صفحه اصلی | مقالات | سالی که گذشت

سالی که گذشت

اندازه حروف Decrease font Enlarge font

یا بربریت یا سوسیالیسم

در آستانه سال جدید میلادی هستیم و با نگاهی اجمالی به سالی که رو به پایان است، بیش از هر زمانی این جمله رزا لوکزامبرگ را باز می یابیم، که آنچه از سوی صاحبان قدرت و زور و سرمایه به بشریت قرن بیستیم  و یکم  می رود، نشان بربریت سرمایه، در نه در عصر حجر، بلکه در جهان متمدن و مدرن امروز است. روند اوضاع جهان امروز بگونه ای است که بشریت بیش از هر زمانی در برابر گزینه تحمل بربریت سرمایه  و یا تلاش جهت بدیل سوسیالیستی قرار گرفته است.

سالی که گذشت سال تداوم بحران جهانی سرمایه داری، سال ادامه باز توزیع و جابجایی جهانی قدرت های اقتصادی و تشدید رقابت قدرت های بزرگ سرمایه داری برای گسترش مناطق نفوذ در نقاط مختلف جهان، سال تشدید کشمکش بین قدرت های بزرگ سرمایه داری برای شکل دادن به بلوک بندی های جدید سیاسی و اقتصادی،  سال عروج دوباره روسیه به عنوان یک رقیب امپریالیستی در مقابل آمریکا و اتحادیه اروپا، سال عروج چین به ‌‌مانند دومین از بزرگترین رقیب اقتصادی و سیاسی جهان،  سال جنگ و بحران در خاورمیانه، سال رشد و ادامه ویرانگرای افراطی ترین شاخه های اسلام سیاسی،  تشدید بحران پناهندگی  و رشد راسیسم، سال اعمال شدیدترین برنامه های ریاضت اقتصادی علیه کارگران و اقشار محروم جامعه ، بحران و بن بست راه حل های نئولیبرالی و سال تشتت در صف احزاب و نیروهای بورژوایی برای مقابله و مهار آن  که به بستری برای تحرک و رشد گروه های راست افراطی و شبه فاشیست با پلاتفرم پناهنده ستیزانه تبدیل شد.

سالی که گذشت بار دیگر این واقعیت را بیش از هر زمانی نشان داد که تحت حاکمیت نظام سرمایه داری راه حلی برای پایان دادن به بیکاری و فقر و گرسنگی که حدود سه میلیارد انسان را در چنگال خود می فشارد، برای رهائی از جنگ و ویرانی که هر روز از انسان ها قربانی می گیرد، برای خاتمه دادن به بحران پناهندگی که ابعاد  فاجعه بار و بی سابقه ای بخود گرفته است، برای جلوگیری از تخریب محیط زیست که هستی انسان ها و طبیعت را به مخاطره انداخته است و برای خلاصی از دیگر مصائب اجتماعی، وجود ندارد.

درسی که می شود از سالی که گذشت گرفت این است  که برای رهائی جامعه بشری از چنگال نظام سرمایه داری و بربریتش، بدیل دیگری جز سوسیالیسم وجود ندارد. در این راستا بدون شک فاکتورهایی به نفع جنبش کارگری و سوسیالیستی وارد عمل شده اند. شکست نئولیبرالیسم و بحران ایدئولوژیک بورژوازی، تضعیف احزاب بورژوا رفرمیست و پایان سلطه بلامنازع آنان بر جنبش کارگری، تضعیف پایه های نظام های دیکتاتوری در حلقه های ضعیف نظام سرمایه داری، بی افقی و تشدید رقابت در بین قطب های بزرگ سرمایه داری، اینها همه عواملی هستند که به نفع مبارزه طبقه کارگر تغییر کرده اند. اما به رغم تغییر این معادلات هنوز شرایط ذهنی، پیش شرط ها و ملزومات شکل دادن به یک بدیل سوسیالیستی فراهم نیامده است. جنبش طبقه کارگر و کمونیست ها برای مطرح شدن به عنوان یک آلترناتیو در دسترس لازم است به یک جنبش سیاسی و تحزب یافته تبدیل شوند. این آمادگی در جریان نبرد روزانه کارگران و پاسخگویی به معضلاتی که پیشاروی این مبارزه قرار دارد کسب می شود. در شرایط کنونی اعتصابات کارگری و اعتراضات عمومی علیه سیاست های ریاضت اقتصادی و مبارزه علیه دیگر مصائبی که نظام سرمایه داری تحمیل کرده است بستر مناسبی برای تدارک این آمادگی است. جریان سوسیالیستی برای گریز از بربریتی که سرمایه داری به بشریت تحمیل کرده است، به ناگزیر باید افق و چه باید کرد سیاسی روشنی در پیش پای جنبش طبقه کارگر و دیگر جنبش های رادیکال اجتماعی قرار دهد و ماتریال انسانی پیشبرد چنین نقشه راهبردی را در یک حزب اجتماعی کمونیستی گرد آورد.

با امید و تلاش برای دنیایی بهتر، به سال پیشاروی می نگریم و شادباش های خود را تقدیم شما خواننده عزیز این سطور می کنیم!

جهان امروز

 

 

 

  • ارسال به دوستان ارسال به دوستان
  • نسخه چاپی نسخه چاپی
  • نسخه ساده نسخه ساده

برچسب ها(Tag):

برچسبی برای این خبر وجود ندارد

ارزیابی این خبر

5.00