم شمرد تا با تغییر قانون اساسی قدرت را هر بیشتر در دستان خود متمرکز نماید، ائتلاف های درون حکومت را به نفع خودش بازسازی کند و سنگرهای باقیمانده‌ی مخالفت در رسانه‌ ها، دستگاه اداری، مراکز آکادمیک و جنبش حق طلبانه کردستان را مورد حمله قرار دهد.

اما بحران های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و تنگناهایی که دولت ترکیه تحت رهبری حزب اسلامی عدالت و توسعه با آن مواجه شده است عمیق تر از آن هستند که "رجب طیب اردوغان" بتواند با توسل به این سیاست ها و با بهره برداری از فرصتی که کودتای نافرجام جهت امنیتی کردن فضای جامعه برایش بوجود آورده است آنها را کنترل کند.فقط برای نمونه جنگ‌ فرهنگی در جبهه داخلی برای اسلامی‌سازی جامعه که یکی از ابزارهای ضروری تحکیم پایه‌ی آک پارتی می باشدتنش در جامعه را به حدی رسانده که حزب عدالت و توسعه را با مشکل روبرو کرده، و دولت را در آستانه‌ی از دست دادن هم‌پیمانانش در درون حکومت و در عرصه‌ی بین‌المللی قرار داده است.تنها نیروهایی که می توانند این تصویر را به گونه ‌ای بنیادی تغییر دهند، جنبش کارگری ترکیه، جنبش حق طلبانه مردم کردستان، جنبش آزادیخواهی و سکولار و پیشرو در این کشور و آن فرودستانی هستند که بویژه در طول یک سال و نیم اخیر در معرض سیاست‌های فاشیستی دولت اردوغان قرار گرفته اند.اردوغان با تداوم این سیاست ها سرانجام قربانی عظمت طلبی های شووینیستی و جنون آمیز خود خواهد شد. برای دولت آمریکا و قدرت های اروپایی بسیار مهم است که دولت ترکیه به ‌عنوان یک عضو ناتو و یک قدرت منطقه‌ای از سرگردانی و از گرداب این بحران ها نجات یابد و برای مردم ستمدیده ترکیه بسیار حیاتی است که بشریت آزادیخواه و برابری طلب در کشورهای منطقه و سراسر جهان آنها را در برابر تروریسم هار دولتی و سیاست های فاشیستی دولت آک پارتی تنها نگذارند.

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0