صفحه اصلی | سخن روز | گرانی 30 درصدی در سایه دروغ تورم تک رقمی

گرانی 30 درصدی در سایه دروغ تورم تک رقمی

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
گرانی 30 درصدی در سایه دروغ تورم تک رقمی

در حالیکه مقامات دولت روحانی ادعا می کنند که نرخ تورم را به پائین تر از ده درصد رسانده اند و اصطلاحا می گویند تورم را تک رقمی کرده اند، علیرغم اینگونه ادعاها، نرخ کالاهای اساسی مورد احتیاج مردم به سرعت در حال افزایش است. در این رابطه خبرگزاری تسنیم که در ایران اجازه فعالیت رسمی دارد، نوشته است: "در حالی که کارگران هنوز اولین حقوق سال جدید خود را نگرفته‌اند، شاهد افزایش 30درصدی قیمت محصولات خوراکی سبد معیشت خانوار هستیم." بنا به این گزارش، "دستمزد بیش از 13 میلیون کارگر در سال جاری به 1میلیون تومان هم نمی‌رسد اما هزینه زندگی آنها در ماه نزدیک به 2میلیون و 500هزار تومان است. با آغاز سال جدید، قیمت کالاهای اساسی با افزایش قیمت مواجه شده است."
افزایش 30 درصدی نرخ کالاهای اساسی مورد نیاز مردم در حالی است که حقوق کارگران در سال 1396 تنها 14 درصد افزایش یافته است. در حالیکه خط فقر در ایران رقمی در حدود چهار ملیون تومان در ماه است، بنابه محاسبه منابع خود رژیم، متوسط دریافتی یک کارگر، یک ملیون و دویست هزار تومان است. یعنی در بهترین حالت، اگر کارگر و خانواده اش مریض نشوند، یا برایشان مهمان نیاید، ناچار نباشند لباس بخرند و یا وسائل منزلشان نیاز به تعمیر نداشته باشد، در این صورت متوسط حقوق دریافتی یک کارگر کفاف بیش از ده روز امرار معاش خانواده وی را نخواهد کرد. واقعیات این چنین سرسخت و آشکار را با ارائه آمارهای جعلی بانک مرکزی و ادعاهای بدون اساس نمیتوان پنهان کرد. دولت روحانی آگاهانه به مردم دروغ می گوید. گران کردن کالاها یک شکل جا افتاده غارت نان سفره مردم زحمتکش در این کشور است و دولت خود مستقیما مسئول گران شدن نرخ نیازمندیهای اولیه مردم است.
جمهوری اسلامی می گوید که مهمترین منبع درآمد دولت بعد از فروش نفت اخذ مالیات است. اما همه می دانند که این رژیم هرگز قادر نبوده است یک سیستم جا افتاده جمع آوری مالیاتهای مستقیم را، آنچنانکه در رژیمهای بورژوائی دیگر متداول است، سر و سامان بدهد. علت آنهم در نظام مذهبی جمع آوری وجوهات شرعی (خمس و ذکات و غیره) که نان دانی و ابزار قدرت مراجع تقلید است، نهفته است. بنا بر این بدون شک این منبع درآمد دولت نه مالیات مستقیم، بلکه مالیات غیر مستقیم است. اما مالیات غیر مستقیم چیزی جز تحمیل قیمتهای گران به کالاهائی که بیشترین مصرف را دارند، یعنی مایحتاج زندگی روزانه مردم نیست. از اینرو تعیین قیمت این کالاها یا مستقیما توسط توسط وزارت خانه های جهاد کشاورزی، بازرگانی و همچنین دهها شرکت و مؤسسه دولتی و نیمه دولتی فعال در زمینه ی واردات، صورت می پذیرد و یا با بستن مالیات بر روی این کالاها عملا نرخ آنرا در بازار بالا می برند. هر ساله معمولا دولت کسر بودجه کلانی هم دارد. این کسر بودجه دولت به جای اینکه با کم کردن از هزینه ماجراجوئی های نظامی رزیم در این جا و آنجای خاورمیانه برطرف شود، از طریق غارت غیر مستقیم نان سفره مردم زحمتکش تامین می گردد. آقازاده هائی که در راس این شرکتهای وارداتی قراردارند، رانت خواران و کلان دزدانی که هر چند وقت یکبار نام یکی از آنها بر سر زبانها می افتد، شبکه های مافیائی که به سپاه پاسداران وابسته هستند، دلالانی که با احتکار کالاها و یا دست به دست کردن آن مانند انگل در سایه رژیم اسلامی به حیات خود ادامه می دهند، هر کدام به دنبال دولت، از این خوان یغمایی که دولت گسترده است، بهرمند می شوند. وقتی که به کارگیری همه این روشها به اندازه کافی کار ساز نشد، آنگاه دولت دست به چاپ اسکناس بدون پشتوانه می زند و آنرا به عناوین مختلف از قبیل پرداخت یارانه و سهم عدالت و از طریق کمیته امداد امام و غیره به جامعه تزریق میکند. بدین ترتیب مشکل خود را موقتا از جیب مردم حل می کند، اما درهمان حال بحران اقتصادی دامنگیر خود را نیز عمیق تر و گسترده تر می سازد.
کارگران و توده های مردم زحمتکش، دیگر به این دروغ ها و جعلیاتی مانند "یک رقمی" بودن نرخ تورم باور نمی کنند. هر ماه خبر کاهش نرخ تورم از سوی نهاهای رژیم اعلام می شود، اما مردم کماکان برای تأمین نیازمندی های اساسی خود با مشکل رو به رو هستند. کالاها و خدمات اساسی مردم هر روز گران تر از قبل به دست شان می رسد و مردم نه تنها این ادعای رژیم را در زندگی روز مره خود احساس نمی کنند، بلکه روز بروز شاهد گرانتر شدن مایحتاج روزانه خود هستند. 
واقعیت این است تا زمانی که رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی بر مسند قدرت باشد، اوضاع کارگران و اکثریت مردم ایران از این هم بدتر خواهد شد. این رژیم نه می خواهد و نه می تواند بهبودی در زندگی مردم بوجود آورد. و هر درجه تغییری ولو جزیی، بدون مبارزاتی متحدانه جدی و مستمر حاصل نمی گردد. توده های مردم باید قدرتمند و سازمانیافته، حقوق پایمال شده شان را به رژیم تحمیل نمایند و راه رهائی نهائی خود را هموار سازند.

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0