صفحه اصلی | سخن روز | گزارش سالیانه نهاد های حقوق بشر در مورد جمهوری اسلامی، بخشی از واقعیت

گزارش سالیانه نهاد های حقوق بشر در مورد جمهوری اسلامی، بخشی از واقعیت

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
گزارش سالیانه نهاد های حقوق بشر در مورد جمهوری اسلامی، بخشی از واقعیت

امسال نیز همانند سالهای گذشته نهادهای حقوق بشری جهانی جمهوری اسلامی را به دلیل نقض فاحش حقوق بشر مورد انتقاد قرار داده و محکوم نمودند.
روز چهارشنبه ١٨اسفند ماه کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل در ژنو، وضعیت نقض حقوق بشر در ایران را "رقت انگیز" توصیف نمود و ایران را جزو یکی از چهار کشوری به شمار آورد که ۹۰ درصد اعدام‌های جهان درآنها انجام می گیرد. او آمارثبت شده اعدامهای انجام گرفته توسط جمهوری اسلامی در دو ماه اخیر را ۱۱۶ نفر اعلام کرد که نسبت به مدت مشابه در سال گذشته افزایش یافته است. در این گزارش بر موارد مداوم نقض حقوق بشر در رابطه با آزادی بیان و حق تجمع نیز اشاره شده است.
"شورای حقوق بشر سازمان ملل" نیز درگزارش سالانه خود بر وخیم تر شدن وضع حقوق در ایران تأکیدنموده است. روز دوشنبه ١٦هم اسفند"عاصمه جهانگیر" که اخیرأ به جای احمد شهید به عنوان گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل درمورد ایران تعیین شده است، در گزارش سالانه خود به سی و چهارمین نشست این شورا، از وضع اسفبار حقوق بشر درجمهوری اسلامی سخن گفته است. 
قرار است "آنتونیو گوتِرِش" دبیرکل سازمان ملل نیز روز جمعه بیستم اسفند گزارشی در رابطه با وضعیت حقوق بشر در ایران را به سازمان ملل بدهد. در گزارش خانم "عاصمه" گفته شده که در یک سال گذشته نه تنها بهبودی در وضعیت حقوق بشردر ایران ایجاد نشده است بلکه،"نقض همه جانبه حقوق بشر همچنان ادامه دارد و در مواردی ازجمله اعدامها، آزادی بیان و تبعیض علیه زنان و اقلیتها به سطح هشدار دهنده ای رسیده است." دراین گزارش که در آستانه ٨مارس روز جهانی زن ارائه گردیده است، همچنین به موارد دیگری از نقض حقوق بشر درایران از جانب جمهوری اسلامی اشاره شده است. مواردی از قبیل قوانین تبعیض آمیز علیه حقوق زنان، محدودیتهای اعمال شده بر مطبوعات و رسانه ها، دستگیری و زندانی کردن فعالان سیاسی وحقوق بشربه جرم طرح اعتقادات ونظرات، اعدام نوجوانان، اعدام درملأ عام، کور کردن و قطع عضو و سنگسار، شکنجه، شلاق و غیره.
پاسخ رژیم اسلامی به این گزارشات و محکومیت ها این بار نیز این بوده که " این گزارشات با اهداف سیاسی تهیه می شوند". اهداف سیاسی این نهادها از تهیه چنین گزارشاتی هرچه باشد، این گزارشات واقعی و قابل استناد هستند و نمی توان در صحت موارد صورت گرفته شک نمود. افشای موارد متعدد نقض ابتدایی ترین حقوق انسانی و انتشار آنها، ماهیت ضد انسانی رژیم جمهوری اسلامی را در نزد در نزد افکار عمومی بیشتر برملا می نماید و مردم جهان در می یابند که تحت حاکمیت رژیم اسلامی بر مردم این کشور چه می رود.به این اعتبار انتشار چنین گزارشهایی مفید و تأثیر گذار خواهد بود.
اما سازمان ملل و دولتهای سرمایه داری و نهادهای مشابه از ابتدای به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی بر نقض حقوق بشر و پایمال کردن دمکراسی و موازین حقوق بشر از جانب این رژیم نه تنها در داخل کشور واقف بوده اند، بلکه از جزئیات اعمال تروریستی این رژیم در کشورهای دیگر نیز اطلاع داشته اند. با این حال در موارد بسیاری نه تنها مانع اجرای این جرائم تروریستی در کشور خود نشده اند، بلکه در اکثر موارد، به سادگی ادعای دفاع از دمکراسی و حقوق بشرشان را فدای مصالح و منافع مادی خود کرده اند و رژیم اسلامی را در اجرای برنامه هایش یاری داده و جری تر کرده اند.
با این حال توقع پایان دادن به نقض حقوق بشر از رژیمی که تداوم حاکمیتش بر دیکتاتوری، سرکوب، اعدام، شکنجه، جهل و خرافه استوار است، توقعی بی مورد است. جمهور اسلامی همانند سایر رژیمهای دیکتاتور، آگاهانه آزادی و حقوق فردی و اجتماعی را از مردم سلب نموده است. رژیمی که با تشدید استثمار کارگران و مردم زحمتکش، با غارت ثروتهای عمومی،زندگی اکثریت مردم این کشور را تباه کرده است،به خوبی می داند برچه دریایی از نفرت و بیزاری مردم نشسته است. طبیعی است اگر چنین رژیمی آزادی های دموکراتیکرا خطری برای موجودیت و تداوم حاکمیتش بداند. رژیم به خوبی می داند که هر دریچه ای به روی آزادی در جامعه باز بشود، کنترل اوضاع را از دستش خارج خواهد شد و بساط حاکمیتش توسط مردم خشمگین برچیده خواهد شد. دستگیرهای مداوم فعالان کارگری و فعالان جنبش رهایی زن و دیگر جنبشهای اجتماعی و صدور احکام سنگین زندان و تبعید و تحمیل محرومیت های اجتماعی برای آنان، پرونده سازی های جعلی و اتلاق اتهام اقدام علیه امنیت کشور برای هر اعتراضی، به عنوان مثال اعتراض به آلودگی هوا، یا حتی وقتی که این اعتراض نه مسقیما متوجه دولت بلکه متوجه یک کارفرمای معینی هم هست،نشان می دهد که این رژیم تا چه اندازه حتی از سایه خود نیز می ترسد. 
اما گزارشهای سالیانه نهادهای حقوق بشری تنها بخشی از واقعیت آنچه را که در ایران می گذرد، منعکس می کند. بخش اساسی تر این واقعیت ابعاد فقر و بیکاری، خانواده های کارگری و مردم کم درآمد است. تحت حاکمیت رژیم اسلامی میلیونها خانواده کارگری در زیر خط فقر زندگی می کنند. میلیونها نفر به اعتیاد مبتلا شده اند. تن فروشی به پدیده رایجی درجامعه تبدیل شده است.
در چنین شرایط دشواری از لحاظ معیشت اکثریت مردم و از لحاظ نقض ابتدائی ترین حقوق انسانی در این کشور، آنچه مایه امید است این واقعیت است که ایران تحت حاکمیت رزیم اسلامی جامعه ای پر تکاپو و زنده است.
اعتراضات و اعتصابات کارگری، اعتراضات دیگر اقشار محروم آزادیخواه جامعه درمقابل بی حقوقی هاادامه دارد.این مبارزات نشان از آن دارد که اقدامات جنایت کارانه رژیم نتوانسته مردم این کشور را مرعوب سازد. این آن پتانسیل عظیم نهفته در اعماق جامعه است که رژیم جمهوری اسلامی را به هراس انداخته است.

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

0