صفحه اصلی | سخن روز | زمینه تنش موجود مابین دولت ترکیه و اتحادیه اروپا

زمینه تنش موجود مابین دولت ترکیه و اتحادیه اروپا

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
زمینه تنش موجود مابین دولت ترکیه و اتحادیه اروپا

پیروزی حزب دموکراتیک خلقها در انتخابات ماه ژوئن 2015 و کسب 13 درصد آراء ، فصل جدیدی از تنشهای دامنه داری را گشود که اکنون دیگر در مرزهای داخلی ترکیه باقی نمانده و به درون کشورهای اروپایی کشیده شده است. ورود این حزب به پارلمان بسیاری از محاسبات اردوغان را درهم ریخت. استراتژی او برای کشاندن پایه توده ای این جریان به سوی حزب عدالت و توسعه، زیر پوشش پروسه آشتی، با شکست روبرو گشت. تهاجم به حزب دموکراتیک خلقها ، کشتار مردم کردستان و انتخابات زودرس هم نتوانست موانع پیشاوری رویاهای خیالپردازانه اردوغان را بر طرف سازد.

کودتای ماه ژوئیه سال گذشته فرصتی دیگری به وی داد تا به بهانه آن راه را برای تحقق رویاهایش هموار کند. تصفیه های خونین در تمام موسسات آموزشی و همه ی حوزه های حیات اجتماعی آغاز گشت. این تصفیه ها می بایست زمینه ی هرگونه مخالفت با همه پرسی پیشارو را که در 16 آوریل امسال برگزار خواهد شد از بین ببرد. دستگیری هزاران نفر، بیکارسازی بیش از 90 هزار نفر از کارمندان دولت و موسسات آموزشی، دستگیری رهبران حزب دموکراتیک خلقها، بستن اکثریت روزنامه های منتقد به سیاستهای وی، دستگیری بیش از 148 خبرنگار و بیکار شدن بیش از سه هزار تن از آنان بخشی از این تهاجم سرکوبگرانه دولت اردوغان بود. 

شدت سرکوبگری های او به بهانه کودتا حتی نزدیکترین متحدان اردوغان در اروپا و پیمان ناتو را دچار مشکلات نمود. آنان در حین محکوم کردن کودتا اینجا و آنجا نارضایتی خود را از موج گسترده سرکوبها ابراز کردند. موافقت و مخالفت با این مسئله که آیا ترکیه شرایط لازم را برای ورود به اتحادیه اروپا را داراست ، مجددا به بخشی از افکار سازیها در میدیای جمعی و نشستهای سران اتحادیه اروپا تبدیل گشت. از طرف دیگر اردوغان در هر فرصتی نارضایتی خودرا از اینکه کشورهای عضو ناتو در جریان کودتا به اندازه کافی از وی پشتیبانی نکردند ، ابراز نمود . دستگیری دنیس اوزیل خبرنگار روزنامه "دی ولت" آلمان که همزمان تبعه ی آلمان و ترکیه است و متهم کردن او به تروریسم و جاسوسی برای آلمان، درخواست ترکیه برای بازگرداندن چهارهزار نفر از کردهای مقیم آلمان به اتهام ارتباط با پ ک ک ، تنش میان آلمان و ترکیه را در هفته های گذشته افزایش داد. 

اما اردوغان باوجود سرکوب گسترده و ایجاد فضای رعب و وحشت در داخل ترکیه، هنوز مطمئن نیست که پیروز همه پرسی خواهد بود. از این رو در هفته های گذشته دامنه تبلیغات خود را به کشورهای اروپایی و به ویژه آنجاهایی که رقم بزرگی از مهاجرین ترکیه ای در آن زندگی می کنند، کشاند. و این البته در شرایطی که در اکثر این کشورها جریانات راسیستی در حال رشد بوده و انتخابات پارلمانی مهمی در پیش دارند، با عکس العملهای دلخواه دولت ترکیه روبرو نگردید. اردوغان مثل همه ی دیکتاتورها جهت متحد کردن مردم و کشاندن آنان به پشت برنامه خویش نیاز به یک دشمن خارجی داشت. این نیاز اکنون به درجاتی فراهم آمده است. عدم اجازه برگزاری متینگهای تبلیغاتی به نفع همه پرسی برای فرستادگان اردوغان در سه منطقه در آلمان به دلیل مسائل امنیتی فرصت مناسب را فراهم آورد. اکنون یک دشمن خارجی پیدا شده بود. حملات اردوغان به دولت آلمان که شما "بازماندگان نازی و فاشیست" هستید و اینکه به " مقامات دولت ترکیه اجازه ورود ندادید " باید احساسات جریحه دار مهاجرین ترک را برمی انگیخت. آنهم در شرایطی که این مهاجرین در کشورهای اروپایی همچنان به مثابه شهروندان درجه دو شناخته می شوند . در آلمان یک میلیون و چهارصد هزار نفر و در هلند نزدیک به چهارصد هزار نفر واجدین حق رای هستند. و این تعداد رقم قابل ملاحظه است که میتوانند در نتایج همه پرسی تعیین کننده باشند. با وجود همه این حملات لفظی، دولت آلمان با توجه به معامله کثیف خانم مرکل با اردوغان بر سر پناهجویان و تهدیدات وی برای بازکردن مرزهایش جهت سرازیر کردن پناهجویان به کشورهای اروپائی سیاست مماشات طلبانه با ترکیه را در پیش گرفته است. از جمله وزیر داخله آلمان همزمان برای نشان دادن حسن نیت دولتش در هفته ی گذشته حمل پرچمهای " اتحاد دموکراتیک سوریه " و " یگانهای مدافع خلق " در روژئاوا را در آلمان ممنوع اعلام کرد. ولی دولت هلند با توجه به انتخابات پارلمان در روز چهارشنبه همین هفته سیاست دیگری را در یپش گرفت. سیاست دولت هلند باید در خدمت تضعیف "حزب آزادی " قرارا می گرفت. حزبی که شاید راسیستی ترین حزب موجود در اروپا بوده و همه ی نظر سنجی ها نشان می دهند امکان پیروزی آن در انتخابات پارلمانی هلند، منفی نیست. ممانعت از فرود هواپیمای حامل وزیر خارجه ترکیه در هلند وجلوگیری از ورود وزیر خانواده به کنسولکری ترکیه وباز گردندان او به آلمان خشم اردغان را برانگیخته وسبب گردیدکه او دولت هلند را فاشیست نامیده و نسبت به نتایج حاصل از این اقدام هشدار دهد . دست کم می شود گفت که روابط دیپلماتیک هلند و ترکیه و حملات شدید لفظی بین طرفین و بازپس فرستادن سفرای دو کشور تا پایان انتخابات در هلند و همه پرسی در ترکیه ادامه خواهد یافت. به روشنی باید گفت که تنشهای کنونی ترکیه وکشورهای اروپائی ربطی به منافع مردم ترکیه نداشته و آنها چه در داخل و چه در خارج ترکیه قربانی این تنشها خواهند بود. پیروزی اردوغان موج جدیدی از تشدید سرکوبها در داخل ترکیه را به وجود خواهد آورد. همزمان مهاجرین ترک در کشورهای اروپایی بسیار بیشتر از گذشته مورد تهاجم جریانات راسیستی قرار گرفته و بیشتر به حاشیه رانده می شوند. همین امر زمینه رشد بیشتر جریانات راسیستی در کشورهای میزبان و گرایشات ناسیونالیستی در میان مهاجرین ترک خواهد گردید. 

این نتایج مصیبت بار را می توان تغییر داد. در سه هفته مانده به همه پرسی هنوز هم نیروهای انقلابی، آزادیخواه و سکولار می توانند در دل هیاهوی تنشهای موجود، افق دموکراتیک ، رادیکال و آزادیخواهانه را در مقابل توده های مردم قرار دهند. شکست اردوغان در همه پرسی ماه آوریل راه شکست نهائی او و حزبش را در این کشور را هموار خواهد ساخت. فعالیت گروههایی از مهاجرین ترک در آلمان در روزهای اخیر بر علیه اوردغان نشانه های امید بخشی را بیان می دارد.

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0